Liber primus
reddūt eā aptā ad fructū bonorū operū: ⁊maxime ſi ſint cū tonitruo .i. cuꝫ timore diuini iudicij. hoc enī eſt tonitruū qd̓ maxīeaīam cōcutit terrore ſui: ⁊ maxīe eā ſubtiliat ad diſcuſſionem pctī: Iob. xxvj. Quispoterit tonitruum magnitudinis eius intueri?¶ Capitulum: XVIIOnuerſio peccatoris aſſimilat̉ quinqꝫ cōuerſionibꝰ corporū: que metaphorice in ſcriptura traduntur ¶ Prima ē cōuerſio ſolis ī tenebras: Iohei. ij. Sol ꝯuertetur in tenebras. hec fit ꝑ verecūdiā ⁊ cōfuſionē quādo hō lucēſ in mūdo erubeſcitde peccatis ⁊ ꝯfūdit̉: Psͣ. xlij. Cōfūdant̉iniqua agētes ſuꝑuacue. ¶ Secūda eſt lune in ſanguinē: Iohel̓. ij. Cōuertet̉ luna īſanguinē. Et hͦ ſit in peccatore ꝑ diſplicentiam peccati ⁊ indignationē. luna enim eſtpeccator q̄ eſt in cōtinua mutatione: Eccī.xxvij. Stultus vt luna mutat̉. qͥ cōuertit̉ īſanguinē qn̄ cōuertit̉ c̨elo odij ⁊ indignationis ꝯtra peccata: Psͣ. cxviij. Iniquitatē odio habui ⁊ abominatꝰ ſū ⁊cͣ ¶ Tertiaeſt petre in ſtagna aquarū: hec fit in homine per dolorē peccati ⁊ cōpūctionē. Psͣ. c.xiij. Qui cōuertit petrā in ſtagna aquaꝝ.i. cor durū in abūdantia lachrymarū: q̄ debent ꝓuenire ex dolore ⁊ cōpūctiōe peccati. Psͣ. cxviij. Exitꝰ aquaꝝ deduxerūt oculi mei: qꝛ nō cuſtodierūt legē tuā. ¶ Quarta eſt lapidis in es: hͦ fit ꝑ cōfeſſionē qn̄ tāctus diuino calore duritiā ſuā frangit ⁊ ſonat vox cōfeſſionis: Iob. xxviij. Lapis calore ſolutus in es cōuertitur. ¶ Quinta ēmaris in aridā qd̓ ſit ꝑ ſatiſfactionē. Tūcenī amaritudo peccati in ariditatē penalitatis ⁊ ſatiſfactiōis cōuertit̉: Iob. vij. Cutis mea aruitⁱ ⁊ cōtracta ē. ¶ Item cōuerſiad deū feruenter aſſimilani carbonibꝰ accenſis ¶ Primo rōne ruboris. Nā carboextinciº habet nigredinē: ſꝫ dū ignit̉ vertitur in ru bedinē. Sic peccator tanqͣꝫ carboextinctꝰ habet nigredinē pctī. Thren̄. iiij.Denigrata eſt ſuꝑ carbones facies eoꝝ. ſꝫdū in ꝯtritiōe accēdit̉ in ruborē peccati totus conuertit̉ ¶ Et qͣꝫto magis de peccatorubeſcit tāto magis reuiuiſcit. vel dum adpenitentiā inflāmat̉ nigredo peccati vertitur in rubedinē amoris diuini. Amor enīdiuinus dealbat ⁊ rubricet: ſꝫ illd̓ Cantꝭ.
v. Dilectꝰ meus cādidus ⁊ rubicundus.¶ Secūdo rōne vigoris. habet enī vigorēin ſcintillatiōe: in oꝑatiōe ⁊ ꝯſeruatiōe. Inſcintillatiōe qͥdē: qꝛ carbo accenſus cū ẜmſuā ſubſtantiā nō poſſit aſcendere ſurſū exeo ꝙ ꝑtibus groſſioribꝰ ⁊ terreſtribꝰ admixtus violēter in inferioribꝰ detinet̉: tn̄ crepitādo ⁊ ſcintillādo conat̉ tēdere ſurſum.Sic cōuerſus ad deū feruenter: qꝛ corporedetētus nō poteſt ire ad deū: tn̄ crepitādo.i. vehemēter dolēdo ⁊ gemendo. ſcintillasferuētiū deſideriorū vl̓ orationū vl̓ lachrymarū ad deū mittit: Ezech̓ .j. Et ſcintille qͣſi aſpectꝰ eriſ cādētis. ⁊ ibidē: Aſpectꝰ eoꝝqͣſi carbonū igniſ ardētiū ¶ Itē habēt carbones virtute in oꝑando: qꝛ carbo incenſus acutiſſimū habet ignē ⁊ valde actiuuꝫ⁊ penetratiuū: ita ꝙ remollit ip̄ꝫ ferrū: ſicetiā duriſſimū cor peccatoris qn̄qꝫ emollit̉viſo exēplo alicuiꝰ feruēter penitetꝭ: Eccī.xxxj. Ignis ꝓbat ferrū durū. ¶ Itē habetvigorē in ꝯſeruādo. dicit eniꝫ Augꝰ hͦ eſſeimitādū in carbōe ꝙ ē tāte fortitudīs vt ſiqͥs eū in aqua ponat .ſ. extinctū omni tempore in ea īputribil̓ ꝑſeuerat. Sic in aqualachrymaꝝ vl̓ tribulationū nutrit̉ vita pēitētꝭ. ac p̄ſeruat̉ a pctī putredīe: Sap̄. xvj.In aqua q̄ oīa extīguit plꝰ ignis valebat.Tertio rōne fractiōis vl̓ extinctiōis: qꝛdeficiēte hūiditatis glutino qͦ ꝑtes ſibijnuicē coherēt facilit̓ frāgit̉ ⁊ adhuc faciliuſextinguit̉ niſi bn̄ cuſtodiat̉. Et ſic penitēsꝑdito glutino charitatꝭ facile a tētationibus fragit̉: facilit̓ etiā ī eo ſpūs feruor extīguit̉: niſi in tīore dn̄i iugit̓ teneat̉: ſꝫ illd̓Eccī .xxvij. Si nō in timore dn̄i tenuerꝭ teinſtāter: cito ſubuertet̉ domꝰ tua. dicit enīGre. ꝙ carbo cinere īuolutꝰ ignē acceptuꝫcuſtodit: ſꝫ detectꝰ ⁊ aeris frigiditati expoſitus ſubito euaneſcit. Sic ſub cinere hūmilitatis vl̓ memoria mortis qͣ timorē īducit cōſeruat̉ gr̄a penitētis: ſine qͣſi frigusmalicie vl̓ accidie ip̄m inuadit ſtatim extīguit̉ et perit. Et ideo dicit̉ Iob. xlij. Agopenitētiā in fauilla ⁊ cinere. Ca. XVIIIOrpus hūanuꝫaſſimilat̉ nebule ꝓpt̓ tria. Prīoqꝛ nebula a t̓ra eleuat̉: Hiere. .x.Eleuās nebulas ab extremitatibꝰ terre: etſic corpꝰ humanū de terra ſūptū eſt: Gen̄.j. Fecit deus hominē de limo terre .ſ. qͣꝫtuꝫ