LiberPrimus
Uirtus etiā angeli nō cōmēſurat̉ inferiorirei cui applicat: qꝛ quilibet angelꝰ etiamminimus habet altiorē ⁊ vniuerſaliorē ꝟtutē qͣꝫ aliqd̓ genus corꝑaliū. ⁊ iō virtꝰ angeli nō eſt cōmēſurabilis alicui eoꝝ. vn̄ ꝙangeli diuerſi diuerſis rebꝰ preponant̉ enō qꝛ virtus angeli magis extendat̉ ad hͦcorpꝰ qͣꝫ ad illud ẜm ſua naturā: ſꝫ ex ordine diuine ſapīe que .ſ. diuerſis rebꝰ diuerſos rectores prepoſuit. Dicit em̄ Augꝰ. inli. lxxxiij. qōnū ꝙ vnaqueqꝫ res viſibilisin hoc mūdo habet angelicā poteſtatē ſibi p̄poſitā. Quia tn̄ virtus angeli ſimpliciter ē finita ⁊ terminata: oportet ꝙ qn̄ applicat̉ ad vnū tūc nō applicet̉ ad alid̓. Ethinc eſt ꝙ qꝛ angelꝰ ꝑ applicationē virtutꝭdicit̉ eſſe in loco ꝙ nō pōt eſſe angelus inpluribus locis ſimul ſed tm̄ in vno determinate: maiori tn̄ vel minori ẜm ꝙ voluntarie applicat virtutē ſuā ad corpus maiꝰvel minꝰ ¶ Itē ignis vt dicit Diony. ē incōprehenſibilit̓ impalpabilis: id eſt nō cōprehendit̉ tactu: qꝛ ꝓpter vehementem etimproportionē caloris ſoluit ꝓportionemſenſus. Angelꝰ alia rōne nō ē palpabilisſcꝫ ꝓpter naturā ſpūalem ⁊ incorporeā q̄nō ſubijcit̉ ſenſibꝰ aūt qͣlitatibꝰ ſenſibilibꝰvt tāgi vel palpari poſſit ¶ Itē ignis ē ī alterabilis a ſua caliditate: qꝛ nō pōt ignismanēs ignis infrigidari ſicut aqua manens aqua poteſt calefieri. Sic angeli btīnō recipiūt trāſmutationē de bonitate inmaliciam qͣꝫuis hͦ nō habuerūt primitꝰ exnatura: ſed ex gratia cū fuerint creati ī libertate arbitrij: ⁊ econtrario demones demalicia in bonitatē nequeūt tranſmutari.Uel etiā angeli de ſciētia in obliuionē velignorantiam minime tranſmutant̉. Pn̄ttamē decipi demones ⁊ errare nō quidemqͣꝫtū ad ea que naturalit̓ rei ꝯueniunt velremouent̉ ab ea: ſed qͣꝫtuꝫ ad ea tm̄ que aſuꝑnaturali dei ordinatione dependet: ſicut ſi cōſiderās Lazarū mortuuꝫ iudicaſſet eū nō reſurrectuꝝ. Itē ignis ē īuīcibil̓.vn̄ Dio. dicit ꝙ ē ꝑ ſe potēs oīum. Nam ꝑſuā ꝟtutē actiuā videmꝰ ꝙ ignis pōt ſuꝑom̄ia iſta generabilia ⁊ corruptibilia: necvincit̉ ab eis: vn̄ ⁊ om̄ia trāſmutāt etiamferrū ⁊ lapides ⁊ quecunqꝫ fortia. Sic angeli habēt dominiū ⁊ poteſtatē ſupra totānaturā corꝑalē. ꝓpter qd̓ Augꝰ dicit ī. iij.de tri. ꝙ oīa corꝑa regunt̉ ꝑ ſpm̄ vite rōna
bilem. Et Greg. dicit ī. iij. dialog. ꝙ in hocmūdo viſibili nihil niſi ꝑ creatura inuiſibilem diſponi pōt. vn̄ natura corꝑalis adnutum obedit angelis quātū ad motū localē: licet nō quantū ad alias trāſmutationes formales niſi mediante motu localialicuiꝰ corꝑis moti: vt tradit Augꝰ. iij. detri. Itē ignis inter elemēta habet reſplendentiā clariorē. nā ignis eſt ex ſe lucidusnobis ocultus: ⁊ alioꝝ illuminatiuꝰ. propter primū dicit Augꝰ. ꝙ ignis eſt om̄inoplendens exiſtēs. Ubi dicit expoſitor ꝙtam igneū elemēti qͣꝫ igneū celi lucidū eſtin ſe: licet nō ſemꝑ viſibꝰ noſtris ſubijciat̉ꝓpter materiā in qua ē vt ſtatiꝫ declarabitur. Similiter etiā angeli in ſe qͥdē habētnaturā lucidā ⁊ maxime manifeſtā cū ſintforme ſeparate ⁊ actu intelligibiles. vndePh̓s. ij. methaphy. vocat eos manifeſtiſſima nature. ¶ Scd̓o ignis ē nobis occultus: id eſt inuiſibilis .ſ. in ꝓpria ſphera: vtdicit Alexander. vn̄ Dio. dicit ꝙ non obſtante ꝙ ſit in ſe lucidus: tn̄ nobis ē occultus nō adhibita materia in qua ſuā oꝑationē manifeſtat que ē lucere. Nā ꝓpterſui ſubtilitatē ⁊ tenuitatē nō ſubiacet viſibus noſtris dū ē in materia tenui: ſꝫ ſoluꝫẜm qd̓ ē in materia cuiꝰ ꝑtes ꝯſtant ⁊ adunāt̉. vn̄ dicit Auicē. ꝙ ex ꝯgregatiōe diaphani fit lucidū vt patet in cryſtallo: ⁊ ꝓpter hͦ ignis vt dictū ē ī materia ſua nō lucet. Et ſi obijciat̉ ꝙ etiā ꝓut ē ī ꝓpria ſphera manifeſtat̉ lumen eiꝰ in galaxia. Dicendum ē ꝙ galaxia nō ē ex ſplendore ignis:qm̄ ſic ſemꝑ eſſet in eadē ꝑte celi. cōpertuꝫeſt aūt ꝙ mouet̉ ī cētū annis gradu vno.Sꝫ cā etiā ē multitudo ſtellaꝝ minutaꝝ īilla ꝑte celi qͣꝝ lumē vr̄ ꝯtinuū. Sil̓r etiāangeli nō obſtāte ꝙ ī ſe ſint maxīe intelligibiles tn̄ qͦ ad nos ſūt occl̓ti ⁊ ignoti niſiin qͣꝫtū manifeſtāt ſe nobis in ſuis effectibus quos agūt in iſtis ſenſibilibꝰ. ⁊ hͦ ē ꝓpter īproportionē intellectꝰ nr̄i: qͥ dū ꝯiūctus ē ſic ſenſibꝰ vel fantaſmatibꝰ vt dictūeſt ſe habet ad eos ſic̄ oculus nocticoracꝭad lucē ſolis. Intellectus enī ꝯiunctꝰ ſenſibꝰ nō pōt intelligere niſi ad ꝯuerſionemad fantaſmata ⁊ ſine ꝯtinuo ⁊ tꝑe. Sꝫ angelorū nō ſunt fantaſmata nec tꝑi nec cōtinuitati ſubdunt̉: quare eos ꝓut in ſe etẜm ſuas qͥdditates ītelligere nō valemꝰ.¶ Tertio ignis ē alioꝝ illumīatiuꝰ. dicit