Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
129r
Einzelbild herunterladen
 

De diſlocationibus 129Tractatus .I.

quā diximus vt ſtringat ſuꝑ: ſint alicmīſtroꝝ ex ꝑte coxe ſane īpellētes iterū opponat̉ īpulſio vt impellat̉ pl̓m. Ponit curā qn̄ coxa diſlocat̉ ad e xteriora: dicit ſic.ſi coxa diſtocat̉ ad exteriora: tūc oꝫ vt infirmus extēdat̉ponat̉ tibrē .ſ. illud inſtr̄m ī capite coxe ita iſtud inſtr̄mſic poſitū ī forica de ligno ſuꝑius dicta ſtringat poſteacoxā ſuꝑ īpellēdo ẜm meliorē modū. Deinde dicit Et diſtocatio eſt ad an̄riora tūc opꝰvt extēdat̉ infirmꝰ: dein̄ ponat vir fortisradicē vole manuę ſue dextre ſuꝑ inguēinfirmi coartet ip̄m cuꝫ manu altera:ip̄e hoc ponat coartationē extenſamad inferiora ad partē genu. Ponit curā qn̄ diſlocatio eſt ad an̄riora: dicit ſic:diſtocatio eſt ad anter. ora: tūc oꝫ vt extēdat̉ infirmꝰ: detn̄cōprimat̉ manu ſuꝑ cap̄ coxe īfirmi eqͥt̉. Dein̄ diō̄Et qn̄ diſtocatio eſt ad poſteriora tuc oꝫ vt extēdat̉ infirmus ad īferiora elouatꝰ ſuꝑ t̓rā: īmo oꝫ vt ſit poſitꝰ ſuꝑ aliꝗddurū ſicut oꝫ vt ſit iterū qn̄ ſeꝑat̉ anchaeiꝰ ad exteriora ſicut dixi in gibboſitate.oꝫ ergo vt extendat̉ īfirmꝰ ſuꝑ lignū: autpodiale ſuꝑ facie ſuā ſint ligamēta ſtricta ſuꝑ coxā: īmo ſuꝑ crus ſicut diximus nuꝑ: oꝫ iteꝝ admīſtrare cōpreſſio tabula ſuꝑ alhahaufegi locū adque egredit̉ iūctura. Ponit curā qn̄ diſlocatio eſt ad poſteriora: dicit. ſidiſlocatio coxe eſt ad poſteriora: tūc oꝫ vt extēdat̉ infirmus ad inferiora: īmo oꝫ vt ſit infirmꝰ poſitꝰ ſuꝑ aliqd̓durū: ſint ligamēta ſtricta ſuꝑ crus admiſtret̉ cōpreſſio tabula in illo loco vbi iuctura īgredit̉. Dein̄ dic̄Hic eſt ſermo nr̄ in ſpēbꝰ diſlocatiōis accidit anche ex māifeſta ante illud.Uerū qꝛ qn̄qꝫ diſtocat̉ coxa ꝓpter multitudinē hūiditatis accn̄tis ei ſicut diſtocat̉ ſpatula. oꝫ tūc vt admīſtret̉ cauteriūſicut diximus in loco ī quo diximus hoccauter ium.¶Cōcludit: dic̄ ē ẜmo nr̄ ī ſpēbꝰ diſtocatiōis ācheaccn̄tis ex māifeſta. Et ſubdit qn̄qꝫ diſtocat̉ coxa ꝑtmultitudinē hūiditatis ſic̄ ſpatula. qͣre oꝑꝫ vt cauteriget̉ẜm diximꝰ. De diſlocatione genu. Cap̄. xxvij.Enu eſt felocis diſtocationis. fortaſſe .n. diſlocat̉ abſqꝫ p̄ter deābulationē velocē aut lubricat pa ſicut carnatis multotiēs diſtocat̉ abſqꝫ p̄ter ſaltū. Et genu ꝗdē diſtocat̉ adoēm ꝑtem niſi ad anterioreꝫ ꝓpter rotulam adiutorium eius. Ponit cap̄. de diſtoca iōe poplitis .i. genu. pͥº fac̄.ponit curā. ibi. Sedeat īfirmꝰ. dic̄ ſic de pͥª ꝑte. genu

eſt velocꝭ diſlocatiōis. Et fortaſſe genu diſlocat̉ abſqꝫp̄ter ābulationē: vt qꝛ ābulatio velox pōt ē diſlocatiōis genū qn̄qꝫ lubricat ꝑꝑ hūiditatē exn̄tē ī ip̄o: genu diſlocat̉ ad oēm ꝑtē niſi ad anteriorē ꝑꝑ rotulā adiuioriūqꝛ iſta ꝓhibēt diſtocationē eiꝰ. De cura. Cap̄. xxviij.Edeat īfirmus ſuꝑ ſedē ꝓpinquāterre: eleuent̉ pedes eiꝰ paruꝑ:dein̄ extēdat vir fortis manū ſuādeſuꝑ deſubtus extenſione forti reducat reſtaurator iūcturā ad diſpoſitionemſuā ẜꝫ iudiciū diflocatiōis vl̓is liget De diſlocatione a reffatu eſt rotula genu. Cap. xxix.Uādo accidit ei diſlocatio opꝫ vtpe plane pōat̉ ī t̓ra r̄ducat̉ rotula dein̄ īpleat̉ curuatura geniculipānis ꝓhibentibꝰ a duplicatiōe ponātur deſuꝑ aſtelle reſiſtentes ei ī parte adquā declinat. ergo reſtringit̉ adheret duplicet̉ genu feſtinatione ſedpaulatim: donec alleuietur Ponit curā dicit ſic. infirmus dꝫ ſedere ſuꝑ ſedēpinquā terre: pedes eiꝰ eleuent̉ parūꝑ: deinde vir fortis extēdat manū ſuā extēſione forti reſtaurator reducat iūcturā ad diſpōnē ſuā ẜm iudiciū diſlocatiōis ligetEt ſubdit qn̄ genu diſlocat̉ oꝫ vt pes plane ponaturin terra reducat̉ rotula: deinde curuatura geniculi repleat̉ pānis ꝓhibeāt diſlocationē: deſuꝑ ponāt̉ aſtele reſiſtētes ī ꝑte ad quā declinat: ſtringit̉ adhe̓t duplicet̉ genu feſtinatiōe ſꝫ paulatī donec alleuiet̉ De diſlocatiōe iūcture tali apud calcaneū. Cap̄. xxx.Iſlocat̉ calcaneꝰ. Indiget ergoſi diſtocat̉ extenſiōe forti curation vehementi īpulſione fortitudīe vt redeat. Deīde oꝫ vt dimittat deambulationē circiter. xl. dies vt diſtocet̉ ſcd̓o. In ſeꝑatiōe ꝟo pauca ſufficitlibet extenſio: deinde reducat̉. Ponit capl̓m de diſocatiōe calcanei. duo facit. qꝛ pͥºponit curā qn̄ calcaneꝰ ē diſlocatꝰ ꝑfecte. pōit curāqn̄ calcaneꝰ ꝑfecte diſlocat̉. ibi. Et qn̄ ꝑfecte diſlocat̉.Dic̄ ſic de pͥª ꝑte: qn̄ calcaneꝰ diſtocat̉ īdiget extēſioneforti curatiōe vehemēti. īpulſiōe fortitudine vt redeat ad locū ſuū. Dein̄ oꝫ vt ambulet qͣdragīta diesvt diſlocet̉. ſi ſeꝑat̉ ꝑfecte ſuffic̄ lꝫ extēſio: deīdereducatur. Deinde cum dicit. Et qn̄ cōplete diſlocat̉ oꝫ vt reducaturẜm dicūt antiꝗ. Inqͥt. O pꝫ vt extendatur īfirmꝰ ſuꝑ dorſuꝫ ſuū ſuꝑ terrā ab eoqd̓ eſt īter coxas eiꝰ apud alhahaufegi. ſitpax illus lōgus intras in ꝓfunditatē terre non per mittens corpus eius moueri ꝓcedit pes eiꝰ ad īferiora: īmo opꝫ vtfigat̉ iſte pax illus anteqͣꝫ reſupinet̉ infirmus. ſi pn̄s tibi fuerit lignū magnūin cuius medio diximus eſſe aliud lignū