Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
30v
Einzelbild herunterladen
 

Liber primus

reddūt aptā ad fructū bonorū operū:maxime ſi ſint tonitruo .i. cuꝫ timore diuini iudicij. hoc enī eſt tonitruū qd̓ maxīeaīam cōcutit terrore ſui: maxīe ſubtiliat ad diſcuſſionem pctī: Iob. xxvj. Quispoterit tonitruum magnitudinis eius intueri? Capitulum: XVIIOnuerſio peccatoris aſſimilat̉ quinqꝫ cōuerſionibꝰ corporū: que metaphorice in ſcriptura traduntur Prima ēuerſio ſolis ī tenebras: Iohei. ij. Sol ꝯuertetur in tenebras. hec fit verecūdiāfuſionē quādo lucēſ in mūdo erubeſcitde peccatis ꝯfūdit̉: Psͣ. xlij. Cōfūdant̉iniqua agētes ſuꝑuacue. Secūda eſt lune in ſanguinē: Iohel̓. ij. Cōuertet̉ luna īſanguinē. Et ſit in peccatore diſplicentiam peccati indignationē. luna enim eſtpeccator eſt in cōtinua mutatione: Eccī.xxvij. Stultus vt luna mutat̉. cōuertit̉ īſanguinē qn̄ cōuertit̉ c̨elo odij indignationis ꝯtra peccata: Psͣ. cxviij. Iniquita odio habui abominatꝰ ſū ⁊cͣ Tertiaeſt petre in ſtagna aquarū: hec fit in homine per dolorē peccati cōpūctionē. Psͣ. c.xiij. Qui cōuertit petrā in ſtagna aquaꝝ.i. cor durū in abūdantia lachrymarū: debent ꝓuenire ex dolore cōpūctiōe peccati. Psͣ. cxviij. Exitꝰ aquaꝝ deduxerūt oculi mei: qꝛ cuſtodierūt legē tuā. Quarta eſt lapidis in es: fit cōfeſſionē qn̄ctus diuino calore duritiā ſuā frangit ſonat vox cōfeſſionis: Iob. xxviij. Lapis calore ſolutus in es cōuertitur. Quinta ēmaris in aridā qd̓ ſit ſatiſfactionē. Tūcenī amaritudo peccati in ariditatē penalitatis ſatiſfactiōis cōuertit̉: Iob. vij. Cutis mea aruitⁱ cōtracta ē. Item cōuerſiad deū feruenter aſſimilani carbonibꝰ accenſis Primo rōne ruboris. carboextinciº habet nigredinē: ſꝫ ignit̉ vertitur in ru bedinē. Sic peccator tanqͣꝫ carboextinctꝰ habet nigredinē pctī. Thren̄. iiij.Denigrata eſt ſuꝑ carbones facies eoꝝ. ſꝫ in ꝯtritiōe accēdit̉ in ruborē peccati totus conuertit̉ Et qͣꝫto magis de peccatorubeſcit tāto magis reuiuiſcit. vel dum adpenitentiā inflāmat̉ nigredo peccati vertitur in rubedinē amoris diuini. Amor enīdiuinus dealbat rubricet: ſꝫ illd̓ Cantꝭ.

v. Dilectꝰ meus cādidus rubicundus. Secūdo rōne vigoris. habet enī vigorēin ſcintillatiōe: in oꝑatiōe ꝯſeruatiōe. Inſcintillatiōe qͥdē: qꝛ carbo accenſus ẜmſuā ſubſtantiā poſſit aſcendere ſurſū exeo ꝑtibus groſſioribꝰ terreſtribꝰ admixtus violēter in inferioribꝰ detinet̉: tn̄ crepitādo ſcintillādo conat̉ tēdere ſurſum.Sic cōuerſus ad deū feruenter: qꝛ corporedetētus poteſt ire ad deū: tn̄ crepitādo.i. vehemēter dolēdo gemendo. ſcintillasferuētiū deſideriorū vl̓ orationū vl̓ lachrymarū ad deū mittit: Ezech̓ .j. Et ſcintilleſi aſpectꝰ eriſ cādētis. ibidē: Aſpectꝰ eoꝝqͣſi carbonū igniſ ardētiū Itē habēt carbones virtute in oꝑando: qꝛ carbo incenſus acutiſſimū habet ignē valde actiuuꝫ penetratiuū: ita remollit ip̄ꝫ ferrū: ſicetiā duriſſimū cor peccatoris qn̄qꝫ emollit̉viſo exēplo alicuiꝰ feruēter penitetꝭ: Eccī.xxxj. Ignis ꝓbat ferrū durū. Itē habetvigorē in ꝯſeruādo. dicit eniꝫ Augꝰ eſſeimitādū in carbōe ē tāte fortitudīs vt ſiqͥs in aqua ponat .ſ. extinctū omni tempore in ea īputribil̓ ꝑſeuerat. Sic in aqualachrymaꝝ vl̓ tribulationū nutrit̉ vita pēitētꝭ. ac p̄ſeruat̉ a pctī putredīe: Sap̄. xvj.In aqua oīa extīguit plꝰ ignis valebat.Tertio rōne fractiōis vl̓ extinctiōis: qꝛdeficiēte hūiditatis glutino ꝑtes ſibijnuicē coherēt facilit̓ frāgit̉ adhuc faciliuſextinguit̉ niſi bn̄ cuſtodiat̉. Et ſic penitēsꝑdito glutino charitatꝭ facile a tētationibus fragit̉: facilit̓ etiā ī eo ſpūs feruor extīguit̉: niſi in tīore dn̄i iugit̓ teneat̉: ſꝫ illd̓Eccī .xxvij. Si in timore dn̄i tenuerꝭ teinſtāter: cito ſubuertet̉ domꝰ tua. dicit enīGre. carbo cinere īuolutꝰ ignē acceptuꝫcuſtodit: ſꝫ detectꝰ aeris frigiditati expoſitus ſubito euaneſcit. Sic ſub cineremilitatis vl̓ memoria mortis timorē īducit cōſeruat̉ gr̄a penitētis: ſine qͣſi frigusmalicie vl̓ accidie ip̄m inuadit ſtatim extīguit̉ et perit. Et ideo dicit̉ Iob. xlij. Agopenitētiā in fauilla cinere. Ca. XVIIIOrpus hūanuꝫaſſimilat̉ nebule ꝓpt̓ tria. Prīoqꝛ nebula a t̓ra eleuat̉: Hiere. .x.Eleuās nebulas ab extremitatibꝰ terre: etſic corpꝰ humanū de terra ſūptū eſt: Gen̄.j. Fecit deus hominē de limo terre .ſ. qͣꝫtuꝫ