Devolatilibus
Incipit liber duodecimus De bolatilibusEpedito tractatu depropͥetatibꝰ aeris eteoꝝ que in aere generant̉. reſtat dicere aliqua de his que perrinent ad eius decentiā et ornatum.vt in ip̄is ſicut in ceteris creatorismagnalia extollant̉. Ad ornatumaūt aeris ꝑtinent aues et volatiliavt dicit Geda. et ideo aliqua pauca adiuuante xp̄i clementia ſūt dehis huic opuſculo inſerenda. nō qͥdē de om̄ibꝰ ſed ſolū de auibꝰ ⁊ volatilibꝰ de quibꝰ ſpecialiter fit mentio in textu biblie vel in gloſa. Etprimo dicendū eſt in generali. deinde in ſpeciali. et hoc ꝑ ordinem alphabetiCapitulum primū Deauibus in generaliUes itaqꝫ quaſi deuie ideſt ſine via ſunt dicte vt dicit Iſid̓. eo ꝙ ip̄aꝝ vie nōſūt in aere determinate et diſtincteAues em̄ motu ⁊ agitatione alaꝝdiuidunt aerem et incidūt. ſed ſtatim poſt volatū aere ſe claudentenullū ſignū ſui tranſitꝰ derelinquūtDicunt̉ aūt volucres qꝛ volitantalis aues vt dicit Iſid̓. propt̓ qd̓et alites quaſi alates id eſt alis ſe
leuantes a pluribꝰ nominant̉. ſinealis em̄ nō volitat. ſine quaꝝ bn̄ficio de terris in aera ſe nō leuat. velauis ideo dicit̉ ales ab alendo. qꝛab illo qͥ paſcit volatilia celi et dateſcam om̄i carni alitur id eſt nutrit̉vt dicit Iſid̓. ¶ Attendunt̉ etiamquiū cōditiones et propͥetates penes multa. qꝛ penes eaꝝ ſubſtātiāet ꝯplexionē. Nā ex duobꝰ elementis inter ſūme graue et ſumme leueintermedijs auiū ſubſtātia eſt creata. nam in eaꝝ compoſitione aer etaqua potiſſime dominant̉. et ideoqꝛ minus habent terreſtreitatis etplꝰ aeree leuitatis qͣꝫ greſſibilia velaquatilia leuitate ſue ſubſtantie habēt ferri ſuꝑ aera vt dicit Iſid̓. aerem̄ incluſus inter pennaꝝ ꝯcauitatem auem leuigat et vt leuiter feratur ſurſū ip̄aꝫ diſponit et habilitatet adiuuat. Un̄ quanto volucresplus habent pennoſitatis et minꝰcarnis tanto facilius ſe ſurſū leuātvt ptꝫ in auibꝰ prede que exonerate a mole carnis altiſſimi ſūt volatus et valde acuti viſus et magneanimoſitatis vt dicit Ariſtꝭ. li. xij.¶ Item ꝯſiderat̉ volucris ꝯditiopenes generationē. Habent em̄ ſibi inſitam a natura ſeminalē rationem. cuiꝰ virtute mouent̉ naturalit̓ad ſui generis multiplicationem ⁊ſue ſpeciei per generationis actumſiue ordinem conſeruationē vt dicitur ab Ariſtꝭ. libro. vi. Omnes inqͥtaues cū pullificāt faciunt oua quāuis in omnibus non poſſit videriA