Liber tertius
rōne diuulſiōis: qꝛ flores in vento boreadiuellunt̉. Uētus boreas aſper ⁊ fortis ēmors ꝑ quā humana vita totalit̓ diuellit̉.¶Itē flores dicūtur qͣſi fluores: qꝛ cito defluunt ⁊ ad materiā pͥmariam redeūt. Sichoīm vita cito defluit: ⁊ ꝑ mortē humanūcorpus in ꝓpriā materiā .ſ. terrā redit. Iaco. j. Flos eiꝰ decidit ⁊ decor vultus eius¶ Capl̓m:CXXXVdeperijt.Hriſtus aſſimilat̉ illi herbe q̄ d̓r dracōtea: exeo ꝙ hͦ herba hꝫ ſimilitudinemſerpentis ⁊ tn̄ nō eſt venenoſa īmo eſt ſerpētibus ꝯtraria. Nā eius haſta ad modūcolubri maculis ē reſperſa: hn̄s ſil̓itudinēvipere vel draconis. Florē habet purpureū diuiſū ⁊ apertuꝫ: ſicut os ſerpentis decuius medio ꝓcedit qͣſi lingua ſerpētis nigrā ⁊ rotunda. Hec autē herba odore ſuoſerpētes fugat: vt dicit Diaſ. Sic xp̄s habuit ſil̓itudinē ſerpētis inquātū habuit ſimilitudinē carnis pctī: ſꝫ tn̄ in rei ꝟitate n̄habuit venenū .i. pctm̄ qd̓ ſerpēs antiquꝰ.i. diabolꝰ ſua tētatiōe humane nature immiſit: Heb̓. iiij. Nō enī habemꝰ pontificemqͥ nō poſſit cōꝑati infirmitatibꝰ nr̄is tentatū ꝑ oīa ꝓ ſil̓itudine abſqꝫ pctō. Un̄ xp̄sſue paſſiōis odore ip̄os ſerpētes .i. demones fugauit: ⁊ nos ab eoꝝ veneno .i. pctōliberauit. Un̄ ip̄e fuit figuratꝰ in illo ſerpēte eneo quē moyſes fecit qͥ figurā ſerpētishabebat ⁊ tn̄ veneno carebat. Lingua autē .i. doctrina xp̄i fuit ſerpētina .i. prudētiſſima. Nā prudētia ẜpēti aſcribit̉. Matth̓.x. Eſtote prudētes ſicut ſerpētes. ¶ Itē nigra: qꝛ hūillima. Un̄ ip̄e dixit: Math̓. xj.Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſū ⁊ humilis corde. vl̓nigra qꝛ ardētiſſima. res em̄ aduſte nigredinem hn̄t: Lu. vl. Nōne cor nr̄m ardenserat ī nob̓ dū loq̄ret̉ ⁊cͣ. ¶ Itē rotūda: qꝛ ꝑfectiſſima. Nā rotūda figura ꝑfectiſſimafigurā a ph̓o iudicat̉. Ioh̓. vij. Nūqͣꝫ ſic locutus ē hō ¶ Itē xp̄s aſſimilat̉ flori. ¶ Primo ꝓpter generationē: qꝛ flos generat adcalore ſolis ⁊ infuſionē roris: ⁊ ſine leſiōeet apertione arboris. Sic ad xp̄i ꝯceptiōeꝫcalor ſanctiſpūs ſe infudit: qͥ ip̄m ꝯceptionē fecit: Luce .j. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet inte ⁊ virtꝰ altiſſimi obūbrabit tibi. Ros diuine gratie ſuꝑueniet ꝑ quā ꝟgo deo placuit: Luce. j. Aue gratia plena dominꝰ te-
cum. Nullā apertioneꝫ .i. corruptionē pertulit: ſed virgo cōcepit: Eſa. vij. Ecce ꝟgocōcipiet ⁊ pariet filiū. ⁊ Eſa. xj. Egrediet̉virga de radice̓ ieſſe. ¶ Itē ſicut dic̄ Pythagoras: flos habet in celo patrē .ſ. ſoleꝫ:in terra matrē .ſ. plantā: ⁊ ita ꝓut ip̄e Origenes dicit in celo eſt ſine mr̄e ⁊ in terra ſine patre. et ex hoc ſimilitudinē habet cumverbi cōceptione: q̄ fuit in celo ſine matreẜm natiuitatē eternā: in terra ꝟo ſine patre ẜm natiuitatē tꝑalem. ¶ Secūdo xp̄saſſimilat̉ flori ꝓpter delectationem qꝛ iſteflos delectat viſū ſua pulchritudīe. j. Petri. j. In quē deſiderāt angeli. Delectat olfactum ſui odoris ſuauitatē: vt qͥlibet clamare poſſit. Trahe me poſt te ⁊cͣ. Delectattactū ſua lenitate: Psͣ. lxxxv. Quoniā tudn̄e ſuauis ⁊ mitis ad Titū. iij. Apparuitbenignitas. Delectat auditū ⁊ etiā guſtūꝑ ſpem futuri fructus: qꝛ qn̄ flores ſuauesaudimus ſperamꝰ fructꝰ. Multum em̄ debet auditū noſtrū delectare qn̄ audimusipſū noſtrū florē xp̄m eſſe noſtrū mediatorē. Nā ſicut flos eſt mediū inter ramum ⁊fructū: ſic ip̄e eſt mediator inter nos ⁊ deum. Delectat etiā guſtū in ſpe fructꝰ: qꝛ ꝑip̄m tanqͣꝫ ꝑ florē venturi ſumus ad illosfructus. Cantꝭ. ij. Fructus illiꝰ dulcis gutturi meo. ¶ Tertio ꝓpter odorationē. Habuit enī iſte flos odorē deū patrē afficientē: Gen̄. xxvij. Ecce odor filij mei ſic̄ odoragri pleni. ¶ Item odorē demones expellenteꝫ ad modū mryrhe q̄ fugat ſerpētes:Eccī. xxiiij. Ego qͣſi myrrha d̓di ſuauitatēodoris ¶ Itē odorē hominē a peccati corruptione ſeruantē ad modū odoris cedri.Et nota ꝙ flos habet odorē quaſi indeficientem: qꝛ auulſus arefactꝰ ⁊ attritus odorem ſuū nō ꝑdit. Simil̓r dn̄s noſter ieſusxp̄s auulſus in morte arefactus in cruce:attrituſ in flagellatiōe: odorē ſuauitatꝭ nōperdidit: ſed adauxit. Vnde Amb̓. dicitin li. iij. de ſpiritu ſancto. Flos odorē ſuūet ſucciſꝰ reſeruat. ⁊ ꝯtritꝰ accumulat: necauulſus amittit. Ita ⁊ dominꝰ in patibulocrucis nec cōtritus emarcuit: nec auulſuseuanuit ⁊ illa lācee cōpunctione ſucciſus:ſacro ſpecioſior fuſi cruoris colore vernauit: mori ipſe neſcius ⁊ mortuus eterne vite munus exhalat. ¶ Quartoᵐ ꝓpter variationē. varia nanqꝫ fiorū genera ſūt gratioſa. Et dominꝰ noſter ieſus xp̄s fuit vt