De homine ⁊ membris eius
aoclſ: ⁊ īgreſſio extremitatū digitoꝝ manuumi ⁊ pedum et vnguium caſus. Sil̓r auaricia hoīes expoliat ꝑ rapinas: carnes putrefacit ꝑ delitiaſ: quia multi auari poſtqͣꝫditati ſunt delitijs affluunt ⁊ voluptatibꝰputreſcunt. Ioel̓. j. Computruerūt iumenta .i. pctōres rōne nō vtētes in ſtercore ſuolī tꝑali lucro: de qͦ Apl̓s. Phil̓. iij. Oīaarbitror vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā. Nāpoſt lucrū tꝑalium putreſcūt turpitudinevoluptatum: gͦ putreſcit in eis caro ꝑ vitium luxurie ⁊ gingiue ꝑ vitiū gule ſicut patet in auaro illo diuitē qͥ epulabat̉ quotidie ſplendide: ad qd̓ etiā ſeqͥtur raucedovocis ⁊ putrēdo labiorū .i. turpiloquiumet ſtulticia ꝟboꝝ q̄ in conuiuijs ⁊ delitijsſolent abundare. Nota gͦ ꝙ auaricia expoliat ꝑ rapinā: putrefacit ꝑ inuidiā: qꝛ auari inuidēt alijs de lucris tꝑalibꝰ. Prou̓.xiiij. Putredo oſſiū inuidia. ¶ Iteꝫ auarimorientes expoliant̉ in domo putreſcūt īſepulchro ¶ Itē in eis putreſcunt labia necōfiteant̉ pctā ⁊ ingroſſantur digiti vt nōreſtituāt aliena. ¶ Quarta lepra eſt q̄ vocatur allopicia .i. vulpina: qꝛ ſic̄ allopidesi. vulpes habēt ſuꝑcilia depilata: ita depilantur ⁊ hi qͥ hāc patiūtur leprā. Un̄ eſſetoportuna mulieribus q̄ ſibi ea depilāt: qꝛtuc nō indigerēt ad depilādū ea ferreo inſtrum̄to. Et hmōi leproſiſ facieſ ītumeſcit.Sic in auarꝭ diuitibꝰ orit̉ ſuꝑciliū ⁊ tumorſuꝑbie: ꝯͣ qd̓ Apl̓s. .j. Tim̄. vj. Diuitibꝰ huius ſeculi precipe non alta ſaꝑe ⁊cͣ. Augꝰ.Difficile ē vt nō ſit ſuꝑbus qͥ diues ē: tolleſuꝑbiā ⁊ diuitie nō nocebūt.XICapitulum:ditus interior ⁊ ꝑceptio ꝟbi dei ſimilis debet eſſe auditui corꝑis exteriori. Nā ad ꝑfectionē auditꝰ corꝑalis quīqꝫſūt neceſſaria q̄ ſuo mō reqͥrunt̉ ad auditum īteriorē. ¶ Primū eſt potētia ſentiēsſ. ꝟtus anīalis auditiua. Sic oportet ꝙ ſitinterius in anīa virtus ſpūalis gr̄e q̄ faciat ip̄am animā ſpūaliter ſentire et auide ꝑcipere q̄ dicunt̉. Vn̄ Grego. dicit ꝙ niſi ſpirituſſanctꝰ auditoꝝ corda īpleat: ad aurescorpoꝝ vox docētiū incaſſū ſonat. Formare em̄ voce magiſtri exteriꝰ pn̄t: ſꝫ hāc impͥmere interius nō valēt. Quia igit̉ hec virtus a deo eſt ſicut virtus auditiua ab aīa.
Iō d̓r Ioh̓. viij. Qui ē ex deo ꝟba dei audit. ¶ Secundū inſtrumentū ꝯueniēs ẜmCōſtantinū ē qd̓dā os petroſuꝫ ſiue cartilaginoſū qd̓ ē ꝯcauū ſiccū ⁊ duꝝ. Cōcauūqͥdē eſt vt ſua ꝯcauitate ſpm̄ ꝯtineat ⁊ aerem. Tortuoſū ē ne ſtupor ex ſubita ⁊ vehemēti alliſione ſpm̄ ledat audibileꝫ: ⁊ iōorgani circularitate ſonus tꝑate ſuſceptꝰſpm̄ audibilē n̄ reuerberat ſꝫ delectat. Durū etiā ē vt in eo mollior fiat aeris colliſiovt ſic ſonitus maior fiat. Un̄ tympanū melius reſonat fiāte borea qͥ eſt vētus frigidus ⁊ ſiccus qͣꝫ flāte auſtro hūido atqꝫ lēto: vt ait Conſtā. Sil̓r etiā interior animꝰvt ſit doctrine audite efficaxiter receptiuꝰ:oportet pͥmo ꝙ ſit ꝯcauus ꝑ hūilitatē. Grego. in Homelia. Via dn̄i ad cordirigit̉ cūſermo veritatis hūilit̓ audit̉. ¶ Itē oportetꝙ ſit tortuoſus ꝑ ruminationē .ſ. vt verbūreceptū qd̓ cibus mētis ē nō ſubito trāſeat: ſed diutius ſiue frequētius ruminet vl̓reuoluat. Illud em̄ qd̓ vadit ꝑ tortuoſummeatuꝫ nō ſubito ſꝫ lente ⁊ tractim gyrando ꝑtranſit. Sic etiam verbū auditū nō debet homo dimittere: ſꝫ frequenter in corde conferre ⁊ reuoluere: ſicut de beata virgine dicitur. Lu. ij. ꝙ conſeruabat omniaverba hec conferens in corde ſuo ¶ Itē debet eſſe durus ⁊ ſiccus ꝑ retentionē. Naꝫres dura ⁊ ſicca melius retinet ⁊ cuſtoditid qd̓ recipit qͣꝫ tenera ⁊ mollis. Luce. .xj.Beati qui audiūt verbū dei ⁊ cuſtodiūt illud. Sed ẜm Ariſto. in libro de ſenſu ⁊ ſenſato: organū auditus eſt aer qͥ contineturintra aures incluſus in miringa .i. in quadam pellicula: ⁊ ille aer oportet ꝙ ſit firmꝰqui ſi haberet ꝓprium motuꝫ vel ſonū nōperciperet ſonū exteriorem. Sicut patet inhis quibus ex motu talis aeris tinniuntaures. Sic anima homīs debet doctrinaꝫverbi recipere in interiori memoria et firmiter perſeuerare in ea. Ioh̓. xv. Si verba mea in vobis manſerint ⁊cͣ. Grego. ſuper Ezech̓. Multi legunt ⁊ ab ipſa lectione ieiuni ſunt. Multi vocem predicatiōisaudiunt: ſed poſt vocem vacui recedunt.Quorum ſi venter comedit viſcera nō replentur. Quia et ſi mente intellectum ſacri verbi recipiunt obliuiſcendo ⁊ non ſeruando que audierūt: hoc in cordis viſceribus non reponūt. Iac̄. j. Non auditor obliuioſus factꝰ. ¶ Tertiū eſt neceſſariū me
B 2