Liber octauus
conſentiendū: vt. lxiij. diſ. §. electiones: etc. ſequenti. Vocantur etiā principes vt aboppreſſionibꝰ defendant: vt. lxiij. di. §. pͥncipibus. Sic etiā ex ſpecialibus cauſis qͥdam antiquorum patruꝫ legem dei cōmunem licite p̄termiſerūt: ſicut ſamſon ſeip̄moccidit: Iacob duas vxores ſimul habuit:Dauid laicus panē ſanctū comedit: q̄ oīanon licebant ẜm legem cōmunem.¶ Capitulum: XLIOcus non ſanctificat hominē ſed homo locuꝫ.xl. di. multi ſacerdotes. vnde vbipapa eſt ibi roma: nō ecōtra. Nā res accedunt hoībꝰ: nō econuerſo. ff. de edili. edic.iuſtiſſime etiam. Propter hoc etiā dicit beatus Grego. ꝙ nō prodeſt locus vbi deeſtſpiritus. Et de beato Benedicto dicitur:ꝙ locum ſed non hoſtem mutauit. Similit̓etiā dicimus ꝙ homo inficit locū: nō econuerſo. vnde d̓r. ij. Machab̓. v. Non ꝓpterlocum gentē: ſed ꝓpter gentē locū dn̄s elegit. Ideoqꝫ ⁊ locus ip̄e particeps factꝰ eſtpopuli maloꝝ.¶ Ca. XLII.Uxurie mediatrices vt ſunt quedā maledictevetule iuuenculas decipiētes: q̄iuſto vocabulo Rufiane appellant̉ peiores ſunt qͣꝫ aſſiſſini: qꝛ illis mediantibꝰ ꝓcuratur occiſio corporis ⁊ interduꝫ vniushominis tm̄: ſed ꝑ tales mediatrices ꝓcuratur mors anime ⁊ nō vnius tm̄ ſed vtriuſqꝫ luxuriantiū: ſcꝫ viri et mulieris. Vnde apud deū nō minori pena digni ſunt tales mediatrices qͣꝫ inferatur aſſiſſinis. Circa quos eccleſia ſtatuit ꝙ quicūqꝫ principes vel prelati ſeu queuis alie eccleſiaſticevel ſeculares perſone: que quēpiam chriſtianorū per aſſiſſinos interfici fecerint:etiā mandauerint: qͣꝫqͣꝫ mors ex hoc forſitan nō ſeqͣtur: necnō etiā ꝯͣ illos qui dictoſaſſiſſinos receptauerīt vel defenderint ſeuoccultauerint: non ſolū excōmunicatiōisvel depoſitionis incurrūt ſententias ipſofacto: ſed ſunt etiaꝫ cū omnibꝰ bonis ſuisomnibꝰ chriſtianis expoſiti ⁊ ꝑpetuo diffidati: ita ꝙ ex quo de predictis vel aliquoeorum probabilibꝰ conſtiterit documētis:ſcilicet ꝙ aliquod ſcelus tam execrabile cōmiſerint: nullatenus alia excōmunicatio-
nis ſeu depoſitionis vel diffidationis ſententia requiratur: ſed ⁊ beneficia taliū perillos ad quos ꝑtinet collatio libere conferantur: vt in autē. dn̄i noſtri. extra de ho.pro humani redemp. li. vl. Multo ergomagis mediatrices animaꝝ mortem ꝓcurantes: ⁊ qui etiā nutriūt eas ſunt a deo maledicti ⁊ excōicati ⁊ demonibꝰ expoſiti et abangelis cuſtodiētibꝰ diffidati.¶ Capitulum: XLIIIAtrimoniū ſpirituale aſſimilat̉ carnali: ⁊ ſignificatur ꝑ ipſum. Eſt enī mr̄imonium aliud carnale aliud ſpirituale. Carnale quidē matrimoniū fit ade ⁊ eue in paradiſo cōtractū: ⁊ eſt modo vnū de ſepteꝫeccleſie ſacramentis qd̓ venerabile exiſtit.Tum rōne auctoris q̄ ip̄m inſtituit .ſ. dei.Tum rōne loci in qͦ inſtituit: ſcꝫ in paradiſo. Tum rōne tꝑis: qꝛ tꝑe innocētie. Tumrōne prioritatis: qꝛ prius ē tꝑe. Et ideo dici poteſt ꝙ potius eſt iure: extra de maio. ⁊obedi. c. j. Tum rōne intentiōis pctī euitādi ⁊ ſuſcipiende prolis. Sed nota ꝙ matrimoniū illud ade ⁊ eue fuit initiatū: Gen̄. j.Immiſit dn̄s ſoporē in adā ⁊cͣ. ſed contractum fuit Gen̄. ij. vbi ait adam. Hoc nuncos ex oſſibꝰ meis ⁊ caro ⁊cͣ. Et ratificatuꝫGen̄. ij. cū ait: Propter hͦ relinquet hō patrem ⁊ matrē ⁊c̄. Cōſummatū autem Gen̄iiij. Ubi adam cognouit vxorē ſuā ⁊cͣ..cut nunc matrimoniū carnale chriſtianorū qd̓ eſt ſacramentū initiat̉ ꝑ verba de futuro: ſcꝫ ꝑ ſponſalia. ff. de ſpon. l. j. xxx. q.v. noſtrates. Contrahit̉ ꝑ verba de preſenti .xxvij. q. ij. §. j. extra de ſpon. cum locuꝫ.Ratificat̉ qn̄ per eccleſiā approbat̉. xxx. q.v. c. j. ⁊. ij. ⁊. c. ſponſus ꝑ totū. extra de clādeſti. deſpon. cū inhibitio. Ideo inter infideles ratū nō habet̉: qꝛ nō habēt ſacerdotium: extra de cōſti. tranſlatum. ¶ Uel ẜmaliquos ratificat̉ matrimoniū in ſacramēto fidei: ſꝫ in baptiſmo: qui eſt fundamentum omniū ſacramentoꝝ. Unde inter fideles reſpuit̉ libellus repudij: qui inter infideles admittitur: vt innuit Augꝰ. xxvij.q. ix. §. fi. Conſummat̉ aūt ꝑ carnis copulam: extra de cōuerſiōe cōiu. ex publico adfi. ⁊. c. ex parte. ij. ad fi. ꝑ quaꝫ vna caro fiunt ⁊ vniunt̉ inſeparabiliter qͣꝫdiu. vixerint: ita tn̄ ꝙ licet in veritate duo ſūt coi-