De animalibus terreſtribus
multi filij naſcunt̉: ita ex vno capitali vitio ml̓te filie .i. vitia generant̉. Nā ex auaricia ſicut dicit Grego. xxxj. Moral̓. oriuntur ꝑditio: fraus: fallacia: ꝑiuria: inqͥetudo: violentia: ꝯͣ miſericordiā induratio. ſꝫeadē mater auaricia hec vitia que gignitextinguit: nōnunqͣꝫ em̄ cupiduſ mercator:qꝛ eo amplius ſe lucrari cernit quo ab hominibus alijs magis habet̉ fidelis ex ip̄acupiditate lucrādi ⁊ a ꝓditiōe ⁊ a fraude⁊ a fallacia: ⁊ a ꝑiurio: ⁊ a violētia ſe ſumme cuſtodit. Oſtendit ſe etiā interdū ꝑ elemoſynas miſericordē ⁊ piū vt ſic non credat̉ eſſe alienoꝝ fraudator qͥ ſuoꝝ pius eſtlargitor. Interdū etiā vna ex filiabus p̄dictis ip̄aꝫ ſuā matrē auariciā extīguit .ſ.inqͥetudo mētis: qꝛ interdū aliqͥs temꝑalium reꝝ anxia ſollicitudīe ⁊ inqͥetudine fatigatus: eoꝝ ſarcinā abijcere appetit ⁊ ex īqͥetudīs moleſtia aliqn̄ mundū fugit. Et ſimile his poſſet on̄di in alijs capitalibꝰ vitijs ſi qͥs ꝑſcrutari vellet. ¶ Itē vitia q̄ corrigere debemus in nob̓ ſignantur ill̓ aīalibus q̄ in lege moyſi poterāt īmolari. Naꝫde qͣdrupedibꝰ offerri poterāt in ſacrificiūde tribꝰ generibꝰ aīaliū .ſ. boū: ouiū et capraꝝ: vt pꝫ in Leuitꝭ. Un̄ offerebat̉ p̄cipuevitulꝰ agnꝰ ⁊ hedꝰ. Et ſic̄ d̓r in Glo. Leuitꝭ.j. Uitulū offerimꝰ dū carnis ſuꝑbiā vincimus. Agnū cū irrōnabiles motus corrigimus. Hēdū ꝟo dū laſciuiā ſuꝑamus. referunt̉ etiā hec aīalia ad xp̄m: vt d̓r in eadeꝫGlo. nā xp̄s in vitulo offert̉ ꝓpter ꝟtutemcrucis: in agno ꝓpter innocentiā: in arieteꝓpter pͥncipatū: in hirco ꝓpter ſil̓itudineꝫcarnis pctī. Hec em̄ aīalia in lege immolabant̉. Sꝫ nota ꝙ hec aīalia nō viua ſꝫ octiſa deo offerebant̉ vt ꝑ occiſionē hoꝝ animalium ſignificaret̉ occiſio pctōꝝ: ⁊ ꝙ homines pctōres digni erāt occiſiōe ac ſi illaaīalia loco eoꝝ occiderent̉ ad ſignandumexpiationē peccatoꝝ: ꝑ occiſione ętiā hoꝝanimaliū figurabat̉ occiſio xp̄i ¶ Itē vnūvitiū qn̄qꝫ frenū eſt alterius: ſicut acciditde ſerpentibus: quia quandoqꝫ vnus ſerpens remediū eſt contra alteꝝ. Nam pinguēdo colubri vt dicit Plinius: valet cōtra morſuꝫ crocodili. Quaſi em̄ crocodilus eſt homo guloſus: qꝛ crocodilus tm̄ſe replet ꝙ poſtea iuxͣ lituſ iacet ructuansꝑ repletione. Sꝫ coluber qui puluerē terre lingit: ſignat auarū qui terrena diligit.
Coluber aūt contra morſum crocōdili valet: quia plerūqꝫ auaricia gulam refrenat⁊ cohibet: quia homo nimis auarus frequentius nō qͣꝫtum appetit comedit: ẜm illud Ecc̄s .vj. Eſt vir cui dedit deus diuitias ⁊ ſubſtantiā ⁊ honorē: ⁊ nihil deeſt anime ſue ex oībus q̄ deſiderat: nec tribuit eipoteſtateꝫ deus vt comedat ex eo. ¶ Itemvnum venenum eſt medicina alterius. Dicit em̄ Pliniꝰ: ꝙ quē draco vel aſꝑis vulnerat: caput vipere appoſitū ſanat: ⁊ econuerſo cū alique vipera pūgit: caro aſpidisvenenū ad ſe ꝑtrahit: ⁊ ſic ꝑcuſſo ſb̓uenit.Per draconē qui eſt inter venenoſa maximus: ⁊ aſpidē qui eſt ſerpēs morſu ⁊ veneno ꝑnitioſiſſimus: intelligit̉ ſuꝑbia que ēmaximū ⁊ ꝑnitioſum vitiū. Sꝫ ꝑ caput vipere intelligit̉ luxuria: qꝛ vipera eſt valdeluxurioſa. Un̄ maſculuſ ore miſſo in ore femine ſemē ei tranſfundit: ⁊ illa pre voluptate libidīs in rabiē verſa caput marꝭ p̄cidit. Eſt gͦ vipera draconis vel aſpidis medicina: qꝛ qn̄qꝫ ruiua luxurie eſt medicinaſuꝑbie. Vn̄ Grego. xxxiij. libro Moral̓. dicit: Fit plerūqꝫ vt nōnulli poſt ſuꝑbiam inluxuriā corruētes ex aperto caſu malū culpe latentis erubeſcāt. ⁊ tūc etiam maioracorrigant cū ꝓſtrati in minimis ꝯfunduntur. Et Augꝰ. in qͣdaꝫ epl̓a dicit: ꝙ deijcitdeus occultā mētis ſuperbiā ꝑ manifeſtaꝫcarnis ruinā. Sꝫ adhuc ecōuerſo aſpis cōtra viperā remedium p̄ſtat: qꝛ nōnunqͣꝫ ſuperbia luxuriā refrenat. Nam dum appetit ſuperbus gloriā: infamiā metuēs declinat luxuriā: ſꝫ potiꝰ ſunt iſta remedia oꝑisqͣꝫ intrinſece volūtatꝭ. ¶ Ca. CXXIIOluptas carnis aſſimilat̉ amphibene ſerpenti. Habet em̄ huiuſmodiduo capita: vnū in pͥncipio:⁊ aliud in cauda currēs ex vtroqꝫ capite.Ideo dicit Iſidorus: ꝙ hydrus eſt ſerpēsplurium capitum. Hic etiam ſolus interſerpentes frigori ſe committit. Sic voluptas habet duo capita: id eſt duo capitaliavitia: ſcilicet luxuriam ⁊ gulaꝫ. Et hic voluptuoſus minus inter omnes videtur curare de frigore: id eſt de aſperitate futuriſupplicij. De quo dicitur: Ibunt ab aquisniuium ⁊cͣ. Iob. xxiiij. ¶ Item voluptuoſus aſſimilatur limace que eſt vermis li-
A 2