Liber ſeptimus
uet̉. Igit̉ iſti angeli ſūt ꝯtēplatiui ⁊ ſpūales: qͥ ſūt qͣſi hoīes celeſtes ⁊ angeli terreſtres: hi aſcēdūt ꝯtēplādo ⁊ deſcēdunt ſehumiliādo: ⁊ ſic̄ dic̄ Amb̓. Qui vult perſcalā aſcēdere: oꝑtet ꝙ manibꝰ ⁊ pedibusſe teneat manꝰ oꝑa pedes cogitatiōes ⁊ affectiōes. Vel vt aliqͥ exponūt. Iſti angeliſūt p̄lati qͥ aſcēdūt ꝑ ꝯtēplationē: ⁊ deſcēdunt ꝑ actionē. Vel angeli ſūt p̄dicatoreſqͥ qn̄qꝫ dn̄t aſcēdere p̄dicādo ſublimia: qn̄qꝫ deſcēdere p̄dicādo hūilia. Seqͥt̉ motuſtertiꝰ: qꝛ dilataberis ad orientē .ſ. ꝑ originē ꝟtutū ⁊ occidentē occaſū vitioꝝ ad meridiē ꝑ feruorē affectionū: ad ſeptetrioneꝫſiue aqͥlonē ꝑ expugnationē diabolicaruꝫſuggeſtionū. ¶ Tertio tangit̉ ꝯtēplatiuevite fructus cū dixit dn̄s: Gen̄. xxviij. Terrā in qͣ dormis tibi dabo. Terra eī hec celeſtis pr̄ia ē in qͣ erit ꝑfecta quies: ẜm illd̓Psͣ. iiij. In pace in idip̄m dormiā ⁊cͣ. Un̄in hac terra debet caput noſtrū .i. mēs tāqͣꝫ in puluinari ſe ponere vt quieſcat a temporalium cura. Hanc dabit nobis deus ſiin ea ꝑ ꝯtēplationē ⁊ deſideriuꝫ ꝑegrinamur ⁊ ꝯuerſamur: Gen̄. xvij. Dabo tibi terram ꝑegrinatiōis tue. Quia vero in p̄dicto ſomnio d̓r: ꝙ iacob vidit innixum ſcaledicētē ſibi ⁊cͣ. ¶ Notandū ē quod ſic̄ dicūtſomnioꝝ interpretes apparitio dn̄i in ſomnijs pōt habere variā expoſitionē vl̓ ſignificationē. Nā dn̄s ꝑ ſomniuꝫ aliqn̄ apparet vt tacens: aliqn̄ vero vt loquēs: aliqn̄vero vt patiēs. ¶ Quādo igit̉ alicui ꝑ ſomniū dn̄s apparet vt tacēs ⁊ nihil loquens:ſi ille qͥ hͦ vidit peccator ē: ſignificat ꝙ conuertet̉ ad deū: ⁊ finiet in penitētia dies ſuos. Si vero ſit iuſtus ⁊ ſanctus: ſignificatꝙ glorie eius augmēto apud deū ꝓficiet:gaudiū habiturus. Si ꝟo talis qͥ hoc videt ſit homo ī poteſtate ꝯſtitutus puta rexvel pͥnceps: ſignificat ꝙ inueniet gaudiūet victoriā de inimicis. Qn̄qꝫ vero dominus ꝑ ſomnium apparet vt alicui loquenſet tūc ſiue loquat̉ aliqͥd ꝑtinēſ ad futuroꝝꝓmiſſionē ſicut locutus eſt h̓ Iacob: ſiuealiquid ꝑtinēs ad ꝯuerſionē: ſicut aliquādo loqͥtur pctōribus: ſiue ad ꝯfortationeꝫſicut aliquādo loqͥtur iuſtis tribulatis ⁊ īafflictiōibus poſitis: vel alio quocūqꝫ modo loquat̉ quicqͥd dicit tenendū ē. ¶ Quādoqꝫ vero dn̄s in ſomnijs apparet vt crucifixus vel imago ip̄a crucifixi: ⁊ tunc vt
dicūt ſignat patiētiā ⁊ victoriā in tribulatiōibus. Un̄ ſi qͥs videat in ſomnio ſe adorare imaginem domini noſtri ieſu xp̄i autoſculet̉ aut deprecet̉: ſi qͥdem rex ē ⁊ ip̄e inueniet victoriā de inimicis ⁊ gaudium ingloria ſua. Nā crux poſt crucifixionē xp̄imaximas victorias deſignat ⁊ oīs calamitatꝭ amiſſioneꝫ. Quod ſi aliqͥs de populovideat: hic cōſequit̉ gaudiū ⁊ ꝓ qͦ īterpellauerit obtinebit. Sed ſi ſolū videat̉ imago xp̄i abſqꝫ cruce minus erit gaudiū velvictoria. ¶ Et nota etiaꝫ hic de imaginibꝰquod ille que in ſomnio apparent ſine auro ſignificant euentū reꝝ potiorem. Namille que apparent cū auro quādoqꝫ tribulationē portendūt. Hec dicūt ſomnioꝝ interp̄tes: que ego referendo tantū nō aſſerendo hic pono: an vera vel falſa ſint fateor me neſcire. Dicit Ariſto. de ſomnijs qd̓neqꝫ eſt eis totaliter credendū: neqꝫ totaliter diſcredendū. Et ideo eueniētia ſomnia vt ip̄e dicit: neqꝫ idoneū ē cōtemnere:neqꝫ oportet ab eis facile ꝑſuaderi: precipue qꝛ ſpiritꝰ mēdax plerunqꝫ in viſiōe vl̓ſomnio vt poſſit decipere hominē ī formaxp̄i legit̉ apparere. Sic enī beato Martino ꝑ exteriorē viſionē ſēſibilē ī forma xp̄iapparuit purpuratus quem tamen ille ꝑſpiritū cognouit atqꝫ cōfudit. In vitis qͦqꝫ patrū refertur: ꝙ monachus qͥdā audiens facta magna moyſi cordiſ ſpū cepit eūp̄ferre xp̄o: qͥ ſequente nocte ꝑ ſomniū vidit moyſen cū choro angelorū ſtantē ī veſtibus albis: xp̄m vero nigris indutū vidit in choro hoīm: ꝓpter qd̓ inſipiens monachus a fide xp̄i deſipuit ⁊ factꝰ ē iudeꝰ.IX¶ Capitulum:Orpus chriſtiſub ſacramēto aſſimilat̉ ī libroquē vidit Ioh̓es Apoc̄. v. Uidiinqͥt librū q̄ erat ſcriptus intus ⁊ foris ſignatum ſigillis ſeptē. Dicit̉ eī corpus xp̄iliber intus ſcriptus: qꝛ videlicet in ſe cōtinet conſolationes ⁊ ſuauitates notabilesmirabiles. Et iterū ſcriptus foris: qꝛ ſacramētis viſibilibꝰ tegit̉. ſignatū aūt ſigillisſeptē ponit̉ ꝓpter ſeptem mirabilia q̄ ſūtibi. ¶ Primū eſt ꝙ fit de pane nō mutatūſed manēs idem ⁊ ponit̉ a qͥbuſdam exēplū: ſic̄ cognitio mea mediāte voce fit tuamanēs mea. ¶ Secūdū eſt ꝙ tāta magni-