quintusLIOEr
vallibꝰ hūidis ⁊ aqͦſis. In qͦ etiā ſignat̉ ꝙetiā penitētibꝰ meliora ſūt loca penurioſaqͣꝫ delitioſa: Ezech̓. xvj. Hec fuit īiqͥtas ſodomē ſororis tue: abūdātia ⁊ ſaturitas panis ⁊cͣ ¶ Itē ꝓdeſt etiā ſcire aerē hūidū ⁊ſiccū ī qͦ ꝯuerſant̉. Quaſi eī aer qͦ hō circūdat̉ ē collegiū in qͦ hō ꝯuerſat̉: de qͦ multū.refert vtꝝ ſit hūidꝰ vel ſiccꝰ .i. vtrū deuotꝰvel indeuotꝰ ⁊ aridꝰ. ¶ Itē ꝯfert ſcire qͣꝫtitatē qͥetꝭ ⁊ motꝰ eoꝝ. Aīalia aūt domeſticapaucioris motꝰ ſūt: ⁊ iō maioris hū iditatꝭqͣꝫ ſilueſtria: ꝓpter qd̓ carnes domeſticoꝝſūt molliores ⁊ ad digerēdū faciliores. nāex multa qͥete pori claudunt̉ ⁊ calor intusincludit̉ ꝓpt̓ qd̓ groſſi hūores diſſoluūt̉:⁊ ſic carnes molleſcūt ⁊ attenuant̉. Sꝫ qꝛnimiū comedūt ⁊ bibūt humoꝝ ſuꝑfluitates augent̉ ⁊ in pinguedīes multiplicant̉:⁊ iō taliū aīaliū carnes plurimū nutrire ꝓbant̉: ſic viri ſpūales ⁊ ꝯtēplatiui magꝭ qͣeti ⁊ minꝰ oꝑatiui ſūt qͣꝫ carnales vel actiui.⁊ iō ſecū morātes magꝭ ſunt ꝑ lachrymaꝝcōpūctionē hūidi in qͥbꝰ etiā ex multa qͥetemētꝭ claudunt̉ pori .i. ſenſus corꝑis: ⁊ diſfoluunt̉ groſſi hūores .i. diſſipant̉ ī eis terrene cogitatiōes ⁊ affectiōes molleſcūt pietate ⁊ attenuant̉ cibi ⁊ potꝰ ꝑcitate. Sꝫ qꝛſpūalibꝰ nutrimentꝭ intrinſecꝰ abūdātiꝰ ꝑfruunt̉: iō ꝯſolatiōis ⁊ gr̄e pinguedīe replent̉: de qͣ Psͣ. lxij. dicebat: Sic̄ adip̄e ⁊pinguēdīe repleat̉ aīa mea ⁊cͣ. ¶ Itē bonitas ⁊ malicia moris ſequit̉ in hoībꝰ ex honitate ⁊ malicia volūtatꝭ: ſic̄ in brutꝭ ꝓuenit ex bonitate ⁊ malicia cōplexionis. Nāqd̓ facit in brutꝭ natur al̓ cōplexio: hͦ in hominibꝰ facit volūtatꝭ diſpoſitio: ꝓpt̓ qd̓ dicit Augꝰ. ꝙ volūtas eſt qͣ peccat ⁊ recte viuit̉. Ꝙ aūt mores varient̉ brutoꝝ ẜm variaſ cōplexiōes eoꝝ: ex multꝭ exēplis apparet. Hinc eſt em̄ ꝙ lꝫ oībꝰ aīalibꝰ inſit motiua ⁊ ſenſitiua virtꝰ: tn̄ ẜm magꝭ ⁊ minus.Nā q̄dā ſūt ſenſus viuacioris extimatiōisfortioris ⁊ ſagacitatꝭ ſb̓tilioris. Hinc eſt ꝙhos ē pigritiā plenꝰ ⁊ tardꝰ ad motū: aſinꝰſtolidꝰ: equꝰ ad ꝯcupiſcētiā ꝓnꝰ. Lupꝰ indomitꝰ: canis gͣtificꝰ ⁊ fidel̓ amicꝰ. Ex hocetiā ſil̓r ꝓuenit vt dic̄ Ariſto. ꝙ q̄dā aīaliaſūt magne māſuetudīs: vt vacca ⁊ ouis: q̄dā īdomite feritatꝭ: vt vnicornis: q̄dā magne audacitatꝭ vt leo: q̄dā aſtute fraudationis ⁊ ml̓te malicioſitatꝭ: vt lupꝰ ⁊ vulpes.Hīc etiā ē vt idē dic̄ ꝙ q̄dā aīalia diligūt
ſocietatē ⁊ turmatī vadūt: vt cerui onagri⁊ cameli ⁊ hmōi. Et q̄dā ſocietatē fugiūt ſicut illa q̄ de rapina viuūt. Auicē. āt dic̄ ꝙint̓ oīa aīalia hō nō pōt viuere ſolꝰ: ⁊ grues formice ⁊ apes in hͦ cū hoīe ꝯcordant.Oēs gͦ hmōi mores qͥ inſunt diuerſimodebrutꝭ ex diuerſitate cōplexiōiſ cōpetūt etiāſuo mō hoībꝰ ex diuerſa diſpoſitiōe voluntatꝭ. Debent em̄ pͥmo oībꝰ hoībꝰ ineſſe cōit̉ſenſus diſcretiōis ⁊ motꝰ boni oꝑis: p̄lati⁊ maiores debet eſſe ſenſus .i. agnitiōis viuatioris reſpectu dei: eſtimatiōis fortioris⁊ verioris reſpectu ſui: ⁊ ſagacitatꝭ maiorꝭreſpectu ꝓximi. vel dꝫ eſſe in eis ſenſus excellēs in ꝯtēplatiōe diuīoꝝ: eſtimatio vehemēs in ꝓuiſione futuroꝝ: ⁊ ſagacitas prudēs in gubernatione ſb̓iectoꝝ: vel ſenſusqͣꝫtū ad expoſitionem ſcpͥturaꝝ: eſtimatioqͣꝫtū ad diſtributionē elemoſynaꝝ: ſagacitaſ qͣꝫtū ad correptione culpaꝝ. Inueniūt̉etiā hoīes ſil̓es bobꝰ ꝑ tarditate pigritie:ſil̓eſ aſiniſ ꝑ ſtoliditate īprudētie: ſil̓es eqͥsꝑ ꝓnitatē luxurie: ſil̓es lupis ꝑ īdomabilitatē ſuꝑbie. ⁊ pauci ſil̓es canibꝰ in fidelitate amicitie. Inueniunt̉ īterdū qͥdā mites:vt vaccē̓ ꝑ māſuetudinē: ⁊ qͥdā feroces vtvnicornes ꝑ tyrānidē: qͥdā audaceſ vt leones ꝑ p̄ſumptionē: qͥdā fraudulēti vt vulpes ꝑ deceptionē. Nōnulli etiā vitā ſolitariā ⁊ ꝯtēplatiōis ſecretuꝫ diligūt: qͥdā ꝟoī cenobioꝝ ſiue ꝯuētuū ꝯgregatiōibꝰ dn̄oſeruire ſatagūt. cōiter aut hō nō tute viuitſolꝰ neqꝫ qͣꝫtū ad vitā corꝑalē neqꝫ qͣꝫtū adſpūalem. Vn̄ d̓r Ecc̄s. iiij. Ue ſoli qꝛ ſi ⁊cͣ.Clauſtrales ꝟo qͥ ſil̓ viuūt debēt ꝯuenirecū gruibꝰ in ſeip̄os bn̄ cuſtodiēdo. Gruesem̄ dicunt̉ eſſe optīe ſui cuſtodeſ: qꝛ gruesſic̄ dic̄ Amb̓. vocꝭ p̄conio terraꝫ petut vbia labore qͥeſcūt ⁊ ad caſtroꝝ cuſtodias vigiles ordināt vt alie ſecure qͥeſcāt. Uigilesem̄ ſuꝑ vnū crus ſtant directe: ⁊ lapillū inaltero pede tenēt a terra ſuſpēſo: vt ſi ſomnus irrepſerit ꝑ caſuꝫ lapilli excitēt ¶ Itēꝯuenire debēt cū formicꝭ de futurꝭ videlꝫſagacit̉ ꝓuidēdo: Prou̓. vj. Uade ad formicā o piger: ⁊ ꝯſidera viaſ eiꝰ ⁊ diſce ſapiētiā: q̄ cū n̄ hēat ducē neqꝫ p̄ceptorē nec pͥncipē: parat in eſtate cibū ſibi ⁊ ꝯgregat inmeſſe qd̓ comedat. Itē dꝫ cōuenire cū apibꝰ bona oꝑa dulcit̉ faciēdo: Eccī. xj. Breuis in volatilibꝰ eſt apis: ⁊ initiū dulcorishꝫ fructꝰ illiꝰ. ¶ Capl̓m: XIIII