¶ De metallis et lapidibus
eſt mens iuſti dꝫ ꝯtra aquas diluuij .i. contra tribulatiōes mūdi: bitumine .i. charitate liniri intrinſecꝰ qͦ ad deū: extrinſecꝰ quoad ꝓximū. Ferrū ſiue gladius ꝑſecutiōischaritatis bitumen ſeparare nō poteſt: ẜmillud Apl̓i Roma. viij. Quis nos ſeparabit a charitate chriſti: an anguſtia: an nuditas: an famēſ: an gladiꝰ? ⁊c̄. Soluit̉ tn̄ ⁊tollit̉ bitumē charitatis ſanguine mēſtruali i. peccato mortali quod ab ītimo fluitad modū ſanguinis: et ad modū menſtruiet abominabile et infectiuū exiſtit. ¶ Tertio rōne vtilitatis. Eſt enī bitumē vtile admulta: qꝛ multiplicē habet effectū. Nā habet virtutē cōpaginādi lapides. Vnde lapides viui .i. viri iuſti hoc glutino cōpaginant̉ ad inuicē in fabricā eccl̓ie: ⁊ etiā lateres .i. pctōres ad deū cōuerſi ⁊ igne dolorꝭſeu ꝯtritionis excocti hoc glutino ꝯiūguntur: Gen̄. xj. Faciamꝰ lateres ⁊ coquamuſeos igni: habuerūt lateres ꝓ ſaxis ⁊ bitumen ꝓ cemento. Sil̓r ligna ⁊ tabule nauium alicubi bitumine cōpaginant̉: ꝑ quasnaues aliorū onera portātes intelligūturprelati: qͥbus ne diſſoluant̉ aqͥs ꝯcupiſcentiarū et vndis tribulationū: neceſſariū eſtglutinū et iuuamen charitatꝭ. ¶ Itē habetbitumen virtutē attrahēdi: cōſumēdi ⁊ cōſolidandi ſi puluericet̉ et ſuꝑ vulnꝰ ponatur: ſi etiā fumus naͣribꝰ attrahat̉ multumreuma in capite cōſumit̉: vt dicit Plato.Ita charitas ad deum attrahit: ẜm illudOſee. .xj. In funiculis adam trahā te ī vincul̓ charitatꝭ ¶ Itē malos humores .i. malas affectiōes. Et reuina capitis .i. fluxummētis .ſ. malaꝝ cogitationū ꝯſumit. ¶ Itēip̄am mētis molliciē ꝯſolidat: dū timoremſeruilē foras mittit. Nam ꝑfecta charitasforis timorē mittit: ſicut d̓r. j. Ioh̓. iiij. ¶ Itēcharitas aſſimilat̉ lapidi ſardio: qͥ ſicut dicit Iſido. vocat̉ ſardius: qꝛ in ſardis fuit pͥmo inuentꝰ: qꝛ hec ſimilitudo ē competēs.¶ Primo ratione coloris: qꝛ ſcꝫ ſardiꝰ eſtrubei coloris. Rubeꝰ aūt color ē ſic̄ igneꝰcolor: ⁊ pretēdit dominiū calidi in ꝑmixtoet attribuit̉ amori et p̄cipue charitatꝭ queeſt vt quidā ignis diuinꝰ mentē feruere faciens et rubere: Can̄. v. Dilectꝰ meꝰ candidus et rubicūdus. Candidus ꝓpter puritatem carnis: rubicūdus ꝓpter inflammationem mentꝭ. Apoc̄. iiij. Qui ſedebat ſimil̓ erat aſpectui lapidis iaſpidis viridis:
intellige virginitatē carnis. Eſt enī lapisviridis coloris: ſed ī rubore ſardinis intellige amorē charitatꝭ qͦ mēs ignita rubet.Scd̓o ratione virtuoſe oꝑationis: qꝛ vtdicit Diaſc̄. Hic lapis gaudiū accendit: timorē pellit: audace fac̄: et mentem acuit: etſe geſtantē ab incantationibꝰ et maleficijstutum reddit: que omnia ſuo modo cōpetunt charitati. Hec enī ē q̄ de p̄ſentia amati ſcꝫ dei in anima gaudiū generat Gal̓. v.Fructꝰ ſpiritꝰ ſunt gaudiū. ⁊cͣ. Quia ſicutcharitas ē a ſpūſancto: ita gaudiū a charitate deriuat̉. ¶ Itē hͦ ē que timorē pellit: ⁊per conſequēs fortē et audacē facit .j. Ioh̓iiij. Timor nō ē in charitate. Itē hec ē quementē acuit ad celeſtia contēplanda. et iōeſt ſimilis igni: qͥ habet figurā pyramidisſuꝑius acutā. Un̄ mēs hͦ ignē flāmeſcēs ingredit̉ in ipſum. j. Ioh̓. iiij. Qui manet incharitate in deo ma. ⁊cͣ. Hec ē etiā q̄ demonum incantationibꝰ .i. blandis tentationibus et maleficijs eoꝝ reſiſtit: qꝛ fortꝭ eſt vtmors dilectio Cant̉. viij ¶ Tertio rōne reſiſtentie vigoris: qꝛ tāti vigoris ē h̓ lapisꝙ onyx eo pn̄te ledere nō pōt. In onyce eīqͥ d̓r triſticiā excitare: pōt intelligi quodcūqꝫ aduerſum. Onyx gͦ ſardio pn̄te nō obeſt: qꝛ vbi charitas adeſt nulla aduerſitasnocet. Nā diligētibꝰ deuꝫ oīa cooꝑant̉ in¶ Ca. VIbonū: ſicut d̓r Roma. viij.Ontemplatio aſſimilat̉ ſaphyro. ¶ Primo ꝓpteraſpectū coloris. Eſt enī ſaphyrusgēma cerulea: celo ſereno in colore ſimillima. Sil̓r cōtemplatiui viri hn̄t colorē .i. cōuerſationē ſerenā ⁊ celeſtē: ẜm illud Philip. iij. Noſtra conuerſatio ī celis eſt: Ezechiel̓. .j. Supra firmamentū quod erat imminens capiti eorum quaſi aſpectus lapidis ſaphyri. ¶ Secundo propter exceſſuꝫvaloris: quia ſaphyrus inter gemmas eſtſumme precioſa: et regum digitis magisapta: et inter omnes melior eſt indica: maxime quando habet quoſdaꝫ pulueres aureos intermixtos. Similiter ⁊ int̓ vitas vita contemplatiua eſt precioſiſſima. Eſt enīmaioris meriti: dulcioris exercitij: qui etioris animi. Un̄ Maria optimaꝫ partem d̓relegiſſe. Hoc maxime competit regibus .i.prelatis et rectoribus: vt ſicut alijs p̄eminēt honoris dignitate: ita etiā alijs p̄emi-