Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
305v
Einzelbild herunterladen
 

Liber nonus

ſiſſe quartā partē altitudinis que futura ēſuper terrā vt ipſe Pall̓. dicit: Ex quo patet charitas qua corpꝰ noſtrū vel ꝓximidiligimus. primo debet eſſe munda a ſterqͥlinio .i. ab amore carnali vt ſit dilectiocarnalis ſpiritualis .ſ. vt diligamus noncarnaliter ſed ſpiritualiter Item debethabere quattuor gradus altitudinis. Primus eſt vt magis diligamꝰ corpus ſiueprium: ſiue proximi qͣꝫ alias res corporaleſexteriores. Secundus eſt vt qͣꝫtū ad rescorporales magꝭ diligamꝰ corpus ꝓximiqͣꝫ ꝓprium. etiā quidā gētiles ſine ſpevite eterne amore amicoꝝ ſe mortui expoſuerunt. vn̄ multo magꝭ hec charitas facit pertineat ad bonū virtutis. vnde etiam Ph̓s dicit. ix. Ethic̄. homo debet amicos ad triſtia vocare tarde: ſed ad letaꝓſpera ꝓmpte. Ecōtra autē ad eoꝝ ꝓſperitates et leticias debet ſe tarde ingerere:ſed ad triſticias celerit̓ ꝓmpte. vn̄ ẜꝫ carnis amiciciā plura bona corporalia ſūt impendēda amiciſ qͣꝫ nobiſmetipſis: ſꝫ de bonis ſpiritualibus ſemꝑ plus nobis qͣꝫ amicis impēdere velle debemꝰ. ſil̓r etiaꝫ demalis vitandis. Tertius gradꝰ eſt vt minus diligatur corpus qͣꝫ ſpiritꝰ. Debet enīcorpus diligi in ordine ad ſpūm. Quartus gradus eſt vt qͣꝫtū ad actū exterioremcharitatꝭ qui eſt elemoſyna ēt ip̄a corporaquodā ordine diligamus. iſte ordo attēditur ẜm tria .ſ. ẜm debitū: ẜm neceſſariū: ẜm honeſtū. Scd̓m debitū qͥdē: quia parentibus ac ꝓpinquis et benefactoribuseis a quibus ſpiritualia accipimꝰ debemꝰquando indigerent magiſ elemoſynā facere qͣꝫ alijs. Scd̓m neceſſariū ꝟo qꝛ ceterisparibus debemus magis ſubuenire indigentibus. Scd̓m ꝟo honeſtū ceteris paribus magis debemus dare melioribus: licet aſſignare in ſingulis qͣꝫtū vnū alteri eorum preferatur eſt impoſſibile: quia ſingulares conditiones que attendende ſunt infinite ſunt et non cadunt ſub arte. vn̄ hismagis vnctio docet qͣꝫ prudentie conſiliū.Dicit enī Pall̓. fundamenta debent exvtraqꝫ parte eſſe latiora qͣꝫ paries futurusſit ſemipedis ſpacio: qd̓ ſignat fūdamētum charitatis in ſanctis viris latius eſt īinteriori affectione qͣꝫ poſſit oſtendi in exteriori opere vel conuerſatione. Itē charitas c̨elus fraterne ſalutis reddit ſanctoſ

viros ſollicitos et ſtudioſos ad attrahendum alios ad deum. vnde aſſimilatur balſamo et cimino. Dicit enim Palladiꝰ columbe ſi cimino paſcant̉ aſſidue. vel ſi alarum aſcelle balſami liquore tangant̉ inducunt alias columbas ad columbarium domini ſui. Quid autem eſt ciminus qui ẜmmedicos in ſecundo gradu eſt calidus niſifraterne ſalutis et charitatis celus? Primus nanqꝫ gradus eſt charitatis circa ſalutem ſui. Secūdus ꝟo eſt circa ſalutemꝓximi. hoc ergo cimino quotidie ſancti viri paſcuntur: quia ſcꝫ de proximorum ſalute quotidie ſollicitantur: Apl̓us. ij. Coꝝ.xj Inſtantia mea quotidiana ſollicitudoomnium eccleſiarū. Eſt autem velut baſami liquor ipſius fraternitatis amor. Balſami nanqꝫ liquor fetū mortuū de vētre pregnātis educere perhibetur: quia duꝫ quiſqꝫ vir ſanctus ꝓximorum amore ſuccenſuſaliquem ex eis ſua ſancta exhortationeuertit: atqꝫ peccatum mortale de conſcientia eiuſ expellit: quaſi virtute balſami fetūmortuum de ventre pregnantis educit. vl̓quia ſcriptum eſt: Qui non diligit manetin mortē dum ipſa fraterna charitas odiūde corde propellit: quaſi de ventre matrismortuum fetum educit.. Ioh̓. iij. Nos ſcimus quoniā tranſlati ſumus de morte advitam: quoniam diligimus fratres. Suntautem velut due ale columbarū due ſpirituales vite ſanctorum: ſcꝫ contemplatiuaet actiua. Vel duo genera elemoſynarumſcꝫ ſpiritualium et corporalium. vnde tūcaſcelle alarum balſamo tangunt̉: quādoipſi ſancti viri fraterne dilectionis cōpaſſion ad vtriuſqꝫ vite vel elemoſyne ſtudiaimpelluntur: quibus videlicet ſtudijs protinus ad columbariū domini colūbas alias ducūt: qꝛ vtriuſqꝫ elemoſyne beneficioſcilicet et corporaliter ſubueniendo et p̄dicationis orationiſ auxilio etiā peccatoreſproximos ad domini gratiam trahunt. Capitulum: VIIIAro non eſt delitijs nutrienda ſed laboribꝰ penitentie et paſſionibus exponenda. Nam agritola qui nollet granuꝫ adpus in terra perdere et ventis tēpeſtatibus exponere: ſed tantum in horreo ſeruare fructum inde non reciperet. immo ei pu-