Liberquintus
ſaluatoris qͥ nos ad vigllādū ⁊ orādū ſollicitat: Mat. xxiiij. Uigilate ⁊ orate vt n̄ īretis in tētationē. Et ſil̓r Petrꝰ nos excitās ne ſerpēs ingrediat̉ in nos. dicit: Sobrij eſtotē ⁊ vigilate: qꝛ aduerſaxiꝰ vr̄ diabolus ⁊cͣ. j. Petri. v ¶ Ca. CXIOcietate malorū dꝫ fugere qͥ ꝓpoſitū ſalutꝭ ꝓſequi vult ⁊ ꝑficere. exēplo .ſ. ceruaꝝ. Ceruaenī cū eſt paritura elōgat ſe a ſemitis ferisnotis: ⁊ appropinqͣt ſemitis ab hominibuſtritis. vn̄ ſic̄ dic̄ Ariſ. Iuxta viā parit vbip̄ timore hoīm feꝝ aīal nō accedit. Sic gͦ qͦvult parere .i. ꝑficere bonū ꝓpoſitum cōceptū: dꝫ ſe elōgare a feris .i. a maliſ ⁊ iniqͥs:⁊ appropinqͣre ſiue adherere hoībꝰ .i. bn̄. et⁊ rōnabilit̓ viuētibꝰ: qͦꝝ bn̄ficio tutior eſſepoſſit. Sed demōes quē volūt corrumpereab hoībꝰ .i. a bonis recedere faciūt. ⁊ cū feris .i. cū malis ꝯuerſari vl̓ habitare: ẜm illud Dan̄. iiij. Eijcient te ab hominibꝰ ⁊ cūbeſtijs fexiſqꝫ erit habitatio tua. Ca. CXIITudes ī ſacraſcriptura prius dꝫ querere ſenſūlr̄alē: deīde inueſtigare ſenſū ſpiritualē. Qd̓ on̄dit̉ exēplo aīaliū ruminātiū: qꝛ om̄e aīal ruminās hꝫ duos vētres:vnū magnū ⁊ aliū paruū. Cuiꝰ cā eſt digeſtio multiplex. nā taliū cibꝰ eſt ſiccꝰ: ⁊ nonbn̄ a pͥncipio maſticatꝰ ꝓpt̓ auiditatē edendi. vn̄ oportet iteꝝ maſticari. de maiori igitur vētre ad os trahit̉: ⁊ ſic ſecūdo ibi maſticatꝰ ad ſcd̓m ventrē trāſmittit̉ vt ibi ꝑfecte digerat̉. Rumīatio aūt eſce eſt meditatio ſcripture: q̄ priꝰ reducēda eſt ad magnūventrē .i. ad ſenſū lr̄alē qͥ eſt pͥmꝰ ⁊ general̓ſēſus totiꝰ ſacre ſcpͥture. Deide ducēda ē ꝑmeditationē ad paruū vētrē .i. ad ſpūalemſenſū: qͥ qͥdē paruꝰ d̓r: qꝛ hūiliter ⁊ ſobrie ēquerēdus: qꝛ nō niſi paruulꝰ dat̉ ſcpͥtureſacre myſticꝰ intellectꝰ. Psͣ .cxviij. Illuminat ⁊ intellectū dat paruulis ¶ Itē paruus d̓r: qꝛ in vita iſta parū ab hoīe de eternis ⁊ ſpūalibꝰ capit̉. Naꝫ ex ꝑte cognoſcimus ⁊ ex parte ꝓphetamꝰ. j. Coꝝ. xiij. Hictn̄ cibꝰ ꝑfecte digerit̉: qn̄ vita ⁊ oꝑe īplet̉.Itē ſacre ſcripture ꝓfūdus p̄dicator: tuius eſt hoſtes fidei expugnare cū diſcretione ⁊ ſobrietate ꝑſcrutari ⁊ diſcere dꝫ. Naꝫilli equi apti ſūt duci ad bella qͥ in bibēdo
ꝓfundius nares infigūt: quia tales vt dicunt vrina nō grauāt̉ in curſu. Per equoſergo aptos ad bellū predicatores catholicos ſeu doctores intellige qͥ habēt contrahereticos diſputare: qui nares diſcretiōisin aquā ſare ſcripture ꝓfunde debēt infigere .i. cū diſcretione ſtudere vt ſenſū ſcripture profunde hauriāt ⁊ intelligant. ⁊ ſicin curſu vrine .i. erroris cōceptiōe vl̓ obſtaculo minime ledent̉. ¶ Itē ſtudiū ſpiritual̓doctrine in tribus conſiſtit .ſ. in addiſcēdoeligendo ⁊ retinēdo. quod patet per exemplū in dentibus animaliū. Nā q̄dā aīaliaſunt q̄ habēt dētes ad capienduꝫ vt canes⁊ aīalia p̄de: ⁊ ideo habet dētes diuiſos etacutos vt poſſint melius capere predam.Quedā ꝟo habēt dētes ad paſcēdū: vt camelꝰ ⁊ vac̓ca ⁊ hmōi. ⁊ iō habēt eos equales et cōtinuos vt meliꝰ herbas p̄ſcidant.Quedā ꝟo hn̄t dētes ad cibū retinēdū: ſicut piſcēs. Nā piſces p̄ter modū alioꝝ aīaliū hn̄t pl̓es ordines dētiū qͣꝫ duos: qꝛ preter dētes qͦs hn̄t ſerratos ⁊ diſtāteſ: habētetiā interiꝰ dētes miro mō inſitos. cū qͣbuſvt dic̄ Ariſ. recolligit cibos ne aque lubricitate de eoꝝ faucibꝰ eruāt̉. Illi aūt habētdētes ad capiendū cibū ſpūalē doctrine qͥſūt apti et ſtudioſi ad diſcēdū. Sed qꝛ nonoēs equalit̓ ad eadē diſcēda ſūt apti. iō iſtidētes ſūt diuiſi: ⁊ tāto ad diſcēdū ſt̓ magꝭidonei: quāto ad ītelligēdū q̄ legūt vl̓ audiunt magis inueniunt̉ acuti. Aīalia ꝟoq̄ dentibꝰ herbas paſcēdo p̄ſcidūt qd̓ eismelius videt̉ capiūt ⁊ alia dimittūt. ⁊ id̓opaſcendo meliora eligūt. vn̄ illi habent dētes ad paſcendū qͥ de his q̄ audiunt vel legunt ſtudioſi ſunt ad meliora ⁊ vtiliora eligendū et memorie vel etiā ſcripture aliquādo cōmendandū. ſed illi habent dentes adretinendū qui ſunt ſolliciti ⁊ ſtudioſi: nontm̄ ad audiendū vel legendū: ſꝫ etiā ad repetendū ⁊ recogitandū: qꝛ frequēs meditatio ſaluat memoriā ẜm Ph̓m. vn̄ ſine repetitione crebra memoria inuenitur labil̓¶ Capitulum: CXIIIet lubrica.Uperbus aſſimilat tauro. ¶ Prīo rōne ferocitatis. ſūt eī tauri ferociſſimi: qͣꝫuis ſub arbore fici ligati dicunt̉ fieri manſueti vt dicit Iſidorus. Sic ſuperbi feroces ſunt ⁊ ꝓni ad iniuriandum et ledendū alios niſi li