IIIDe curaFen

difficilis cōſolidationis oīa ſint īcidētia i. ꝓfundantia ſein mēbro ⁊ habētia ꝯcauitatē in mēbro ſic̄ hꝫ ſiſtula. Uelaliter vt ꝗdā habēt aliā lr̄am. Cum̄ nō oꝫ vt ſint ſudātia. ⁊tūc exponit̉ .i. ꝙ n̄ oꝫ vt q̄libet vlcera difficilis ꝯſolidationis ſint ſudātia .i. ab eis reſudet ml̓titudo virulētie ſic̄ reſudat ex fiſtulis. ſꝫ hn̄t ī ſe aliā diſpōnē ꝓpter quā difficuter ꝯſolidant̉. ſicut gͦ vlcera difficilis ꝯſolidatiōis in plusſe habēt qͣꝫ vlcera corroſiua ⁊ putrida ⁊ fiſtule. oīa .n. iſtaſunt difficilis cōſolidatiōis. nō tn̄ qd̓libet vlcus difficilisꝯſolidatōis c̄ aliqd̓ iſtoꝝ. qꝛ pōt eſſe p̄ter iſta. ⁊ hoc eſt qd̓vult dicere Aui. cū ſubdit. Et ad vltimū corroſiua ⁊ putrda ⁊ fiſtule ſunt ex ſumma difficilis ꝯſolidatiōis abſqꝫ cōuerſiōe .i. abſqꝫ hoc ꝙ n̄at ꝯuerſio. puta ꝙ oīa vlcera diſficilis ꝯſolidatiōis ſint aliqd̓ illoꝝ ſicut nos diximꝰ ꝙ oīꝫhō eſt aīal: nō tn̄ econuerſio. qꝛ nō omne aīal eſt hō. ita ꝙibi nō ſit cōuerſio. qꝛ nō oē vlcus difficilis ꝯſolidationiseſt aliqd̓ iſtoꝝ. Et totū hoc Auic. nō dixit ob aliud niſi vton̄deret ꝙ p̄ter iſtas diſpōneꝫ ſunt etiā alie diſpōnes quefaciūt vlcera difficilis cōſolidatiōis. vn̄ oportebat capl̓mfacere de mō curatōis illoꝝ p̄ter capl̓m ī qͦ tradit̉ curatiovlcerū corroſiuoꝝ ⁊ etiā putridoꝝ ⁊ etiā fiſtulaꝝ. Et ſubdit poſtea. Algeromati ſunt vltima in corruptione ⁊cͣ. qͣſvelit dicere ꝙ illa vlcera q̄ curabant̉ ab illo Algeromatiphiloſopho erant vltima in corruptiōe et vltima in difficultate cōſolidatiōis. cauſa aūt difficultatis cōſolidatiōiseoꝝ nō erat niſi aliqua cauſaꝝ qͣs hic Aui. ponet ⁊ docebit modū curatiōis eoꝝ qn̄ .ſ. illa cauſa eſt valde in malitia vltimata. ⁊ hec eſt ītentio Auic. in iſto. §. licet dicanturverba obſcura. Deinde cum dicit.¶ Et canō in curatiōe hoꝝ vlcerū eſt vtſi cauſa fuerit malitia cōpl̓ōis rectificet̉:aūt ſi fuerit malitia ſanguinis ponat̉ cibꝰꝗ generet ſanguinē bonū ꝯtrariū illi autpaucitas eius ml̓tiplicatio eiꝰ ⁊ dilatatioin cibo bono. Q ſi cā fuerit mollificatio⁊ ſordidatio: tunc cura curatiōe mollis ⁊ſordidi. Et ſi cauſa fuerit exiccatio ſuperflua ⁊ nō fuerint fiſtule adhuc: tunc curacū hūectatiōe equali. Et de eo qd̓ bonuꝫeſt ī illo eſt vt facias ea ſudare cuꝫ aquacalida vſqꝫ quo ſudet mēbrū et rubeat etinfletur: deinde abſtine et nō pertrāſeasillā qͣꝫtitatē: qm̄ attrahes cū eo maꝫ plurimam ⁊ nocumentū maximū ad mēbꝝEt fac vt medicamen poſt illud ſit minoris exiccatiōis. ⁊ fortaſſe ꝯfert ponere pānos infuſos aqͣ tepida. Et qn̄qꝫ ē neceſſariuꝫ fricare vlcus ⁊ fricare mēbrū eius ⁊adminiſtrare emplaſtra attractiua piceaEt ſi cauſa fuerit malitia diſpoſitionisaccidentis ei quod continetur cum eodecarne: cura cū eo quod ſciuiſti ex ſcalpellatiōe ⁊ extractione ſanguinis ⁊ ſuccurſucū exiccatiuis. ⁊ ſi cā fuerit vitis ambulatiua incide eā ⁊ fac currere ſanguinē eiꝰaut extrahe eam: qm̄ multotiēs facit ꝗc-

ſcere illud ⁊ ſi fuerit repletio tunc inciꝑecum flebotomia ⁊ eūonē hūoris eiꝰ melācolici ſi fuerit: deinde obuia viti ⁊ fac currere ex ea ſanguinē quātū tibi pol̓e eſt vtnō accidat ex obuiatiōe tua adinuicē qd̓eſt deterius vlcere pͥmo. de inde cura vulnus qd̓ accidit ex vite: poſtea vlcus difficile. ⁊ ſi cā fuerit debilitas mēbri et illudeſt ꝓpter malitiā cōpl̓onis ſuꝑflue elonga te ab equalitate quā exiſtimamꝰ ex calore ⁊ frigore: et qd̓ ſequit̉ cōplexiōes exraritate ſuꝑflua: aut ſpiſſitudine vehemēti: ⁊ pͥmū eſt vt ſeqͣtur cal̓itas ⁊ hūiditas:⁊ ſcd̓m frīditas ⁊ ſiccitas oportebit vt curetur faciens illud cum cōtrario. Et multotiens quidem cōtingit ꝙ cauſa eſt a caliditare attrahēte materiā ⁊ mittente eaꝫ⁊ ſunt neceſſaria in curatiōe eius infrigidantia ſtiptica. Q ſi cauſa fuerit fiſtulatunc cura curatione fiſtule.¶ In ꝑte iſta tradit canones in modo curatōis taliū vlceꝝdifficilis ꝯſolidatiōis ⁊cͣ. Et duo facit. pͥmo tradit hos canones in mō curatiōis vlcerū hoꝝ ẜm quālibet diſpōnēī p̄t cōiūgi cū vlcere q̄ reddit ip̄m difficilis cōſolidatiōisIn ſcd̓a ꝑte Auic. explicat in ſpāli medicamina ꝯferentiavlceribꝰ difficilis ꝯſolidatiōis ẜm pl̓imas diſpōnes etiaque pl̓m fiunt. 2ª ibi. (Et medicīe p̄ꝑate ad difficultatē ⁊cͣ.Prima ꝑs diuidit̉ in tot quot ſunt canones qͦs dat in mōcuratiōis iſtoꝝ ẜm diuerſitatē diſpōnū q̄ ꝯiūgūt̉ cū vlceribus que faciunt ip̄a difficilis ꝯſolidatōis. Primo gͦ dacanoneꝫ in modū curationis eoꝝ qn̄ cā ip̄oꝝ eſt malitiacōpl̓onis mēbri. ſcd̓o qn̄ cauſa ip̄oꝝ ē corruptio q̄ acciditin ſanguīe cōtento in carne ꝓpter quā corruptionē caroincipit denigrari vel liueſcere. 3º qn̄ cauſa ip̄aꝝ ſunt varces que ſunt in mēbro. 4º qn̄ cā eſt debilitas mēbri. 5º ꝙin cauſa eſt fiſtulatio eiꝰ. 6º qn̄ in cauſa eſt corruptio oſſis7º qn̄ in cauſa huiꝰ eſt putrefactio venaꝝ ꝓpter quā vlcera antiquant̉ in mēbro. 2ª ibi. (Et ſi cauſa fuerit malitiadiſpōnis. 3ª ibi. (Et ſi cauſa fuerit virꝰ.) 4ª ibi. (Et ſi cāfuerit debilitas.)5ª ibi. (Et ſi cauſa fuerit fiſtula.) 6ª ibi. (Et ſi cā fuerit corruptio oſſis.)7ª ibi. (Et dixit hͦ ꝙ quādoputrefiunt vene. Prima in duas. primo ponit canonescurationis iſtoꝝ quando in cauſa eſt mala complexio abſolute cōtenta in carne. ⁊ cum hoc etiam quando ſanguieſt malus vel paucus. ſcd̓o in ſpanli dat canones quamdo in cauſa eſt mala complexio ſicca vel humida. 2ª ibi.Et ſi cauſa fuerit mollificatio. Prima diuiditur in duaꝫ.pͥmo ponit modū curatiōis quādo in cauſa eſt mala complexio humida. 2º quādo in cauſa eſt mala compl̓o ſic ca2ª ibi. Et ſi fuerit cauſa exiccationis. Quod in omnibusiſtis particulis dictū eſt quaſi ꝑ ſe manifeſtuꝫ eſt: qꝛ ſemper docet modū curatiōis vlcerū ꝑ oppoſitionē cauſe qͥfacit vlcus difficilis cōſolidatiōis. Dicit gͦ. ⁊ can̄. ⁊c̄. Ꝙ ficauſa fuerit mollificatio .i. humiditas vtrulenta ⁊ pro velſordidatio .i. ſordes tunc curet̉ curatione vlceris virulenti vel ſordidi. ⁊ iſtoꝝ curatio eſt pͥus habita. ⁊ ſi cauſa fuerit exiccatio plurima ⁊ non ſunt adhuc fiſtule addit illudſignificatū Aui. qꝛ quādo caro eſt exiccata ſicut eſt fiſtulla tunc non pōt amplius rectificari qm̄ iam facta eſt dura