De natatilibus et volatilibus

thus ⁊ trāſitorijs. tn̄ ſpem ſuā ponit in ſunis ⁊ ſpiritualibus. vnde Psͣ. dicebat:xxij. Mihi āt adherere deo bonū ē: pōe rein deo ſpem meā ¶ Tertio ꝓpter c̨elū. Naꝫardea ꝓ pullis c̨elat: ⁊ ne ab alijs auibusde nido rapiantur defēdēdo laborat. ¶ Sicviri ꝑfecti pro ſubditis laborāt ne a prauiſperuertantur: ⁊ de nido fidei catholice ſeua rectitudine iuſticie ſubtrahant̉: Ioh̓. x.Bonus paſtor animam ſuā dat ꝓ ouibusuis. Quilibet etiā vir ꝑfectus toto poſſeugnare debet ne cōceptus vel affectꝰ virtutū quos habet ī nido anime a demōe vl̓ab alio rapiāt̉: Eccī. iiij. Pro iuſticia agonizare pro anima tua ⁊cͣ. ¶ Quarto propt̓colorem: quia quedam ardee habent colorem album: quedam cinericeum. In quoꝝprimis mundicia: in ſecundis vero penitētia deſignatur. Nam ſpirituales viri ⁊ intus in mente mundicia: ⁊ extra in carne penitentia decorantur. Sic Iob qui de puritate iam dixerat: Donec deficiaꝫ: non recedam ab īnocētia mea: Iob .xxvij. vltro depenitentia addidit: Ago penitentiaꝫ in fauilla et cin ere: Ioh. xlij. ¶ Ca. LXVIIIExſeuerantiabono oꝑe ē habēda: ⁊ ml̓tiplicitas ſiue varietas oꝑis ē plerūqꝫvitāda: ⁊ hoc exēplo apis. Quia ſcꝫ apesvt Ariſtoteles dicit in libro de animalibꝰ:quando extra exit ſiue volat ad diuerſosflores non intendit: nec vnū florem dimittit ⁊ ad aliū vadit donec ia illo flore īuenitquod querit. Et ſic etiā ſimili modo in varijs actibus homo ſe occupare nō debet:iuxta illd̓ Eccī. xj. Fili ne in multꝭ ſint actꝰtui. Nam animus quidam hominis: vt dicit Gregorius dum confuſa mente diuidit̉ad multa ⁊ varia: fit minor ad ſingula. Etergo in illo opere videlicet bono: quod incepit tamdiu homo debet perſiſtere qͣꝫdiuillud inuenit proficuum ⁊ ſalubre. Seneca. Faſtidientis ſtomachi eſt multa deguſtare: ⁊ ſic eſt faſtidientis animi multa opera inchoare: Apl̓s ad Philip. j. Qui cepit in vobiſ opus bonum: ipſe perficiet. EtMatth̓. x. Qui perſeuerauerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit.¶ Ca. LXIXInguēdo anime interior per ipſā penurie aſpe

ritatem augetur: ⁊ per abundantie vbertatem minuitur. cuius rei quidem exempluꝫin mergulo monſtratur: qui in hyeme quādo eſt tempus penurioſum ⁊ aſperū plurimum impinguatur: quod accidit proptermotus paucitatem: ſed in eſtate quando ētempus fructuum vbertate refertuꝫ: carnibus ⁊ pinguedine ſpoliatur: quod acciditpropter volatus frequentiam. Mens eniꝫdeo dedita dum ex exterioribus rebus perpaupertatem eximitur: ab internis ſollicitudinum quietatur motibus: quātoqꝫ magis ſibi quieſcens intēdit: tanto diuīa gratia vberius pingueſcit. Cuꝫ ꝟo volubilismens rebus exterioribus affluit: hāc ipſacura rerū ⁊ interna ſepe ſollicitudine ⁊ extrinſeca occupatiōe cōuoluit: atqꝫ ita paulatim fit ꝙ ex ipſa inquietudine mentis diminuta deuotionis pinguedīe anima marceſcit. vnde Gen̄. xlj. Poſt annos fertilitatis ſecuti ſunt immediate anni ſterilitatis:quia nimirum poſt abundantiam corporꝭſequitur attenuatio mētis: Iob. xviij. Attenuetur fame robur eius ⁊ inedia inuadat coſtas illius. ¶ Capitulum: LXXRedicatoresquales eſſe debeant in vita ⁊doctrina et prudentia: oſtēditur in auibus prede: quibusvt Ariſtoteles dicit natura roſtruꝫ curuū⁊ acutū dedit vt predam fortius retinerēt:⁊ carnes facilius lacerarent. Tales etiamſunt pauce carnis ⁊ pennoſitatꝭ: vt ſint volatus velocioris. Caudā habēt ſubtileꝫ etlongam ⁊ tēuem: qua ſe in volādos regūt:ſicut gubernaculum regit nauem. Predicatores itaqꝫ tunc habent roſtrū: id eſt oscuruum quādo ad ſeipſos reflectūt quodalijs dicunt: ſcilicet vt ipſi impleant operequod alijs ſuadent ſermōe. Nam id quodcuruatur verſus ſeipſum reducitur. ⁊ hocneceſſarium eſt ad predā quam ceperunt:id eſt ad gratiam vel mercedem quam predicando acquifierunt non perdendam ſꝫconſeruandam. ¶ Item debent habere roſtrum: id eſt os acutum: id eſt penetratiuūet inciſiuū ad percutiendum corda carnalium: et ad lacerandum ſiue amputandum.vitia eorum: Eſa. xlix. Poſuit os meumdominus vt gladium acutū: in vmbra manus ſue ꝓtexit me ⁊cͣ. ¶ Item debent eſſe