De cura fluxus ſanguinisFen.IIII.

⁊ ſtipticum qͣꝫ puluis thuris ⁊ cortex eius. Et ꝑꝑ hoc dicit Gal. in ꝗnta particula de ingēio. ꝙ cū vis medicamēoppilatiuū ⁊ viſcoſum facere elige thus gūmoſum ⁊ album: qd̓ dentibus non frangitur cum ipſis cōprimitur ſꝫglutinari videt̉ ſicut maſtix. qꝛ ergo hic Auic. pōit medicinas glutinatiuas ⁊ viſcōſas. ideo ponit īter eas thus ītelligens per thus: thus gūmoſuꝫ album. ſed īferius ponit corticem thuris. qꝛ ibi ponit medicias deſiccatiuas.cortex aūt thuris ⁊ puluis eius magis deſiccatiui ⁊ ſtiptici ſunt qͣꝫ thus. Tunc ſequitur illa pars.¶ Medicine vero retinentes cuꝫ exiccatione ⁊ īcarnatiōe ſunt ſicut aloēs: ⁊ cortex turis: ⁊ ſicut interiora paſſularuꝫ vuecontrita valde. ⁊ galle cum oleo aliquo.⁊ comburantur: ⁊ quando completur inflāmatio earum extinguantur: ⁊ papyaduſtus ⁊ reſina: ⁊ ſcoria ferri: ⁊ ſtercusequi. ⁊ ſtercus aſini aduſta: ⁊ cinis oſſiuꝫnon ablutorum: qm̄ abluta ꝓhibent glutīationē: ⁊ ſpōgia noua ſubmerſa in oleoaut vino deinde aduratur: ⁊ pili aduſti.¶ In qua parte Auic. determinat de cauſa retentiua fluxus ſanguinis que fit per exiccationeꝫ ⁊ incarnatiōeꝫ. qꝛambo hic faciunt vnum modū vtdictum fuit prius. ⁊ nōfacit aliud Auicē. niſi ꝙ ponit aliquas medicinaꝫ hec habentes facere: quaꝝ vna eſt ſiccior alia. ⁊ hoc facit reſpectu ad cōcluſiones diuerſas. qꝛ in corpore ſicco competitmedicina magis ſicca. in corpore autem humido minꝰ.⁊ ratio huius apparet ex prius dictis. ⁊ patet quod dicit.¶ Tunc ſequitur illa pars.¶ De narratione medicinarum ſimplicium ⁊ compoſitarum ſpecierum diuerſarum fortium in prohibitione fluxus ſanguinis.Cap.T de illis que dixit Ga. ⁊ narrauit bene ⁊ experta ſunt poſt ipſuꝫ⁊ inuenta ſunt plurimi iuuamenti eē vt ſumātur de colcotar: xx. ⁊ de minuto ture. xvj. ⁊ d̓ aloe ⁊ glutino ſicco an̄.viij. ⁊ de arſenico. iiij. ⁊ de gypſo vehementer trito puluerizato vt atomi poſtcribellationem. xx. curetur cum eo puluerizando ſuper licinia ⁊ ſpargendo ſuper locum: quoniam eſt mirabile. aut ſumatur ſarcocolla de mecha ⁊ aloēs ⁊ ſanguis dra. ⁊ ponatur ſuper liciniuꝫ ⁊ ſtringatur ⁊ aloēs ⁊ tus ſolum cum pilis ſecūdum ꝙ ſciuiſti. ⁊ iterum ſpongia aduſtaſicut diximus ⁊ later aduſtus ſumanturſpongia ⁊ ſcoria plumbi ⁊ tutia ⁊ aloēs:aūt ſumantur tus ⁊ aloēs ⁊ ſulfur aūt tus⁊ ſulfur: ⁊ fiat puluis: aut adminiſtret̉ licinium cum albumine oui: aut ſumāturde colcotar. xx. ⁊ de ture aut minuto turis. viij. ⁊ reſine. viij. ⁊ de gypſo aduſto.

viij. aut ſumāt̉ colcotar ⁊ de gypſo aduſto. viij. Aut ſumātur colcotar eris vſti ⁊calcadis ⁊ draganti aduſti partes equales. Et de bonis ad fluxum ſanguinis ⁊proprie ex draganto eſt vt ſumatur aloēspars. jͣ. ⁊. 5. primum amborum in corporegraui: ⁊ ſecundum eorum in corpore leui⁊ corticum turis in corpore graui. dragma. j. ⁊ turis ipſius groſſi pinguis ī corpore leui pars. jͣ. ⁊ ſint contenti ſuper eaambo: aut ſanguis dracōis. ⁊ ſarco collaconficiantur cum albumine oui ⁊ ponatur ſuꝑ pilos leporis. ⁊ p̄parent̉ ẜꝫ locū.¶ In qua parte Auic. poſtqͣꝫ determinauit de omnibuscauſis ⁊ modis retentiuis fluxus ſanguīs determinat ſiue narrat quaſdam medicīas ⁊ ſimplices ⁊ cōpoſitas valētes ad fluxum ſanguinis: quaꝝ quedā ſunt cauterizantes. quedam aūt non. ⁊ de illis ēt vna eſt magis ſicce complexionis qͣꝫ alia. ⁊ hoc facit habendo reſpectū ad diuerſa corpora. narrat ergo quādam medicinā que eſt cōpoſita ex medicinis cauterizantibꝰ ⁊ medicis incarnatiuis:pꝫ qd̓ dic̄. aut ſumat̉ ſarcocolla ⁊cͣ. Iſte ſunt medicīe ⁊c̄.cōglutinatiue ⁊ incarnatiue aloes ⁊ thus cum pilis .ſ. leporis madidatis in albumīe oui ẜm ꝙ ſciuiſti ſupple eſtmedicina bona ad retentionē fluxus ſanguinis. ¶ Eſt āthic aduertenduꝫ de hac medicina que fit ex thure ⁊ aloeꝙ eſt medicina ẜm ꝙ Gal. dicit quinto de ingenio laudabilior omnibus alijs ad reflringendū fluxum ſanguīs. ⁊docet ibi Gal. qualem ſubſtātiam debet habere. ⁊ etiammodū compoſitionis eius quantū ad pondus ſuaꝝ partium. Dicit enī ꝙ iſta duo puluerizata cum albumīe ouitemperentur vt ad mellis ſpiſſitudinem veniant ⁊ in vellere leporis inducta ſuper vulnera imponant̉: ita tamēvt multe quātitatis ſint: deinde ligamentū quater vel ꝗnquies in loco vulneris inuoluatur. ⁊ tunc Gal. oſtenditmodū cōpoſitionis ipſius. Dicit enim. verū hanc medicinam diuerſe facio. nam aliqn̄ pono parteꝫ vnā aloēs ⁊duas thuris aliqn̄ equale pondus. aliqn̄ v̓o duas parteꝫaloēs ⁊ vnā thuris. nam in corporibus ſiccis ⁊ membrisſiccis maius pondus aloēs inducat̉. in humidis vero ecōuerſo. in medijs v̓o equaliter. Item aliquando vice pulueris pono puluerē ⁊ cortices eiꝰ. nā puluis thuris ⁊ cortices eius ſtipticiores ſunt thure. thus tamē melius eſt ininuiſcādo ⁊ ꝯglutinando. Et ideo cum vis medicamenviſcoſum ⁊ oppilatiuum facere elige thus gūmoſū ⁊ album. ⁊ maxime etiā cū vis hoc facere in corporibus lēibus. Sed cū vis medicamen ſtipticum ⁊ maxīe deſiccatiuuꝫ facere fac ſic̄ ī fluxū ſanguinis ex artaria. qꝛ artariaindiget magis ſiccis ⁊ ſtipticis qͣꝫ vena pone pulueremthuris ⁊ cortices eius. ⁊ maxīe ſi etiā hoc ſit in corporibꝰduris ⁊ ficcis. Et addit Galie. ꝙ ideo de hac medicina ꝓlixe diſputauit. qm̄ meliorē inuenire nullatenus potui.miror quoqꝫ fi aliquis eā inueniat meliorem. vidiqꝫ cuꝫea ſanguinem de pelliculis cerebri fluentem ſemper curari: ⁊ eum qui de vulneribus colli fluebat. illum etiā ꝙde faucibus egrediebat̉ nullū in eis ligamē īponens. Etde bonis ad fluxum ſanguinis proprie ex draganto qd̓eſt ex medicis cauſticis ē vt ſumat̉ dragāti aut aloēs ꝑsvna: ⁊. 5. pͥmū amboꝝ ī corpore graui. ſcd̓m eorū ī corꝑeleui. ¶Hoc dcm̄ pōt dupliciter expōi: vno mō ſic. primūeoꝝ .ſ. dragantū ſupple ſumat̉ in corꝑe graui .ſ. in corpore ſicco. ſcd̓m eorum puta aleos ſupple ſumat̉ in corpore