Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
176v
Einzelbild herunterladen
 

Liberquintus

ctū. Cuius exēplū apparet ī boue ſilueſtridic̄ eī Ariſto. ꝙ ē q̄dā ſpēs boū ſilueſtriūqͥ hn̄t magnitudine tauri: qͥ cū videt ꝙ demanu venatorꝭ vel canū euadere n̄ poſſit:ꝓijcit ex ſe ſtercꝰ ꝑ qͣttuor paſſus: dūqꝫ canes ſtercus odorāt ⁊ circa odorē huiꝰ detinētur: beſtia ab eis fugiēdo elōgat̉ ⁊ euadit. Tanqͣꝫ venatores demōes ſūt qͦꝝ canes eoꝝ ſūt fallaces tētatiōes ſiue mordaces ꝑſecutiōes: a qͥbꝰ anīa nō euaderet niſi ſtercus ex ſe .i. īmūdiciā pctī abijceret ꝑquattuor paſſus. pͥmꝰ ē ī ꝯtritiōe. ſcd̓s ī cōfeſſiōe. tertius ī ſatiſfactiōe. qͣrtus aūt īꝑſeuerātie ꝯtinuatiōe. Vl̓ ſtercus ē gl̓ia vl̓ ꝓſꝑitas tꝑaliū reꝝ: d̓ qͥbꝰ Apl̓s dixit. Phil̓.iij. Oīa arbitror vt ſter. j. Mach. ij. A gl̓iaviri pctōris: ⁊cͣ. qꝛ gl̓ia eiꝰ ſtercꝰ ⁊ ꝟmis ē.Hanc debet hō abijcere ꝑ qͣttuor paſſuſ. p̄mus ē ſi habitā dimittit: ſcd̓s ſi nō habitānō q̄rit: tertius ſi oblatā reſpuit: qͣrtus ſicorde ꝯtēnit: ⁊ tal̓ diaboli manꝰ liber ⁊ ſecurus effugit. Itē diabolꝰ inſidiat̉ hoībuſ ſic̄ cattus muribꝰ. Nā caute īſidiatureis ⁊ in abſcōdito īuadit. Cūqꝫ ip̄e cattusmurē ceꝑit pͥus cū eo ludit: poſtea occiditet comedit. Sic diabolus aſtute hoīeꝫ obſeruat .ſ. vt videat in qͣ diſpoſitiōe faciliuspoſſit eū decipere ⁊ capere. in obſcuro eūīuadit occultādo .ſ. ei ī tētatiōe oē illd̓ qd̓retrahere poſſet a pctō: ⁊ on̄dendo vl̓ ſugͥgerendo ſolū illud qd̓ delectet ⁊ placeat.Uel ī obſcuro inuadit qn̄ tētat ſub ſpē boni. ⁊ cū hoīeꝫ ꝑ ꝯſenſū ceꝑit ludit cū eo. i.illudit ei on̄dēdo pctm̄ eſſe leue ⁊ ꝙ deꝰ eſtmiſericors: ⁊ ꝙ ē īpoſſibile nō peccare: ⁊ ꝙfacil̓r poterit exire ⁊ penitere ⁊ hmōi. Etpoſtqͣꝫ ſic illuſit trahēdo ad opus ſpūalit̓occidit: ⁊ ꝑ prauā cōſuetudinē comedit ſiceū ſibi incorporādo. Capl̓m. XLIgnitaſ ⁊ inmitaſ hoīs cognoſcit̉ ex aīalibꝰbrutis: oīm eī aīaliū genera ꝓpt̓vſū hoīꝫ ſt̓ creata: vt dicūt Ph̓s ⁊ Dam.Naꝫ q̄dā ſt̓ hoī data ad eſū: vt pecudes ⁊hmōi: q̄dā ad mīſteriū: vt eqͥ ⁊ hmōi. q̄dāad ſolatiū vt ſymie ⁊ hmōi: q̄dā ad exercitiū vt hō ſuā īfirmitatē cognoſcat: ſic̄ pulices ⁊ hmōi: q̄dā ꝟo ad īfirmitatꝭ remediūvt vipere ⁊ tyri ex qͥbꝰ fit tyriaca ⁊ ſic dealijs ad multiplices medicinas. Nā illa q̄vident̉ aliqn̄ noxiora ſūt vtiliora: ſic̄ dicit

Aſclepius in libro de occultis ꝟtutibꝰ mēbrorū: Patiēs emorroideſ curat̉: ſi ſederitſuꝑ pellē leonis. Et dicit etiā ꝙ qͥ corpusſuū vnxerit ſepo renū leonis lupus ab eofugit: ⁊ fil̓r qͥ inūgūt̉ eius fimo: ⁊ ꝯſil̓es legunt̉ ꝟtutes de diuerſis mēbris ⁊ ꝑtibusmultoꝝ aīaliū. Apparet gͦ hoīs dignitasex eo ꝙ oībus anialibus ē p̄latus: ⁊ om̄iadeſeruiūt vſibus vite ſue. Sed patet cū dignitate infirmitas ex eo ꝙ ſe videt hō vilioribus indigere: nec bene poſſe vitā ducere ſine eoꝝ nutrimēto: vel ſine eoꝝ mīſterio: vel ſine eoꝝ ſolatio: vel ſine eoꝝ reme Capitulū.dio.XLIIigere debethō oēs hoīes ⁊ pctm̄ odire exēplo pāthere q̄ iō pāthera a pangrece qd̓ ē totū latine eſt dicta: qꝛ oībꝰ aīalibus ē amica: ſoli draconi ē inimica. Sichoībꝰ dꝫ hō eē amicus: ſoli aūt pctō inimicus. Sene. Pacē eū hoībus hēbis: bellūcū vitijſ. Un̄ ſic̄ Augꝰ. dic̄ in ſentētijs ꝓſpeSic ſūt diligendi hoīes vt eoꝝ nō diligant̉ errores. Aliud eſt eī amare qd̓ ſūt.Aliud odiſſe qd̓ faciūt. Capl̓m. XLIIOctrinas ſanctoꝝ dēmus diligēter q̄rere ⁊ īeis delectari ⁊ īmorari. Nā onager in mōtibus altis virētes herbaſ q̄rit:qͣs cū inuenerit p̄ gaudio ſtatī rugit: ⁊ qͣꝫdiu virētia gramina īuenit ibi a loco niſipulſus nō recedit. Quid aūt ſūt mōtes alti niſi doctores ſancti? quoꝝ virētes herbeſūt gratioſe doctrine. Ip̄i enī ſūt mōtes ꝑeminētiā vite: alti ꝑ ꝯtēplationē ſapiētie:herbiferi ꝑ refectiōeꝫ doctrīe: qꝛ doctrīaꝝſuaꝝ pabulo velut herbaꝝ feno ꝓximorūaīas paſcūt. Has herbas q̄runt onagri .i.ſimplices ⁊ deuoti viri ⁊ cū eas inueniūt:gaudētes ⁊ exultātes mugitu alijs ꝓdūt:qꝛ ad ſanctaꝝ doctrinaꝝ ſtudia etiā aliosꝓuocāt ⁊ attrahūt. ⁊ qͣꝫdiu īueniūt pabula q̄ mētē recreādo reficiūt ab eis nō diſcedūt. Vel virides herbe mōtiū ſūt ꝟtuteset exēpla ꝑfectoꝝ viroꝝ: q̄ onagri .i. īꝑfecti viri q̄rūt inueſtigādo: īueniūt imitando: ꝓdūt p̄dicādo ⁊ īmorāt̉ continuādo:Apl̓s. j. Corī. xij. Emulatuī āt chariſmatameliora. Itē doctorꝭ publici vl̓ p̄lati officiūaſſumere ⁊ appetere nō dꝫ ille qͥ ꝟtutibꝰ ca