eoꝝ proprietatibꝰDe numeris et

cit in pͥncipio ariſmetrice qꝛ nūqͣꝫſcietur quid ſit triāgulus ſine ternari o. nec qͣdrangulꝰ ſine quāternario et ſic de alijs. In̄ notū ē ꝙſine cognitione numeri nullius ſcientia vl̓ mathematica poſſideturvt dicit ibidē ¶ Numerꝰ aūt vt dicit idē eſt multitudo ex vnitatibꝰaggregata. Nā vnitas radix eſt ⁊ſemen numeri ſiue mater. nō ꝓlesſiue numerus qꝛ vnitas ingenitaeſt nō hn̄s numerū a quo exeat ſꝫoīm numeroꝝ eſt origo a quo oīsnumerus effluit et emanat. Namvnū eſt radix multitudinis et multiplicatiōis et eſt ſimplicius ⁊ ſublimius et ꝟtuoſius oīm ſub eo cōtentoꝝ vt dicit ariſ. et auicen. li i.ca. ij. Nā cū vnū ſit radix et origomultitudinis om̄ia ſub ſe cōtinetet om̄ia ſūt in eo vt in ſuſcipiente.vt dicit idē. c. xxxiiij. Naꝫ vnitatisꝓprietas eſt multitudine efficere ⁊illā retinere et ei eē dare ac in omnibus eius ꝑtibus exiſtere et cōtinere ſimpl̓r vt dicit̉ li. iiij. c. ij. Iteꝫcū oīm reꝝ vnitas ſit origo qͣntoplus res appropinqͣt vnitati tātoplus appropinquat veritati vt dicit idē. c. ij. Nā vnitas ſe habꝫ admodū forme. dualitas aūt ꝑ modū matē̓ie. Et id̓o qͣnto res plusaccedit ad vnitatē tāto plꝰ recedit a duplicitate ⁊ appropinquatad ſimplicitatē ⁊ quāto plus accedit ad vnitatē tāto plus ad entitatem quia eſſe non eſt prius vnitate vt dicitur li. ij. c. ix. Nec diuerfificat̉ vnitas niſi ꝓpter materiaꝫ

cū ſit ſuſtentatrix oīm et retentrixvt dicit̉ li. v. c. xxxi. Tāta enī lausvnitatis apd̓ ſapiētes ꝙ a ml̓tisanima dicebatur eſſe vnitas in numeris procedēs ab vnitate et ⁊ ixerūt ꝙ vnitas eſt principiū cuiuſlibet ꝯtinui ⁊ diſcreti vt dic̄ auicꝭ..li. ij. c. i. ¶ Eſt vnitas itaqꝫ ꝯmēdabil̓ qꝛ a nullo numerali oriturſed a ſe ipſa principiatur a qͣ omnis numerus orit̉. ad quā omnisnume̓oſitas tanqͣꝫ ad radice ꝓpriam ⁊ originem reuocatur vt dicitidem ¶ Item ratione ſimplicitatis. qꝛ vnū eſt qd̓ nō diuiditur vtd̓t idē ca. iij Ieriſſime inqͥt vnū ēqd̓ nec actu diuidit̉ nec intellectuet talis vnitas eſt pͥncipiū numerivt dic̄ idē ibidē. Itē dicit idē vnitas eſt in qua nō ē multitudo qd̓vtiqꝫ intelligit̉ de vnitate pͥma etſimplici ad quā om̄ia qͣntuncūqꝫdiſperſa reducūtur. Dā vnū ml̓tipliciter dicit̉ vt poſt patebit. Iteꝫratōe ꝑfectibilitatis. nā ꝑticl̓ariaquoꝝ q̄libet in ſe perfecta ſūt qn̄ad vnitatē ſūt redacta. Nā totalitas et ꝑfectio debet̉ vni vt / dicitariſ. v. phi. c. iiij. qꝛ ꝑfectuꝫ ſufficitad eſſe vnū vt dicit̉ in li. de celo etmūdo c. ij. Itē rōne ſingularis dignitatis. Unū enī per ſe eſt aliqͥdexn̄s ſolitariū vt dr̄ in li. metaph̓.c. xvi. ⁊ id̓o algazel dicit ſuper. iij.metha. c. v. qd̓ cā vnitatꝭ. eſt vnuꝫeſſencialit̓ et pͥmo ⁊ magis digna¶ Eſt aūt vnū ſiue vnitas multitiplex vt dicit alga. eſt vnū ſimpl̓r22