Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
284r
Einzelbild herunterladen
 

De canonibus legibus

eſt. hoc quantū ad fidē humanitatis xp̄i:ſꝫ de confeſſione diuinitatis: ſubdit̉ in eodem: Quiſquis cōfeſſus fuerit qm̄ ieſus ēfilius dei deus in ip̄o manet ip̄e in deo. Secundo ꝓbat̉ ex affectu: extra de preſump. afferte. ij. q. vj. ad romanā eccl̓iam.C. de inoffi. te. ſi. mat̓. Sic etiā ꝓbat̉ qͥsfiliꝰ dei ex affectu charitatꝭ: qꝛ charitas ſola diſtīguit īter filios dei filios ꝑditiōisẜm Augꝭ. Et intelligit̉ de affectu dilectionis: tm̄ dei ſꝫ etiā ꝓximi. j. Ioh̓. iij. Omnis qui eſt iuſtus ē ex deo: quidiligit fratrē ſuū Tertio ꝓbat̉ ex cohabitationē. dato aliquis neget ſe filium ſacerdotis: ſi tn̄ conſtet mat eiꝰ cumſacerdotē morabat̉ tꝑe conceptiōis eiꝰ filius p̄ſumit̉: extra qui fi. ſint le. cauſam.Ecōtra aūt ſi pōt probare negās materſua maritū habebat legitimū morabatur tꝑe conceptiōis: probat ſe legitimum.Ꝙuis enī mat̉ eius de facili ſciri poſſit.ff. de in. ius. vo. qꝛ ſemꝑ. Impoſſibile ē tn̄probare patrē in caſu teſtes idoneos. dicit lex hec ꝯditio ē impoſſibilis .ſ.ſi ꝓbaueris te eſſe filiū talis. ff. de ꝯditio.et demōſtra. lucius. Paterna filiatio illegitima de facili ꝓbat̉: licet certa indicia admittant̉ ſi teſtes legitimos comprobent̉. In his enī in quibꝰ certa ꝓbatio haberi pōt: vt in furtis ſimilibꝰ: inditia probabilia p̄ſumptiones violenteſufficiūt. C. de rei vendi. indicia. C. de queſtionibꝰ. milites. ff. de re mili. om̄es. §.a barbarꝭ. Conſil̓r etiā quodā indicio oſtēdit̉ an ſit filiꝰ dei an. velut mater parturiēs penitentē in eſſe gratie penitentia ē: tūc morat̉ legitimo viro: cuꝫfit ꝓpter xp̄m. Et hec ē in vere penitētibꝰ:ſed tūc quaſi alio viro morat̉ adulteratur: qn̄ ficta intentione oꝑat̉. Et tal̓ eſtpenitentia hypocritaꝝ. Vnde colligit̉vere penitentes ſūt legitimi filij dei. ſꝫ hypoerite falſi penitētes ſūt filij ſpurijdei ſꝫ diaboli. quibꝰ cōpetit illd̓ Ioh̓. viij.Uos ex patre diabolo eſtis ⁊cͣ.XXVII Capitulum:Raudulentꝰhhypocrita ꝑdit meritū bōi oꝑisquod facit. Cuius exemplū eſt:quia ſi quid riat in fraudeꝫ legis valetqd̓ ſeqͥt̉: ex eo vl̓ ob id: vt. C. de. legibꝰ

dubiū. Verbi gr̄a: poteſt oſtēdi qͣttuorexemplis: ẜm quattuor modis fit frauslegi. Primo de ꝯtractu ad ꝯͣctū vtcōiūx donare p̄t: vt exͣ de do. int̓ vi.vx. c. vl. vēdidit p̄ciū exacturꝰ. Iōqꝫvalet ꝯtractus: vt. ff. de dona. inter virūvxorē. ſi ſponſus. §. circa. Secūdo deſona ad ꝑſonam: vt ſi coniunx interponataliam perſonā cui donet: vt cōiugi ſuo detur. ff. de dona inter vi. vxo. l. iij. §. ſi tm̄.Tertio de re ad. vt filio familias.cui poteſt tradi pecunia mutua ſine metu macedoniaꝫ patre inſcio ratum habente: vt. C. ad macedon̄. l. j.. vlti. traditur ſpecies certo p̄cio vt ip̄am vendatprecium recipiat: vt. ff. ad macedon̄. itē ſifilius. §. mutui. Quarto de cōtractu adeundē ꝯtractū: ſꝫ altero: vt trado tibi mutuū vis dare mulierē fideiuſſoreego ſciens eaꝫ tutā velleiano: volo ipſaꝯſtituat ſe principalē: tu fideiubeas proip̄a: vt. ff. ad velleianū qͣꝫuis. §. ſi cum eſſē.Sicut fraus legis euacuat id quod ſeqͥtur ex facto ita fraus et fictio hypocriſiseuacuat meritū ꝯſequēs ex oꝑe bono. Unde Mat. .vj. d̓r de hypocritis: Amen dicovobis receperūt mercedeꝫ ſuam. Ideo dicit: receper̄t. quia nullā recepturi ſūt mercedem in futuro ſed potius ſuppliciū. Capitulum:XXVIIIRequētatio cofeſſionis qͣttuor bona facit aīe.Et hoc patet exemplū in conſuetudine. Eſt enī conſuetudo ius quoddam moribus inſtitutū quod pro lege accipitur cum deficit lex: di. j. cōſuetudo. di.viij. fruſtra. Et dicit̉ moribꝰ inſtitutū: id ēaſſiduis vel frequētibus actibꝰ hoīm ẜmiuriſtas. Et ideo actus ꝯfeſſionis aſſiduitas frequētatio has virtutes habet reſpectu mētis: qͣs d̓r conſuetudo habere reſpectu legis. prīo cōſuetudo habet virtutem legem imitandi. Imitat̉ enī legē: ideſt ſupplet vbi lex deficit: extra de ꝯſuetudine. cum olim. extra de ſepul. de vxorēin fi.. c. certificari īſti. de iure. naturali. §.ex ſcpͥto. Sic̄ aūt ꝯſuetudo ſupplet defectum legis: ita quoqꝫ frequētatio cōfeſſionis ſupplet defectum contritionis. Naꝫ in pctō duo ſūt .ſ. culpa qua offendit̉ deus: pēa culpa debet̉. In cōtritiōe