et herbis
De plantisticos multū iuuat. dolorē dentiūeiꝰ decoctio releuat. mēbra paralvtica ad ſenſū reuocat. et porosprius clauſos deoppilat/ vētoſitatē inteſtinoꝝ potent̓ extenuat. etoēm interiorē dolorē ſedat. lippitudineꝫ ocl̓oꝝ et rub̓orē cū ciminō in aqͣ roſacea ruta mixta mundat mirabilit̓ atqꝫ ſanat. Eius odor oīa venenoſa de ortis fugat.et ideo plantat̉ circa ſaluiā quaꝫſerpētes diligūt et bufones vt eos fuget. ¶ De ruta qͦꝫ d̓t pli. li.xix. c. ix. ruta vult ſeri in eqͥnoctioautūnali. odit hyemē frigiduꝫ ethūoreꝫ. ſiccis gaudet tꝑibꝰ. terralatericia ac cinē vult nutriri. et cinis eiꝰ ſeminis dꝫ miſceri vt careat erucis Muſtū rutatū bibebantantiqͥ romani ꝯtra venenū et alias multas paſſiōes. Uim ſemīatiuā hꝫ in ſemīe in ſtipite ſiue ſurculo in radice. nā incuruato ramialicuiꝰ cacumine ſtatim fixa in t̓raradicat̉ et difficillime areſcit. amicitia ē ei cū fico in tm̄ vt nuſqͣꝫ letior cōualeſcat qͣꝫ ſub ficū vel iuxta ficū ¶ Itē d̓t idē li. xx. errauitpithagoras qͥ putauit oculis noxiam eſſe rutā qm̄ ſculptores ⁊ pictores ꝯmedūt rutaꝫ cā oculoꝝ.et acuit̉ eoꝝ viſus. Precaueāt ātgrauide ne ꝯmedāt rutā. qꝛ partꝰ int̓ficit̉ cibo tali Cōtra ꝓfluuiūgenitale dat̉. et venerē crebro perſōnia imaginātibꝰ. ſuccō rute inūcti a ſcorpiōibꝰ et araneis. ab apibꝰ et veſpis nō pūgūtur et a ſucco cicute qͥ ec̄ eſt venenū veneno-
rū inficiūt̉ hucuſqꝫ pli. li. xx. c. xiiij.Ca. cxlj. De ſaltuUltꝰ ē vaſtꝰ et ſilueſtris locꝰ vbi arbores in altū exiliūt et creſcūt vt d̓t Iſi. li. xvij. Dicit ec̄ idē li. xvij. ſaltꝰ ē dēſitas arboꝝ alta vocata hͦ noīe. eo ꝙ exiliat in altū et ꝯſurgat. Et differta ſilua na in ſilua creſcūt arborespl̓es et breuiores et ſpiſſiꝰ et viciniꝰ ſibi inuicē ꝓpinqͣntes In ſaltuꝟo arbores ſūt pauciores ſꝫ altiores ſūt et maiores. vn̄ ſilua ē ſpiſſū nemꝰ et breue. et dr̄ a xilon qd̓ē lignū qꝛ ml̓ta ligna ibi cedūturet naſcunt̉ Et ē idē ſilua nemꝰ ⁊ lucꝰ. ſꝫ ſilua dr̄ a ſilen qd̓ ē vaſtitasvel ſilētiū. qꝛ ſilua ē vbi loca ſuntvaſta et deſertā ⁊ ſilētio plenā Nemꝰ ꝟo a numīe nūcupat̉. qꝛ ibi ſcꝫin ſiluis ydola ſtatuebāt et ꝓ numīe adorabāt Sūt āt nemorā arboēs maioēs vmbroſe frōdibꝰ Lucꝰ āt dr̄ dēſitas arboꝝ ſolo lumēdetrahens. et dr̄ ꝑ antifraſim aluceo. ces. lucꝰ qͣi minime lucēs. ſic̄piſcina dr̄ qͣſi minime piſces hn̄svt d̓t Iſid̓. li. xvij. ¶ Saltꝰ et ſilueſiue nemora ſūt loca vaſta et deſerta vbi creſcūt ligna infructuoſa multa. ⁊ fructuoſa pauca. Etſunt infructuoſa maiora ⁊ altiorageneral̓r qͣꝫ fructuoſa paucꝭ. exceptꝭ .ſ. quercūbꝰ atqꝫ fagis. a feris ⁊auibꝰ ſilueſtribꝰ freq̄ntant̉. gramīaet paſcua in ſiluis ⁊ ſaltibꝰ generātur. herbe medicīales ī nemoribꝰ⁊ ſiluis p̄cipue mōtuoſis r̄periūt̉.S 40