De animalibꝰterreſtribꝰ
te et ideo eoꝝ pellicule ſic exute dicunt̉ exuuie ⁊ induuie. eo ꝙ exuuntͣ⁊ loco ip̄aꝝ alie iteꝝ induunt̉ vt dicit Iſi. li. xij. ¶ Modus aūt renouationis ip̄iꝰ anguis ſatis videt̉ mirabilis. Nā vt dicit phiſiologꝰ. anguis ſe ſentiens morbo vel ſenioagrauatū pluribꝰ diebꝰ abſtinet acibo et ieiunat vt ſic pellis eiꝰ a carne facilius relaxet̉. deinde guſtatāherba quadā amara vi herbe prouocat̉ ad vomitū et ſic euomit humorem virulentū qui fuit cauſa ſueinfirmitatis et defectꝰ. tandē vt cutem rugidā temperet et mollificetin aqua ſe balneat ac humectat. etſic anguſtā rimam alicuiꝰ petre ſeucauernā querens ꝑ rime anguſtiaꝫintrat. et cū quadā violentia tranſiens ab exuuia penitꝰ ſe vecoriat acdenudat. et tandē ſoli expoſitus ſedeficcat et in carnis ſuꝑficie nouācutē recuperat. ſumptis viribus vtdet clarius. incedit ac reꝑit fortiusac comedit auidius qͣꝫ ante depoſitionē exuuie faciebat. Iſtā renouationis formā expͥmit pli. et etiā auicen̄. qͥ dicit cū ariſtꝭ. ꝙ totꝰ ſerpensdeponit ſenectutē .i. ſenectā pelle̓ pͥmo vſqꝫ ad oculos. deinde vſqꝫ adcollū. et ſic paulatim ſe expoliat totalit̓ infra diē vt d̓t li. i2 ¶ Itē Iſi.li xij. c. iiij. Pithagoras inqͥt aſſe rebat de medulla hōis moriui q̄ eſtſpina dorſi anguem ꝓcreari. qd̓ etOuidiꝰ tangit dicēs. Sūt qͥ cū clauſo putrefacti ſpina ſepulcro. Mutari credant humanas angue medul
las ⁊cͣ. qd̓ ſi credit̉ merito euenit. vtſicut ꝑ ſerpentē mors hōi accidit. ⁊ita ꝑ hōis mortē moriturꝰ ſerpensꝓcreet̉ vt dicit Iſid̓. ¶ Item dicitPli. li. x. c. xlvi. anguem inqͥt ex medulla ſpine hōis gigni accepimus.Multa em̄ occulta et ceca origine ꝓueniūt etiā in quadrupēdum genere ⁊cͣ. ¶ Itē dicit Iſi. ibidē. fert̉ aūtꝙ ſerpens timeat hoīeꝫ denudatūnec eū audet cōtingere qͣꝫuis inſiliat in veſtitū ¶ Itē ẜm pli. ieiuni hominis ſputū ſerpentibꝰ eſt venenūꝙ ſi inde guſtauerint moriunt̉Sūt et alie ꝓprietates anguis mirabiles et inſignes que ab alijs auctoribꝰ aſſignant̉. ſpecialit̓ a diaſcꝭ.ariſtꝭ. et auicꝭ. et aliquas ex eis hicinterſere̓ vtile iudicaui. Dicit itaqꝫdiaſcꝭ. ꝙ in hyemali tꝑe latitāt ſerpentes in tenebris ⁊ cauernis vbiex diuturna obſcuritate loci eoruꝫviſus hebetat̉. vernali ergo temꝑeqn̄ incipiūt exire de caueruis ſentiunt caliginem ſed ꝓ remedio querunt herbā feniculi vel radicem cuius paſtu contractā excutiunt cecitateꝫ. Nec fraudatur a remedio teſtudo viſceribus paſta anguis veltortuca. cū em̄ aduertit venenū ſerpere. querit origanū cuiꝰ guſtu contra virus anguis inuenit medicināIdeꝫ dicit Pli. ¶ Quicꝭ. vero de ſerpente ait ſic li. ij. Serpens inqͥt qn̄eſt verax parum bibit. ⁊ odit odorem rute et ideo fugit muſtelaꝫ qn̄ſentit eam ruta fore paſtam. ⁊ qn̄olfacit rutam non poteſt fugere