Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
154v
Einzelbild herunterladen
 

Liberquartus

ctificant. qꝛ videlicet viri ſancti in altūcōtemplationē aſcendūt: alijs mellifluaoꝑa vel etiā verba fundunt: Eccī. xj. Breuis in volatilibꝰ eſt apis: initiū dulcorishabet fructꝰ illiꝰ. Apis breuis eſt humilis: qui eſt breuis hūilitatē: volatilis cōtēplationē: dulcoroſus fructuoſuspietatis ſubuentionē. Ca. XXXIIaudulētia demonum vel hereticorū aſſimilaturperdici. Eſt enī perdix fraudulētaauiſ: qꝛ oua rapiēs aliēa fouet ea: ſꝫ hacfraude ſua nullū ſuſcipit fructū ſꝫ dānū: qꝛꝑdit laborē ſuū. pulli nati mox vt vocem ꝓprie genitricis audiūt: putatiuā matrē penitꝰ derelinquūt: ad verā matremaccedūt: vt dicit Ambro. Hiere. xvij. Perdix fouit peperit. Sic etiaꝫ diabolusvel hereticꝰ quaſi aliena oua rapit ſancte eccl̓ie filios callide decipiens ad ſe trahit. Sed frequētius laborat in vanū: quiafrequēter ſic decepti: verā catholicamaudiūt: eccleſie vere matris doctrinā perfidiā vl̓ pctm̄ relinquūt: ad verā mr̄em eccleſiā accedūt: vl̓ ad dīnā gr̄aꝫ verā fidēvl̓ penitentiam redeunt: Ioh̓is. x. Quesmee vocē meā audiūt: ego cognoſco eas ſequunt̉ me. Item fraudulētus et hypocrita aſſimilai piſci polypo: qui eſt fraudulentꝰ piſcis. vt dicit Ambro. polypus in vadoſo litore petre alicui ſe cōiungit: ita illi inheret vt tam coloris ſimilitudine qͣꝫ figure petra quidē vel ipſiꝰ ſaxi ꝑsaliqua eſſe videat̉. Unde piſciculi decepti ſub ip̄o tanqͣꝫ ſub lapide vel ſaxo latere volūt: poſtqͣꝫ ingreſſi ſunt latibulū corporis ſui eos polypus intercipit includitatqꝫ incluſos deuorat et deglutit. Huicpiſci aſſimilat̉ fraudulētus nequā: alteri adherens huiꝰ modū mores aſſumit: ſe cōformare ſtudet vt de eo magꝭfidatur faciliꝰ decipiat. de talibꝰ dixitxp̄s Mat. vij. Veniēt ad vos in veſti. ouium. Vel talis eſt hypocrita petre .i. chriſti in exteriori apparētia ſpeciē p̄tendit:tamen ſit piſcis vorax. Item fraudulentus homo aſſimilatur cancro qui volēs comedere oſtreas: ꝓpter duras teſtas quibus claudunt̉ valeat: obſeruat tempꝰſcꝫ quādo oſtreū radijs ſolis ſe aperit: ſctempore quieto aventis: et tunc vt oſtreū

recludi valeat: clanculo aliquē lapilluꝫaccipit latenter immittit. poſt qd̓ immiſſa ſecure tela ſiue brantia ipſam diripit etcōmedit. Huic ergo ſimilis eſt fraudulentus qui quē ſuperare poſſit: callidafraude decipit: de eiꝰ erumna ſe paſcit: vtdicit Ambroſiꝰ. Psͣ. lj. Sicut nouaculaacuta feciſti in dolū. Ca. XXXIIIArrulus et guloſus aſſimilat̉ graculo: qd̓patet ex eiꝰ cantu. Nam cantuseius quidē eſt eiꝰ garritus. Vnde ſicut dicit Baſilius a garrulitate vocis graculuseſt dictus. aūt guloſitati ſtudet poſtcibū rumores libēter refert: libenter detrahit nōnunqͣꝫ cōtendit. Un̄ talis īmerito deſignat̉ in graculo. Scd̓o ptꝫ ex trāſitu ſiue volatu: qꝛ graculus in ſiluis degens de arbore vna in aliā garriēdo tranſit: hoc eſt qꝛ garrulus de his qͥbꝰhabitat etiā turpia que de eis nouit aliqn̄enarrare ceſſat. Tertio ex ꝯſpectu: qꝛ graculus aliquā auem trāſire aſpicit:garrit: aliquos occultos reperit ſimiliter facit. Quia ſcꝫ garrulus homo nontm̄ detrahit ſecularibꝰ: ſed etiā eis qͦs religionis occultat locus Quarto ex affectu: qꝛ aliqn̄ graculus captꝰ claudit̉ vt articulata verba loqui doceat̉. Similiter aliquādo garrulus ſecularis ad cōuerſionem venit religionē ingredit̉ verba relizionis addiſcit: vt lingua volucris lingualoquat̉ homīs .i. vt qui inordinate loqͥſueuerat: ordinate loqui deinceps aſſueſcat. Quinto in exitu. aliqn̄ ꝯtingit graculꝰ tenebat̉ clauſus de ip̄a clauſura exiēs liber euadit: priꝰ garrulꝰ fuerat egreſſionē magꝭ clamat. Et eodēgarrulus vitā religiōis arripit: vix linguā ſuā deſerit. Sed ſi forte relicto habituforas exierit: bonū religionis in malū garriendo .ſ. detrahēdo cōuertit. De tali ergoꝑſona dicit̉ Prouer. vij. Garrula et vagaquietis impatiens. Ca. XXXIIII.Ratia celeſti noreficit̉ anima niſi qͣꝫdiu eſt a peccatis munda: quod patet exēplo coruoꝝ. De qͥbꝰ Glo. dic ſuꝑ illud Psͣ. cxlvj.Qui dat lumētis eſcā ipſorū: pullis coruoꝝ inuocātibꝰ. qͣꝫdiu pulli coruorū