¶ De homine ⁊ membris eius
fluentes ſūt falſe opiniones ex doctrinishereticoꝝ praue docētiū generate. Aliqn̄vero patit̉ auris ex mala nerui diſpoſitione ſeu ꝯtractione: ⁊ hoc ē quando aliquisex alicuius verbis ⁊ ſuggeſtionibꝰ retrahitur a bono faciendo: qꝛ retractio operisboni eſt vt quēdā cōtractio nerui. Aliqn̄vero auditus nō habet̉ ex defectu foraminis: ſicut cū in puero ꝓcreato natura īſtrumentū auditus ꝑforare neglexit qd̓ vtiqꝫeſſe potuit: vel ꝓpter nature defectionemvel ꝓpter inobedientiā materie. Sic etiāaliqn̄ deficit aliqͥs circa verbū dei: qꝛ illudqd̓ audit nō penetrat ad cor eiꝰ qd̓ ē: vl̓ exdefectu naturali intellectꝰ .ſ. qꝛ nō intelligit qd̓ audit: ſicut dn̄s dixit diſcipulis adhuc rudibus: Matth̓. xv. Adhuc ⁊ vos ſine intellectu eſtis. Vel qꝛ nō recipit̉ ab affectu ⁊ volūtatē obediēdi vl̓ faciēdi: ꝯtraqd̓ d̓r Iac̄. jͣ. Eſtote factores verbi ⁊ nō auditores tm̄ fallētes voſmētip̄os. ¶ Quinto qꝛ aures hoīs ſūt ꝑue. Nā ſic̄ dic̄ Ph̓sin li. de anīalibꝰ. Hō int̓ oīa aīalia hꝫ aures īmobiles ⁊ breuiores: ſꝫ ad audiendūmaxīe efficaces: ⁊ hͦ ē ꝓpter bonitatē cōplexiōis. In qͦ quidē ſignat̉ ꝙ hō dꝫ eē audiendo firmꝰ ⁊ qͥetus ſic̄ maria magdalena q̄ ſedebat ſecus pedes dn̄i ⁊ audiebatverbū illius: Lu. x. Et hͦ ſignat auriū īmobilitas: ſꝫ martha ecōuerſo mouebat̉ ī miniſtrādo ¶ Itē ſignificat̉ in breuitate aurium ꝙ hoī delectabilis ⁊ cōpetēs ē nō ꝓlixa ſed breuis doctrina: vn̄ p̄dicatiōeſ ⁊ lectiones nō dn̄t eſſe lōge ſꝫ breues ⁊ ſuccincte q̄ auditū delectēt ⁊ animū nō grauent.Un̄ Hugo de ſancto vi. in didaſcoli. li. v.dicit ꝙ lectio duobꝰ modis aīo faſtidiū ingerere ſolet ⁊ affligere ſpm̄: ⁊ qͣlitatē videlicet ſi obſcurior fuerit: ⁊ quātitate ſi ꝓlixior extiterit. In vtroqꝫ magna vti moderamine oꝑtet ne qd̓ ad refectionē q̄ſitū eſt ſumatur ad ſuffocationē. Vel in eo ꝙ hō hꝫaures breues ſꝫ efficaces: ſignat̉ ꝙ ex paucis auditis dꝫ ml̓ta cōijcere: qꝛ ſic̄ terra bona ex paucis ſemībus pl̓ima gramina producit: ſic ſapiēs ex paucis ꝟbis auditꝭ pl̓imas ſētētias colligit: ꝓpt̓ qd̓ Prou̓. xiiij.d̓r ꝙ pauca ꝟba ſapiēti ſufficiūt. Ca. XIIEatorū qui ſūtin celo refectio ſiue ſatietas aſſimilat̉ cene ẜm illud Apo. xix.
Beati qͥ ad cenā nuptiaꝝ agni vocati ſūt.Nam ī cena ſolēni cuiuſmodi fuit illa quāfecit rex aſſuerꝰ. Heſter .j. iſta eē ꝯſueuer̄tpͥmo tꝑis ꝯgruitas. Lu. xiiij. Miſit ſeruūſuum hora .ſ. ꝯgrua cene dicere inuitatꝭ vtvenirēt. Sic ad eternā refectionem ſanctiꝯgruo tꝑe aduocant̉ .ſ. poſt famē ⁊ laborēſeculi: poſt pōdꝰ diei ⁊ eſtus: Apoc̄. xiiij.Amodo iā dic̄ ſpūſ vt reqͥeſcāt a laboribꝰſuis ⁊cͣ. Et Eſa. xlix. Nō eſuriēt neqꝫ ſitiētamplius ⁊cͣ. ¶ Scd̓o loci amenitas .ſ. celiempyrei: Apl̓s. ij. Corin. v. Scimꝰ ꝙ ſi terreſtris domus nr̄a diſſoluat̉: domū nō manūfactū habemꝰ ī celis. Un̄ de illa amenaregione celeſti: dicit Bern̄. in ſermone: Obeata regio paradiſi: o beata regio delitiarum ad quā ſuſpiro de valle lachrymarū:vbi ſapientia ſine ignorātia: vbi memoriaſine obliuione: vbi intellectꝰ ſine errore:vbi ratio ſine obſcuritate fulgebit. Ibi etiam ſicut dicit: Apl̓s. Fulget ꝙ non capitlocus: ſonat qd̓ non capit tempus: oletqd̓ non ſpergit flatus: ſapit qd̓ non minuit edacitas: heret qd̓ nō diuellit ſacietas.Ibi quoqꝫ ſic̄ idē Augꝰ. dicit videt̉ ſtulticia ſapiētia Salomonis: ibi eſſet deformitas pulchritudo Abſalonis: ibi tarditaseēt velocitas Azahelis: ibi debilitas indicaretur fortitudo Sāſonis: ibi eſſet mortalitas lōga vitaMathuſalā: ibi pauꝑtas eſſet regnū Auguſti. Ibi etiā vt idē Augꝰ.dic̄: nihil obeſt: nihil deeſt: nihil extra qd̓appetatur: nihil intus affluit qd̓ faſtidiatur ¶ Tertio inuitantis hilaritas .ſ. xp̄i dicentis: Venite ad me oēs qͥ la. ⁊ on. eſtiset ego reficiā vos. Mat. xj. Et iteꝝ Luc̄.xxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pat̓ meꝰ regnū: vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑmenſā ⁊cͣ. Et de hac mēſa ſiue cibo ad quāte xp̄s inuitat: loqͥtur Bern̄. in ſermone qdam: O vere felix ⁊ glorioſa ſacietas. o ſacrū ꝯuiuiū. o deſiderabiles epule: vbi nimirū anxietas nulla: nuliū poterit eē faſtidium qͥnimo ſatietas ſūma: ⁊ ſūmū mentisdeſideriū. De potu illiꝰ quoqꝫ mēſe loquitur Grego. in Mora. dices: Cū ad ip̄ꝫ fontem venerimꝰ erit nobis delectabilit̓ īpreſſa ſitis ſimul atqꝫ ſatietas: ſꝫ longe aberita ſiti neceſſitas: longe a ſacietate faſtidiū:quia ſitientes ſaturabimur ⁊ ſatiati ſitiēmus. Et nota ꝙ hilaritas ⁊ leticia ⁊ gloriaipſius xp̄i inuitantis ⁊ reficientis debet
B 3