Liber octauus

tur in ſuggeſtione que delectat. Cōtrahit̉in cōſenſu qui acceptat. Ratificat̉ in opere quod cōfirmat. Sed conſummat̉ in peccandi conſuetudine in qua eſt cōſummatamalicia: ſcꝫ cōtemptus. Nā peccator cū inprofundū venerit peccatorū cōtemnit velcōſummat̉ in morte. xj. q. iij. extimauit. deꝯſe. di. iiij. firmiſſime. ¶ Qa. XLIIII.Exeri vitā eternam licet homo nō valeat ex condigno: qꝛ nō ſunt condigne paſſiones huius temporis ad futurā gloriaꝫ q̄reuelabitur in nobis ⁊cͣ. vt dicit̉ Ro. viij.Deus tamen ex bonitate ſua facienti qd̓ inſe eſt ex cōgruo tenet̉ eam dare. vnde vocatur corona iuſticie. ij. Timo .iiij. Cuiꝰ plura exmpla habent̉ in iure. Nā licet ex gratia ſit ꝙ poſtulatio admittatur vt poſtulato vel poſtulanti cōpetat actio vt admittatur: ar. ad hoc. ff. de adimēdis lega. l. remlegatam. ff. de euict. l. ad res donatas. veruntamen ſi poſtulatio fiat in concordia ⁊de digna ꝑſona: ex debito incumbit ſuperiori ip̄am admittere: ⁊ ſi nō admiſerit iniuriam facit poſtulantibꝰ ⁊ poſtulato. Similiter p̄ſentatꝰ petere nō poteſt ꝑ actionē ſeinſtitui: qꝛ ius nō habet in re. Nā ⁊ ſine iuris offeuſa ⁊ ſine p̄ſentati iniuria poteſt p̄ſentator laicus variare ⁊ aliuꝫ preſentare:vt extra de iure patro. cū āt aduocatꝰ. vn̄anteqͣꝫ a prelato fuerit approbatū: ratū nōeſt qd̓ a patrono fuerit inchoatū: vt extrade iure patro. qd̓ autē cōſulis. Et tn̄ offendit prelatus ſic preſentatū primo: ſi dignūnō inſtituit. Unde nō admiſſus agit ꝯtraillū a quo reſpuit̉ vt ei ꝓuideat de beneficio cōpetēti: vt extra d̓ iur̄ patro. paſtoral̓.Sic etiam ſimiliter dicimus ꝙ diſpenſationō ex iure ſed ex gratia petitur: ⁊ tamē adeam concedendā ſuperior tenetur ex cauſa: vt. l. di. ponderet. ⁊.c. dn̄o ſancto. ⁊. c.ſi quis preſbyter vel diaconus. Similiterad elemoſynam pauperi ꝯtra diuitē actionon datur: ⁊ tamen diues ſaltem ī caſu extreme neceſſitatis vel de ſuꝑfluo tenet̉: Luce. xj. Quod ſuꝑeſt date elemoſynā. Et patronus vt dictū eſt de gratia admittit̉ preſentare: vt. xvj. q. v. ſi quis epiſcoporū. extra de iure patro. quoniaꝫ. extra de pe. re.in quibuſdam. Et tamē iniuria fit ei ſi nonadmittitur: ⁊ ſi preſentatus ab eo nō inſti-

tuatur: vt. ff. de aqua quotidi. ⁊ eſti. l. j. §.penul̓. ff. qui ſatiſda. cogun. l. ſi vero ī fine.¶Capitulum: XLVIracula ſolusdeus facit: qͣꝫuis ſancti miracuia dicantur facere: qꝛ nō faciuntniſi in virtute eius. Et ſimiliter ſolus deuspeccata remittit: qͣꝫuis ſacerdotes abſoluentes remittere dicant̉: ẜm illud Ioh̓. xx.Quorū remiſeritis peccata ⁊cͣ. Cuiꝰ exemplum eſt: quia dicit̉ in iure ꝙ ſoli principilicet condere leges: vt. C. de legi. ⁊ cōſtitu..l. vlti. Et tamen alibi dicit̉ ꝙ ſenatus legem condere poſſit: vt. ff. de legi. ⁊ ſenatuſcon. l. non ambigitur. Qd̓ eſt: quia ſuperiores qͥbꝰ eſt ꝯceſſū vt poſſint cōdere legeꝫ:principis auctoritate cōdere intelligunt̉.Sic in papa dicendū eſt vt legati: prelati:capitula ⁊ concilia auctoritate ipſius facere conſtitutiones intelligantur. Vnde inconcilijs excepta intelligit̉ auctoritas domini pape: vt extra d̓ elec. ſignificaſti. xvij.di. per totum. j. q. vj. duduꝫ peregrina. ix.q. iij. cuncta.¶ Ca. XLVIIſericordie deinon preiudicat ꝙ peccatorē finaliter deſtituat: qui diutius expectatꝰ per penitentiā redire negligit. Cuiꝰexemplum eſt: quoniā ẜm iura nō preiudicat ſponſe que ſponſum in eadē prouinciadegentē ꝑ bienniū expectauit: vl̓ ꝑ triennium ſi erat in alia prouincia. Quia ꝑ triennium expectādus eſt ſi ad aliam prouinciam ſe tranſferat: vt patet. C. de diuor. ⁊ repu. liberum: cum ꝑ ſponſum ſtētiſſet ſi alijnupſit. Tunc enī nihil fraudis .i. pene ē eiꝙ nuptias maturando voto ſuo eludi diutius nō eſt paſſa. C. e. l. ij. Similiter non eſtfraus aliqua imputanda diuine miſericordie ſi peccatorē ꝑ trienniū: id eſt ꝑ triū etatum decurſum ſcꝫ iuuenilis: virilis ⁊ ſenilis. Vel per biennium: id eſt tempus vite⁊ mortis expectatum ⁊ non redeūtem finaliter deſerit: ⁊ in eternam damnationeꝫ irepermittit.¶ Ca. XLVIIOrientis in mala diſpoſitione ſeu volūtate omnia precedentia bona fiunt irrta ⁊ a mercede vacua: ſicut ciuiliter vltim