¶ De animalibus terreſtribus
cū tn̄ ſꝑ in corde gerant crudelitatꝭ rabiē.his etiā ex diuīa ꝑmiſſiōe data ē vis ꝯͣ accipitres ⁊ ꝯͣ raptores vl̓ vſurarioſ ⁊ hmōi.qꝛ freq̄nt̓ illi qͥ ml̓tos alios violent̓ vl̓ iniuſte expoliauer̄t ab aliqͦ tyrāno inſurgēte ⁊eos capiēte ip̄i expoliant̉ ⁊ inſuꝑ nonūqͣꝫib eo inhūanit̉ lacerant̉. Lꝫ āt tyrānꝰ dūviuit ⁊ dn̄at̉ magnificꝰ ⁊ potēs appareat: īmorte tn̄ turpitudinē hꝫ: qꝛ cōit̓ tyrāni turpi morte moriunt̉. ¶ Itē tyrannꝰ aſſimilat̉formicaleoni: qd̓ .ſ. ē aīal ꝑuū formicꝭ infeſtū: comedēs gͣnū eaꝝ. vn̄ dū eis victū ſubtrahit occaſiōalit̓ eas occidit. ⁊ iō formicaleō d̓r: qꝛ formicꝭ ē vt leo ſꝫ quē formica expugnare nō pōt: ſꝫ ꝑſecutore ⁊ expugnatorē patit̉: ip̄e ab alijs aīalibus deuorat̉. Etſil̓r qn̄qꝫ tyrāni qͥ ſūt hūiliū ꝑſonaꝝ ⁊ paupeꝝ opꝑſſores ⁊ expoliatores diuino iudicio ab alijs oppͥmunt̉ ⁊ p̄da fiūt eoꝝ: Eſa.xxxiij. Ue qͥ p̄darꝭ nonne ⁊ ip̄e p̄daberis?Itē tyrāni ſil̓es ſūt gryphōibꝰ. nā gryphoeſt aīal pēnatū ⁊ qͣdrupes ī hyꝑboreis mōtibꝰ naſcēs: ex oī ꝑte corꝑis ſil̓e leoni: ſꝫ inalis aqͥle aſſimilat̉: ⁊ hꝫ vngūeſ tā magnoſꝙ ide fiūt ciphi qͥ regū menſis apponunt̉.Sil̓r tyrāni ſūt ſil̓es leoni ī crudelitate: etaqͥle ī rapacitate: vn̄ magnitudo vnguiū ēmagnū eoꝝ ⁊ ml̓tiplex ſtudiū ad rapiēdū:Psͣ. ix. Inſidiat̉ vt rapiat ⁊cͣ. ¶ Itē tyranni ſūt ſil̓es lupis. Sūt enī qͥdā lupi matutini: qͥdā meridiāi: ⁊ qͥdā veſꝑtini. Lupi matutini qui adhuc nō ml̓tū eſuriūt ꝑtē ouiscomedūt ⁊ ꝑtē relīquūt. Tales ſūt multityrāni qͥ bōa paupeꝝ rapiūt: ſꝫ ꝑtē eis dimittūt. Lupi ꝟo meridiāi qͥ vſqꝫ ad meridiē nō comeder̄t qꝛ ml̓tū eſuriūt ⁊ ꝓpt̓ eſtūml̓tū ſitiūt: totā ouē comēdūt ⁊ ſāguinē eiꝰhbibūt. Tales ſūt ml̓ti qui totā ſupellectilēaufer̄t ⁊ īſuꝑ poſſeſſiōes qͣs cū ml̓to ſudore acqͥſier̄t diripiūt: Iſido. Iudices prauilupoꝝ more cūcta diripiūt ⁊ vix pauca pauperibꝰ derelīquūt. Lupi āt veſꝑtini qͥ vſqꝫad veſperā n̄ comeder̄t adeo eſuriūt ꝙ carnes ouiū comedūt ⁊ ſāguinē bibūt ⁊ pellēſcidūt ⁊ oſſa frāgūt. Sic ſūt ml̓ti tyrāni qͥa pauꝑibꝰ pecuniā exhauriūt: poſſeſſiōesdiripiūt: ⁊ domoſtollūt: veſteſ aufer̄t: ꝑſonas oppͥmūt: Soph̓. iiij. Iudicēs eiꝰ lupi īveſꝑe nō relīquūt in māe. ¶ Ca. CXVIIRAībulatio fortis vel p̄dicatio feruida aꝑit cor
pctōriſ. ē eī pctōr ſil̓is cyrogrillo ſiue hericio magno qͥ tāta fortitudīe ſe ī coriū ꝯſtrīgit vt ſalua cortice aꝑiri vix poſſit: ſꝫ ſi adcalida aſꝑgat̉ ꝯtinuo aꝑit̉. Sic cor pctōreita īterdū ī pctō ſe excludit vt niſi ꝑ mortꝭfractionē aꝑiri vix poſſit: ſꝫ aqͣ calida .i. tribulatio feruida ⁊ fortꝭ: vl̓ aqͣ calida .i. p̄dicatio feruens ⁊ affectuoſa ip̄m cor pctōrisaꝑit dū fortit̉ ⁊ vbertī ꝑfūdit. Hāc cordiūaꝑtionē deſiderabāt p̄dicatores qͥ dicebātij. Mach̓. j. Adaꝑiat dn̄ſ cor vr̄m ¶ Itē tribulatiōes ⁊ ꝑſecutiōes vehemētes cōpellūt pctōres ad deū ꝑ ſpōtaneā pnīaꝫ redire: ſic̄ dic̄ Pliniꝰ. ꝙ ceruꝰ dū nimis vrget̉a canibꝰ ad hoīeꝫ ſpōte fugit. Nam qͣſi canes ꝑſeq̄ntes ſunt ꝑſecutiones vel tribulationes īminētes qͥ dū pctōrē fortit̉ p̄mūtad dn̄ꝫ redire cōpellūt: Psͣ. lxxxij. Implefacies eoꝝ ignominia: ⁊ q̄rent nomē tuumdn̄e. ¶ Itē tribulatio fortꝭ mentē excitat ⁊humiliat. vn̄ aſſimilat̉ orici q̄ ẜm Pli. ē fera q̄ in hortu canicule ſtat ꝯͣ ſtellā qͣſi veliteā adorare: ⁊ hͦ facit poſtqͣꝫ diu dormiuit.Quid ē canicula feruēs niſi tribulatio vehemēs: ī cuiꝰ hortu ſiue occurſu beſtia dormiēs .i. mēs pctōris pigreſcēs excitat̉: ⁊ qͣſi ad adorādū parat̉ .i. ad pnīaꝫ ⁊ deuotionē humiliat̉: Psͣ. ciiij. Hūiliauerūt in cōpedibꝰ pedes eiꝰ: ferrū ꝑtrāſijt aīaꝫ eius.Per pedes enī ⁊ ferrū tribulationes ītelligunt̉ quibꝰ dū pctōr ſtringit̉ ⁊ gͣuat̉ humiliat̉ eius affectus ⁊ aīa ad pnīaꝫ vulne¶ Capl̓m:CXVIIIratur.Ana gloria aſſimilat̉ tinee. ¶ Prīo qꝛ tinea etiam ex bono pāno naſcit̉ dum .ſ.veſtꝭ in aere groſſo inexcuſſa tenet̉: vel vēto nō ꝑfundit̉: Eccī. xlij. De veſtimēto ꝓcedit tinea. Sil̓r ex bono oꝑe naſcit̉ tineainanis gl̓ie. Et hͦ fit dū mēs in aere groſſomanet .i. duꝫ ſe nō ſubtilit̓ nec ſuos defectꝰſpūales aduertit vel corrigit nec etiā vētoꝑfundit̉ interne aſpirationis. ¶ Secūdoqꝛ tinea qͣſi inſenſibiliter ꝓgredit̉. Nā qͣſiinſenſibiliter ip̄aꝫ ſuꝑficie ꝯſumit. Et cumaīal ſit in ip̄a ſubſtātia ſe abſcōdit vt videri nō poſſit. Sic etiā inanis gl̓ia eſt vitiumtā ſubtile ⁊ occultū vt pͥus mentē teneat ⁊meritū hoīs deſtruat qͣꝫ homo incōſideratus aduertat: ⁊ ideo vix ab ea aliqͥs ē īmunis. Nā ſic̄ dic̄ Valerius maximus: Nulla