Liber quintus
datur .i. in eccleſia catholicoꝝ nō in cōuenticulis hereticoꝝ.¶ Ca. XCIAtientia dei eſtmollis in ſuſtinēdo: ſꝫ ſeuera ⁊ dura in puniēdo. vn̄ aſſimilat̉ teredini .i. lignoꝝ vermi qͥ terēdo rodit lignū: vtdicit Iſido. Hic licet ſit mollis in ſubſtantia: cōminuit tn̄ duriſſima ligna: ⁊ in ſubtiliorē puluerē redigit qͣꝫ poſſit facere ip̄a lima. Sic etiā diuīa patiētia qͣꝫuis diu pctōrem hoīem mollit̓ ⁊ leuit̓ ferat: ip̄m tn̄ finaliter ꝯterit ⁊ ſeueriſſimo ſupplicio mulctat:Ro. ij. Scd̓ꝫ duriciā tuā ⁊ īpenitēs cor theſaurizaſ tibi irā ī die ire. ij. Reg. xxiij. Ip̄eē qͣſi tenerrimꝰ ligni vermiculꝰ. qͥ ſcꝫ ē duꝫtangit̉ leuiſſimꝰ: ſꝫ dū tangit ſeu rodit duriſſimꝰ. Sic deꝰ leuis ī ſuſtinēdo: durꝰ ī puniēdo. Psͣ. xxj. Ego ſū ꝟmis. ¶ C. XCIIAtiētia ⁊ perſeGuerātia facit hoīem victorē. Namonager cū ſit aīal ībecille ſolo euadiens bn̄ficio fuge: leonē tn̄ in heremo ſuperat ⁊ ſil̓r lupu. Nā tantū in fuga duratvt illa in ꝑſequēdo deficiāt: ſic ſct̄ī mundūvel pctm̄ ſuperāt fugiēdo ⁊ in laboꝝ tolerantia ꝑſeuerādo. Psͣ. liiij. Ecce elongaui fugies ⁊ māſi ⁊cͣ. Caſſio. Patiētia eſt q̄oīa vincit aduerſa nō colluctādo ſꝫ ſufferedo. Itē Bern̄. in qͣdā epl̓a: Abſqꝫ ꝑſeuerātia nec qͥ pugnat victoriā: nec palmā victor cōſequit̉. ¶ Ca. XCIIIEccatores ſimiles ſunt illis aīalibꝰ mōſtruoſis q̄dicunt̉ ſatyri ſiue fauni. Sūt enī q̄dā beſtie mōſtruoſe effigiē hoīs hn̄tes: ſednō ſūt rōnis participes: nec arte nec natura ad loquēdū ſunt dociles. ferū enī ⁊ beluinū animū hn̄t ⁊ beſtie appetitū. Un̄ ī venerē intantū ſūt proni vt mulieres ī coeundo occidāt ſi qͣs in nemoribꝰ cōp̄hendāt.vn̄ dicti ſūt ſatyri: eo ꝙ neq̄ant libidīe ſaturari: vt dicit Iſido. Sic pctōr mōſtruoſus eſt hn̄s .ſ. hoīs faciē ⁊ animū beſtialeꝫſiue vitā brutalē. Quid aūt beſtialiꝰ hoīerōnē hn̄te ⁊ rōne nō vtente? vt dicit Bern̄.Tales ſūt p̄cipue ſuꝑbi qͥ hn̄t animū crudelē ⁊ ferinū: ⁊ inſipientes qͥ nulla arte induci pn̄t vt dulciter ⁊ rōnabilit̓ loquant̉:ſicut fuit Roboā. Ita tales ſūt voluptuoſi: qꝛ appetitū hn̄t gule beſtialē ⁊ luxurie in
ſatiabilē. Oēs tales cōparant̉ iumētis inſipientibꝰ: ⁊ ſil̓es facti ſūt illis. ¶ Itē peccatores aſſimilant̉ canibꝰ ¶Prīo ꝓpter gulā. Eſt enī canis guloſus. Vn̄ qn̄ nimis comedit reijcit ⁊ iterū aſſumit: in qͦ etiā rep̄ſentat illos qͥ ꝑ recidiuū redeūt ad immūdiciā cuiuſcūqꝫ pctī. ij. Pe. ij. Canis reuerſus ad ſu. vomi. ⁊cͣ. ¶ Itē ꝑ luxuriā. Eſt enīcanis libidinoſus. Un̄ nec matrē nec ſororeꝫ diſcernit. Ideo apud antiqͦs talis eratoblatio canis qͣlis meretricis q̄ oī libidini ſe exponit: Eccī. xxxvj. Oēm maſculumexcipiet mulier. ¶ Itē ꝓpter iracūdiā. Eſtenī canis iracūdus ⁊ malicioſus. Un̄ lapidem cū quo ꝑcutit̉ ſepe dentibꝰ mordet vtſe de eo vindicet: ⁊ tn̄ nō lapidē ſed ꝓpriuꝫdentē ledit. Sic frequēter hō iracūdus vnde credit aliū ledere: ſeip̄m ledit. Psͣ. vij.Cōuertet̉ dolor eiꝰ in caput eiꝰ. ¶ Itē propter ſuꝑbiā. Nā canis inter notos eſt audax et animoſus: inter extraneos timidꝰ.Sic etiā ſuꝑbus apud domeſticos ⁊ in domo ſua eſt ſicut leo: ſꝫ de alijs magꝭ timet.¶ Canis etiam baculos odit ⁊ timet lapides: qꝛ ſcꝫ ſuꝑbus odit correctionē ⁊ timetduras increpatiōes. Non enī ſuū defectuꝫſuꝑbus ſeu pctm̄ agnoſcit. Sene. Qui peccare ſe neſcit: corrigi nō vult. ¶ Itē ꝓpt̓ inuidiā: qꝛ canis inuidus eſt. Un̄ dicit Auicē. ꝙ occulte herbas legit qͥbꝰ ſe purgat:dolens ſi aliꝰ inde medicinā accipiat. Dolet etiā ſi aliꝰ ad domū ſuā veniat: timensne gr̄am inueniat ⁊ ſibi aliqͥd depereat: etſic etiā hō inuidus dolet de alioꝝ vtilitatevel gr̄a. Ph̓s: Inuidia ē triſticia ī alienisbonis. ¶ Itē ꝓpter auariciā. Nā canis tāqͣꝫ auarꝰ qͥ comedere neqͥt ſtudioſe repōit:nec dare vult alijs: ſed defendit. Sic etiaꝫauarꝰ facit reponēdo ⁊ cuſtodiēdo. Lucꝭ.xij. Anīa mea habes multa bona repoſitain ānos plurimos. ¶ Itē ꝓpter accidiā: qꝛcanis qn̄ eſt annoſus: ē piger ⁊ deſidioſus.Un̄ tota die dormit etiā inter muſcas: ⁊ licet muſce ꝑforēt eiꝰ aures: adeo tn̄ piger ēvt nō ſe niſi raro excutiat: vt eas longiꝰ aſe pellat. Sic hō accidioſus ē piger ad incipiēdū ⁊ deſidioſus ad oꝑandū: ſomnolētꝰad orādū vl̓ ad reſiſtēdū .ſ. tentatiōibꝰ q̄ ꝑmuſcas īportūas ītelligūt̉. Ul̓ ꝑ muſcas ꝑforātes ītellige increpatiōes ⁊ ꝟboꝝ punctiones qͥbꝰ nō excitat̉ nec emēdat̉. Suntetiā tāqͣꝫ muſce pūgētes neceſſitates vl̓ volūtates qͣs hꝫ hō piger: q̄ tn̄ pigꝝ nō emen