Tractatus .II.44De cura ſcroffularū

¶ De cura.Adix ſuꝑ quā ē fiducia in curatione habētiū ſcroffulas eſt euacuatio ⁊ ſubtiliatio regimīs: ⁊ d̓ euacuatiōe laudabili eſt vomitꝰ: ⁊ eſt neceſſariū ſolutiōe educere flegma groſſuꝫ: ⁊ ꝓprie cū pillulis nomīatis alguaſili: ⁊ iteꝝſumant turbith ⁊ zinzi. ⁊ zuccari ꝑtes eqͣles ⁊ bibant̉ vſqꝫ ad. 3. ij. ⁊ hoc quideꝫ eſtcū hoc ꝙ ſoluit flegma groſſuꝫ nō calefaciēs neqꝫ inteſtinorum faciens raſurāet flobotomia iteꝝ eſt iuuatiua: ⁊ oꝫ proculdubio vt fiat ex cephalica.¶ Suꝑius Aui. determiauit de ſcroffulis theorice: hic determinat de eis practice .ſ. qͣꝫtū ad curam. ⁊ diuidit̉ parsiſtam ꝑtes duas. Primo ponit curam ſcroffulaꝝ qͣꝫtū advl̓ia. 2º. quātū ad localia. 2ª ibi (Et oīo regimē ſcroffularū. Prima pars diuidit̉ ī ꝑtes qͣttuor. In pͥma ꝑte ponitAui. regimē vniuerſale ſcroffulaꝝ qͣꝫtū ad euatiōē totiuscorporis. ſcd̓o ponit regimē ip̄arū quātū ad cibos ⁊ potꝰ⁊ alias res nō naͣles. tertio oſtēdit ꝙ ventoſatio q̄ eſt q̄dāeūatio ex loco nō eſt cōueniēs patientibꝰ ſcroffulas. qͣrtoaddit quiddā qd̓ ꝑtinet potius theorice qͣꝫ practice. ſcd̓aibi (Regiminis v̓o ſubtiliatio) tertia ibi (Et ventoſatio ēīcōueniēs.) qͣrta ibi (Et multotiens ꝗdeꝫ redeūt. Dicit gͦpͥmo. radix ſupple pͥma. qꝛ pͥma radix curatiōiꝫ ſcroffularū ⁊ aliaꝝ etiaꝫ egritudinuꝫ vtpl̓m eſt regimen eūonis ⁊cibi ⁊ potus eo ꝙ illa ſunt ſic̄ vl̓ia ꝑ reſpectū ad alia. vl̓ iaaūt debēt p̄cedere oīa ꝑticularia. ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄ Gal. 13.de ige. Ul̓eꝫ aūt doctrinā nō obliuiſcaris vt ꝑ oīa valeaspticularia oꝑari. Radix gͦ prima ſuꝑ quā ē fiducia ī curatione habētiū ſcroffulas eſt euacuatio ⁊ ſubtiliatio regiminis. ⁊ de curatione laudabili eſt vomitus.9Atde iſto dicto Auic. qꝛ ſcrofA OlbIAl fule vtpl̓m ſiunt in ꝑtibuscolli ſic̄ apparet ad ſenſuꝫ. mō videt̉ ꝙ ſicut apꝑet ad ſenſum euacuatio ꝑ vomitū ſit illaudabilis ⁊ nō cōpetat. qꝛAuic. dic̄ in iſto capl̓o ſtatiꝫ poſt. ꝙ hn̄s ſcroffulas abhorreat oē qd̓ replet caput maͣ. nūc aut vomitus replet caputmaͣ. Dicit eniꝫ Auic. alibi .ſ. in pº canone. fen 4ª. capº. Iꝙ vomitus inqͣꝫtum mūdificat ſtōm cōfert. inqͣꝫtum veroreducit maͣm ad caput obeſt egritudinibus capitis. ergotūc cum vomitus reducat maͣm ad caput ⁊ repleat ip̄mnon eſt eūo laudabilis habētibus ſcroffulas. Iteꝝ etiamſi cerebrum ⁊ caput ſit repletū materijs vomitꝰ mouet illas maͣs que ſūt in cerebro ⁊ reducit ad ꝑtes colli ⁊ gutturis. eſt gͦ maioris additionis in ſcroffulis. nō ē gͦ eūo laudabilis. ¶ Preterea. Gal. 13º. de inge. dicit. ꝙ ſol̓o vētriꝫeſt inutilis īteſtinis tumefieri īcipiētibus: ⁊ ꝓuocatio vrine vel mēſtruoꝝ non competit matrici vel vulue ſi fuerit tumefacta. ſꝫ ſicut vomitus in paſſione ani vel vuluemaͣm ab eis remouet ſimiliter ſol̓o ventris maͣm ab oībꝰmembris capitis repellit. Et reddit rōnem hoꝝ in quodā verbo prius poſito. Dicit enim qꝛ rō demonſtrat maͣab eis ad remota loca remoueri debere ⁊ non vt materia aliunde trahatur ad ea. ꝑ hec gͦ verba Gal. videtur ꝙvomitus dꝫ adminiſtrari in paſſionibus inferioribus: nōaūt in ſuꝑioribus: Sol̓o aūt vētris dꝫ adminiſtrari ī paſſiōībus ſuperioribus. videtur gͦ per hec oīa ꝙ euacuatōꝑ vomitū ſit illaudabilis patientibus ſcroffulas. ¶ Dd̓mē ꝙ vomitus ē euacuatio laudabilis patientibus ſcroffulas: dꝫ tn̄ fieri vomitus qn̄ corpus ⁊ caput non ſunt multum repleta humoribus ⁊ materijs. qꝛ ſi eſſet corpus re-

pletū tūc ꝑꝑ vomitū repleret̉ plus caput. qꝛ cū ꝑ vomitūvapores petant caput ⁊ ipſum repleant ſi corpus eſſet nimis plectoricū repleretur caput ⁊ partes ꝓpinque capiti nimis vaporibus. Iteꝝ ēt ſi caput eſt nimis repletū tūccū per vomitum fiat cōmotio humoꝝ qui ſunt in capitecōmouerētur illi humores ſuꝑ hūiditates in capite ⁊ ducerent̉ ad ꝑtes colli ⁊ gutturis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s augerent̉ ſcroffule. dꝫ ergo fieri vomitus capite ⁊ corpore exn̄te non multum plectorico. Dꝫ etiā fieri vomitus cū facilitate ⁊ nō cūnimia violentia. qꝛ qn̄ ſit cum violentia fit nimis magnacōmotio circa ꝑtes capitis que cā eſt attrahendi humorē⁊ materias ad illa loca. ⁊ per ꝯn̄s tunc eſt cauſa augendiſcroffulas his duobus ſuppoſitis .ſ. ꝙ vomitus fiat cū facilitate ⁊ etiā capite ⁊ corpore exn̄te nō multū plectorico.Dico ꝙ vomitus eſt euacuatio laudabilis patientibusſcroffulas. Et rō huius eſt. Dicit eniꝫ Auic. in primo. fen4ª. caº. 11º. de vomitu ꝙ vomitus ẜm modum purgatōnis prime eſt purgatio ſolius ſtōi. ẜm aūt modum purgationis ſcd̓e eſt purgatio capītis ⁊ totiꝰ corporis. Diciturautem vomitus eſſe prima purgatio ipſius ſtōi. qꝛ prīoeradicat humores exiſtētes inſto ⁊ maxime eradicat humores groſſos ⁊ viſcoſos exiſtentes in ſtomaco generatos ex indigeſtione. talibus enim humoribus maxīe adhibetur vomitus. Dicit̉ aūt eſſe ſcd̓a purgatio capitis ⁊totius corporis: qꝛ ſecundario preſeruat caput ne ledat̉a vaporibus malis qui veniunt a ſtomaco: ⁊ preſeruat ētcaput ⁊ corpus a malis humoribꝰ qui generantur in ſtomaco. Cū gͦ ſcroffule generentur ex humoribus groſſisviſcoſis ⁊ ex malitia digōnis que fit in ſtomaco ⁊ vomitus eradicet tales humores digeſtos in ſtomaco. ⁊ ꝑ ꝯn̄spreſeruat caput ⁊ corpus a talibus humoribus ex quibꝰſiunt ſcroffule. Eſt ergo vomitus euacuatio laudabilispatientibus ſcroffulas. ¶ Tunc eſt reſpondendū ad rōnes que ꝓbant cōtrarium. Ad primā rōnem cuꝫ tu dicisꝙ vomitus replet caput maͣ. ¶ Dd̓m ꝙ capite ⁊ corporenon multum plectorico exiſtente vomitus maxime ſi ſitfacilis non replet caput maͣ de qua ſit curanduꝫ: īmo preſeruat ipſam a vaporibus ⁊ humoribus indigeſtis generatis in ſtomaco qui ſunt cauſa ſcroffulaꝝ. vnde ⁊ datoꝙ vomitus reducat aliquos vapores ad caput nihilomnus maius eſt illud iuuamentū qͣꝫ ſit nocumentum qd̓ affert. ¶ Ad ſcd̓m argumentum pꝫ reſponſio ꝙ dꝫ fieri capite exiſtente nō multum repleto. ¶ Ad tertiuꝫ argumētum eſt dd̓m ꝙ ſine dubio vomitus plus cōfert egritudinibus inferioribus qͣꝫ egritudinibus ſuꝑioribꝰ qꝛ diuertit ⁊ euacuat. nihilominus tn̄ bene confert ſuperioribus⁊ hoc quādo corpus ⁊ caput nō ſunt multū repleta. ⁊ iōdꝫ fieri poſt ſol̓onē ventris. ſicut etiā aliquando facimuseuacuationem ex loco quando corpus nō eſt plectoricūGalienus aūt ibi intelligit quādo corpus eſt plectoricuꝫ⁊ in principio egritudinis. qꝛ tunc dꝫ fieri diuerſio nō ꝑꝓpinquā ſed per longinquā. Et eſt neceſſarium ſol̓oneeducere flegma groſſum. qꝛ enim de tali flegmate fiuntſcroffule: vt dcm̄ eſt ſupra. ⁊ ꝓprie cū pillulis alguaili q̄ſint ille pillule ego ignoro qꝛ nondum eas inueni. necAuicē. in ꝗnto. de eis facit mentionem de iſto nomine. verū eſt tamē ꝙ in quibuſdā ſino inmis ego īueni expoſitūalguaſilli .i. morphea alba. ¶ Unde tunc exponemus cūpillulis alguaſilli .i. cum pillulis morphee albe que cōpetunt ad purgandum humo. morphee albe. nam pillule que cōpetūt morphee albe debēt purgare flegma groſſum: ſicut apparet per Auic. in 7ª fen. de decoratione caº.de morphea. Et ideo qꝛ pillule morphee albe purgantflegma groſſum: ideo competunt etiā in purgatione habentium ſcroffulas in qͣ īdigemus euacuare flegma groſſum. Si ergo exponatur alguaſilli .i. morphee albe nihilīconueniens ſequitur: īmo poteſt verum eſſe. ſed vtrumita ſit ignoro. qꝛ non inueni adhuc expoſituꝫ niſi in ꝗbuſdam ſinonimis magiſtralibus. ¶ Et flobotomia iterum