¶ De canonibus ⁊ legibus
teſt de iure: al̓s ſecuſ. vij. q. j. hoc nequaqͣꝫ.et extra de renū. poſt tranſlationē. Et huic trāſlationi aſſimilat̉ ꝯuerſio eoꝝ qui culpam ſuā et miſeriam erubeſcentes humiliter ad penitentiā veniunt: interdū quideꝫremorſu conſciētie pūcti et ſtimulati. Quipoſtqͣꝫ conuerſi ſunt ad priſtinā culpā ⁊ cōuerſationē ſecularē .i. inordinatā vitā nonredeūt. Iſta eſt vera conuerſio pctōris: cuiuſmodi fuit cōuerſio magdalene. de quahabetur Luc̄. vij. ¶ Item nota ꝙ penitētieque iniungunt̉ a ſacerdotibus ſunt hodiearbitrarie: quia de eis nō poſſit dari certadiffinitio ſiue regula. Et ideo relinquūturſacerdotū arbitrio ſeu iudicio determinanda: ſicut etiā ẜm iura ea q̄ certa regula diffiniri nō poſſunt iudicis arbitrio relinquūtur: ſicut de fide teſtibꝰ adhibēda: ideoqꝫhͦ fidei iudicis recipiētis relinquit̉: qꝛ ipſemagis ſcire poteſt qͣꝫ alius. ff. de teſti. ⁊ atteſta. fides vel verba epiſtole ¶ Itē in mora cuiꝰ diffinitio nō tradit̉. ff. de vſu. ex mora. ℟. j. ¶ Itē in impēſis factis in rebꝰ dotalibus. Nā et ſi deduci debeāt nō tn̄ facile eſt in vniuerſū diffiniri: ſꝫ ſingula ex genere ⁊ magnitudine impendiorū extimaripoſſunt. ff. de impen. in re. dota. factis. qd̓dicit̉ in fi. Similiter ergo ⁊ in quātitate penitentie peccatoribus imponēde cōuenit.vn̄ tꝑa penitudinis habita moderatiōe cōſtituēda ſunt ſacerdotis iudicio ꝓut ꝯuerſorū animos ꝓſpexerit eſſe deuotos habito reſpectu ad etatis pericula et egritudinum neceſſitateſ. xxvj. q. vij. tempora. ⁊ ca.hoc ſit.¶ Capitulum: LIXErſeuerātia bone vite excludit iuſdiaboli ab homine et acquirit in eo ius deo. vn̄aſſimilatur cōſuetudini q̄ ſi ſit rōnabil̓ tollit ius in loco in quo viget. ff. de le. ⁊ ſena.ꝯſul. l. de quibus ¶ Itē conſuetudo ratiōabilis ius īducit. Inſti. de iure naturali gē.⁊ ci. §. ex nō ſcripto ¶ Itē ꝑſeuerātia ⁊ cōtinuatio boni p̄ualet legi pctī: ſic̄ ēt cōſuetudo vincit legē .ſ. ſi ſit a tanto tꝑe ſeruata vtnon ſit in memoria hominum quando incepit: vt. ff. de aqua pluui. ar. l. j. in fi. ⁊. ff. deaqua quoti. ⁊ eſtiua. l. hoc iure. §. ductusaque. Et ſimiliter cōſuetudo quā romanaſeruat eccleſia ⁊ precipit ab alijs ſeruari ētvincit legeꝫ: vt. xj. di. nolite. de ꝯſecra. di.
jͣ. baſilicas. ¶ Itē ꝯtinuatio pēitentie ⁊ bone vite ſequentis abolet culpā et infamiaꝫmale vite precedētis ſicut conſuetudo poſterior tollit priorem: extra de cogna. ſpū.c. j. Et hoc verū eſt ſi in eodem municipiodiuerſe conſuetudines diuerſiſ temporibꝰoriuntur. Nā ſi in diuerſis ſecuſ: vt. xij. di.ſcit ſancta. Nec enī diuerſe aliquorum cōſuetudines aliorum debent contrario more ſubuerti: vt. xij. di. illud.¶ Capitulum: LXO teſtas non ſolum ſpiritualis ſed etiam tēporalis eſt apud papam. Nam papa vtrunqꝫ gladiuꝫ habet. xxj. di. c. j. lxiij.di. tibi dominꝰ. vnde et reges deponit. xv.q. vj. alius. ⁊. c. nos ſanctorum. ⁊ c. iuratorum. j. q. iiij. qꝛ p̄ſulatꝰ. xcvj. di. duo ſunt.Et non ſolū regē conſtituit immo trāſfert:exͣ de elec. venerabilē īmo etiā īꝑatorē electū papa habet approbare: electionē confirmare vel infirmare: ⁊ ipſum confirmatūetiam conſecrare. Et hec omnia probanturin predicta decretali: venerabilē. Ipſe etiam papa īperatorē depōere poteſt. Si eniꝫZacharias papa regem francorū qui a romano pontifice coronaꝫ non recepit: nec ꝑeū examinabatur nec comprobatur ab eovel reprobatur: non tā pro ſuis iniquitatibus qͣꝫ pro eo ꝙ tante poteſtati erat inutit̓a regno depoſuit: ⁊ aliū loco eiuſ inſtituit.xv. q. vj. alius. multo fortius imperatorē qͥſpecialius quodāmodo ſubeſt ei poterit remouere. xcvj. di. duo ſunt. ⁊.c. ſi imꝑator.Item poteſtatis vel officij plenitudo inmaioribꝰ prelatis repreſētatur et deſignat̉in vſu pallij. Nam in papa pallium deſigͣtplenitudinem poteſtatis pleniſſimā: extrade au. ⁊ vſupal. ad honore. ⁊ exͣ de elec. illaquotidiana. In patriarchiſ ꝟo pleniſſimāofficij deſignat poteſtatem. ar. extra de priuile. antiqua. In archiepiſcopis plenioreꝫofficij poteſtatem: extra de aucͣt. ⁊ vſuꝑal.niſi. ⁊. c. ad honorē. In epiſcopis vero plenam officij poteſtatem: quibus quandoqꝫconceditur ſcilicꝫ aliquibus: vt papien̄. accumen̄. ⁊ meſſano ⁊ Hoſtien̄. Quibꝰ ex lōga conſuetudine et eccleſiarū ſuarū priuil̓.debetur que ſeruanda ſunt: extra de offi.ordi. duo ſimul. xxv. q. ij. c. j. ij. ⁊. iij.¶Capitulum: LXI
N 3