¶ De animalibus terreſtribus
et mētis ſoliditatē frāgit: ⁊ vltimo cruciatū ꝯſcīe vel pene īducit: Eſa. lxvj. Vermiseoꝝ nō moriet̉. ¶ Itē aſſimilat̉ muſce bouine: q̄ quouſqꝫ ſub cauda vacce vl̓ eius corpori manet affixa: eā qͥeſcere non ſinit: ſedcauda erecta miro mō inſaniēs ꝑ camposvndiqꝫ currit. Sil̓r qͣꝫdiu peccati inheretꝯſcīe aīa nō pōt quieſcere: et tūc ꝑ diuerſavagat̉: q̄rens ⁊ nō inueniēs requiē qͣꝫdiupctm̄ nō fuerit amotū ꝑ pnīam. ¶ Itē peccati fetorē dꝫ hō odire ⁊ fugere exēplo formice. Dicit enī Ariſto. ꝙ in formicꝭ eſt ſenſus olfactꝰ: ⁊ odiūt omnē fetidū. Un̄ ſi qͥsdomos earuꝫ ſubfumigauerit aliqͦ fetido:eas deſerūt. Sic dꝫ hō oīa dimittere et fugere in qͥbus ē fetor peccati: Eccī̓. xxj. Fuge pctā. ¶ Item pctm̄ aſſimilat̉ regulo ſerpenti .i. baſiliſco: qͥ olfactu ſuo necat: ⁊ viſuſuo interficit om̄e viuū: ad cuiꝰ aſpectumnulla auis illeſa ꝑtranſit: ⁊ ſi procul fueritore eius cōburit̉ ⁊ deuorat̉ a muſtela conuincit̉. Un̄ ab hoībus ad eiꝰ cauernā deferunt̉. nihil enī altiſſimꝰ abſqꝫ remedio dereliqͥt. Un̄ baſiliſcꝰ viſa muſtela fugit quēinſequit̉ ⁊ occidit: maxime ſi priꝰ paſta ſitruta: vt Ariſto. ⁊ Auicē. dicūt. Sil̓r peccatū occidit aīam: vel ꝑ odoratū moroſe delectatiōis in cogitatiōe: vel ꝑ viſum .i. conſenſum oꝑis. Un̄ aues .i. hoīm mētes ſoloviſu .i. cōſenſu etiā ſi lōge ſint ab oꝑe: occidunt̉ ⁊ deuorant̉ a peccato. Sed remediūꝯtra baſiliſcū .i. ꝯtra pctm̄ eſt muſtela rutarefecta .i. pnīa amaritudine plena q̄ ip̄m viſa fugat: qꝛ penitētia ſolū in ꝯtritiōe vel inꝓpoſito habita qn̄qꝫ pctm̄ purgat. Psͣ.xxxj. Dixi ſcꝫ in ꝓpoſito cordis confiteboraduerſum me iniuſticiā meā dn̄o ⁊cͣ. Sꝫ tn̄opere cōpleta ip̄m ꝑfruens ſcꝫ pctm̄ extinguit: Actꝭ. iij. Conuertimini ⁊ peniteminivt deleant̉ peccata vr̄a. ¶ Item pctm̄ aſſimilat̉ aſpidi. Nā aſꝑis aurē obturat vt vocem hoīs incantantꝭ nō audiat nec ei obediat: ⁊ hoc ꝑtinet ad pctm̄ ſuꝑbie: qꝛ ſuperbus vocē dei nō audit: ⁊ eiꝰ mādatis obedire contēnit. Psͣ. lvij. Sicut aſpidis ſurde ⁊ obturātis aures ſuas q̄ non exaudietvocē incantantiū ⁊cͣ. ¶ Item aſpis interfecto cōꝑari ſuo .i. cōiuge ſua ilro furore interfectorē ꝑſequit̉: ⁊ illū ſtue foluꝫ ſiue int̓multos aggredit̉: nec periculū curare videtur vt ſuū cōꝑarē vlciſcat̉: ⁊ hoc ꝑtinet advitiū ire: qꝛ iratꝰ ꝓpter appetituꝫ vindicte
precipiti furia omni periculo ſe exponit.Itē eſt quedam ſpecies aſpidis q̄ d̓r ſititla: ex eo ꝙ a ſe ꝑcuſſum fiti occidit: ⁊ hoc ꝑnet ad auariciā. Cuiꝰ ſitis .i. apperitꝰ fit inextinguibilis ¶ Itē eſt quedā alia aſpis q̄d̓r viperalis: q̄ ſcꝫ ſomno interficit: hūc dūcleopatra ſibi apponeret: ſomno reſolutaeſt: ⁊ hoc ꝑtinet ad accidie vitiū: q̄ pigricia⁊ ſomnolentia aīam occidit. ¶ Ite eſt aliaque d̓r emorrois: qꝛ ꝑcuſſus ab ea diſſolutis venis fluxū ſanguinis vitā finit. hͦ ꝑtinet ad luxurioſos: qꝛ ſcꝫ luxuria fluxū ſeminis corpꝰ reſoluit: ⁊ ad eternū interituꝫaīam inducit. ¶ Itē eſt aliꝰ ſerpens qͥ dicitur peſter: qͥ ſemꝑ ore patente emittēs virꝰincedit: ſꝫ ab eo ꝑcuſſus diſtendit̉ ⁊ necat̉.hoc ꝑtinet ad vitiū gule: qꝛ guloſus ore patente .i. parato ad cibū ſemꝑ īcedit: ⁊ virꝰ:id eſt vitiū gule patent̉ on̄dit. ¶ Itē aſpishabet oculos in tymporibus nō in fronte.Un̄ nō directe reſpicit: ⁊ ideo aduerſariuꝫꝑſequit̉ magis auditu vel olfactu qͣꝫ viſu.Nā ſi nō ſic eſſet vt dicit Plini. vix hō abeo euaderet: ⁊ hoc ꝑtinet ad inuidiā: qꝛ inuidus nō recto ſꝫ toruo ⁊ maliuolo reſpicitoculo: ⁊ ex auditu vel opinione ſua ſolū detrahendo ꝑſequit̉: tanqͣꝫ de re viſa vel certa. vn̄ Ps. cxxxix. de talibꝰ dic̄: Venenuꝫaſpidū ſub labijs eoꝝ. ¶ It̓eꝫ pctm̄ qͣꝫdiuretinet̉ ſemꝑ multiplicat̉ ⁊ creſcit. Un̄ aſſimilat̉ crocodilo: qͥ qͣꝫdiu viuit ſemper creſcit. Nā pctm̄ qd̓ ꝑ pnīaꝫ non diluit̉: moxſuo pondere ad aliud trahit. ¶ Itē peccatū plus inualeſcit ⁊ abūdat in ꝓſperitateqͣꝫ in aduerſitate: ſicut ſerpētes plus abūdant ⁊ ledūt in eſtate qͣꝫ in hyeme: ⁊ in dieqͣꝫ in nocte. Omnes enī generalit̓ ſerpētesfrigide ſūt nature: nec ꝑcutiūt niſt cū caleſcūt. Un̄ venena eoꝝ plus nocēt de die qͣꝫde nocte: qꝛ ſūt frigide nocturno rore. Inhyeme ſe in nidis inuoluūt ⁊ torpeſcūt: ſꝫ īeſtate ſe diſſoluunt ⁊ ad nocenduꝫ exeunt.Quid aūt ꝑ frigiditatē ſerpentini veneniniſi malicia accipit̉ peccati: q̄ dū corꝑ conſenſum attingit: calorē protinꝰ charitatisextinguit. ꝑ calorē vero diei ⁊ eſtatis feruor minor ⁊ maior intelligit̉ mūdane proſperitatis: ſicut frigꝰ ecōtrario noctis velhyemis breuiorē vl̓ leuiorē ſignat curſū aduerſitatis: ſꝫ in eſtate vl̓ in die venenū magis ledit: qꝛ ex ip̄o ꝓſperitatis feruore peccatū ꝑnicioſius creſcit. Vnde Psͣ. lv. di-