terreſtribꝰ
De animalibꝰcurrerēt. Et ſi caudas haberēt longas inter crura dependentes eoꝝcurſū nō modicū īpedirēt. ꝑ hmōietiā caude depēdentiā nō animoſiſꝫ potiꝰ timidi apparerēt ¶ Sūt adhuc canes nobiles circa beſtias etferas ſilueſtres inſequendas ⁊ capiendas feroces et ſeui. Circa vero hoīes ſunt valde manſueti. et ſialiqn̄ ꝯtra homines extraneos inſilierint ſtatim a ſuo impetu ſe cōperſcunt. Canes etiā nobiles cū ceruūvel leporē ceperint nō ſtatim deuorant qd̓ capiunt ſed potiꝰ predamſuā dn̄o ſuo derelinquūt. viliori pate ꝓ ſua portione vtputā oſſibꝰ etſanguine ꝯtenti ſūt. imo ſi nihil portionis penitꝰ habuerint ꝓpter hocpredam aliam inſequi et inuāderenon dimittuntCa. xxvi. De alijs proprietatibus canum.Ant et alie canū ꝓprietates minus laudabiles. naꝫcanes boliſmū ꝯtinuū id ēappetitum immoderatū patiunt̉. ettantū aliqn̄ ꝑ famē cruciant̉ ꝙ inſani et rabidi fiunt. Nā canibꝰ accidūt infirmitates ſicut canicies. ſquinātia. ⁊ rabies vt dicit ariſtꝭ. li. vij. fOm̄ia aīalia qn̄ ſunt morſa a canerabioſo in furiā rapiunt̉ preter hominē qui aliqn̄ euadit beneficio medicine. ¶ Dicit āt Cōſtꝭ. in viatꝭ. li.vltꝭ. canis naturaliter eſt frigidꝰ etficcus cui nigra colera dn̄at̉ que ſi
abundans et putrefacta vel corrupta/ ip̄ꝫ rabidū facit. ⁊ hoc ꝯtingit maxime in autumno et in vere.quē alij canes fugiūt tanqͣꝫ peſtemet ſꝑ eſt ꝓfugus et ſoliuagꝰ et vadit nutādo et cancellando ſic̄ ebriꝰet currit ore aperto ac lingua depēdēte. ſaliua nimia et ſpūmoſa de eiꝰorificio ꝓfluente. oculos hꝫ reuerſos ac rubicundos. et aures retractas. et caudā inuoluit inter coxasEt qͣꝫuis oculos hꝫ apertos. tn̄ offendit ad om̄e obiectū pedē ſuū. cōtra quālibet rem impugnat. et contra vmbrā ſuā latrat. quē timentescanes figiunt et latrant ꝯtra ipſū.Carnē āt intinctā in ſanguine morſure eiꝰ nullus canis attingit. Et qͥab eo mordent̉ ſomniāt terribilia.et in ſomno ex putrefactione ſunttimoroſi et iraſcunt̉ ſine cauſa. ſtupidi fiunt. vndiqꝫ circūſpicientes etinſpici a nullo patientes. et ſi inualuerit paſſio incipiunt abhorrereomnē potū ⁊ timere aquā ⁊ latrātvt canes. ⁊ ita timēt aqͣm ꝙ cadūtp̄ timore. et hi moriunt̉ niſi medicādo eis citiꝰ occurrat̉. Curas aūt etremedia q̄re ſupͣ lib̓. de morbis ca.de venenis ¶ Dicit āt pli. li. xxix. ꝙſub lingua canis iacet aliqn̄ vermiculus qͥ grece dicit̉ litta qͥ facit canes rabidos quo extracto ceſſatmorbus. ¶ Itē dicit idem tāta eſtviolentia morſus canis vt eius vrina calcata noceat hōi et maximeſi hꝫ vlcus vel vulnꝰ. ¶ Iteꝫ ibidēqui vrinā ſuam eiecerit ſuꝑ vrinamG b 2