.III.De curaFen

magis ea que dicta ſunt. ⁊ patet: quod dicit per ea que dicta ſunt. ¶ Tunc ſequitur illa pars.¶ Inquit. Cōſidera ſemꝑ ſitum carnis⁊ villos lacertorum: quoniā non ſumusprompti: niſi ad hoc vt ꝑforemus cū imitatidoe loci: vt non proueniat inciſio: etſit locus īcarnationis bonus nō groſſus.¶ In qua parte Auicēna poſito regimīe ꝑforationis tamvniuerſali qͣꝫ particulari: ponit quoſdaꝫ canones qui obſeruandi ſunt in perforattōe. ⁊ inter iſtos canones repetit quoſdaꝫ pͥus poſitos. Et diuidit̉ pars illa in partes q̄tuor ẜm ꝙ ponit quattuor canones qui obſeruandi ſuntin ꝑforatōe. ſecūda ibi. (Et ſit in omni diſpoſitiōe ſtudiūtuum). tertia ibi. (Et perforatio ſit ẜm magnitudineꝫ exiture ⁊c̄). quarta ibi. (Et vbi ſit exitura cōiuncta talis ⁊cͣ)Dicit pͥmo. Inquit anthilus cōſidera ſitum carnis ⁊ villorum ⁊c̄. cum īmitatione loci vt nō ꝓueniat īciſio .ſ. neruorum ⁊ lacertoruꝫ ⁊cͣ. ⁊ ſit locus incarnationis bonꝰ nōgroſſus. hoc eſt talis fiat īciſio ꝙ locus qui remanet poſtincarnationeꝫ .ſ. cicatricis ſit bonus ⁊ non groſſus ideſtdurꝰ. ⁊ hoc ē vt nō ſit fedus ⁊ turpis. quia nō debet eſſelocus cicatricis quādo incarnatur aſper ⁊ durus: immoequalis ⁊ lenis. ¶ Deinde cum dicit.¶ Et ſit in oī diſpoſitione ſtudiū tuū neincidas arteriam neqꝫ venā magnā: autneruū: aut villos lacerti: ⁊ ꝑforatio ſit ẜmmagnitudine exiture: ſed ſi fuerit parua⁊ currit qd̓ eſt in ea ex loco vno: tūc ſedaeam in loco vno: et ſi fuerit magna: tuncꝑfora eam ex p̓ncipio: deinde ītromittedigitum tuū indice ſiniſtrū in eo ⁊ ꝑforaeaꝫ vbi ꝑuenerit caput eius: deinde ītromitte etiā in foramine ſecūdo: et ẜm hocdonec venias ſuꝑ eam: ⁊ ſi exiture fueritlocus ſufficiēs ex quo ſit poſſibile exirequod eſt ī ea: ꝑforabimꝰ ip̄aꝫ in illo loco⁊ ſi fuerit rotunda: aut fuerit ei figura neegrediat̉ quod eſt in ea ex ꝑforatiōe vnaperforabimus eam in inter iore parte ſuiin duobꝰ locis: aut tribus ẜm quātitateꝫquā ſcis ꝙ omne quod aggregatur in eacurrit in hora. Inquit: niſi ſit exitura cōiūcturalis aut mēbrū nobile: aut mēbrūꝓpinquū oſſi: aut pāniculo: feſtinabimꝰin ꝑforatōe eiꝰ an̄quā ꝯfirmet̉ eiꝰ maturatiōe pus ⁊ corūpat aliꝗd de bis mēbris:¶ Ponit aliū canonē qui debet obſeruari in ꝑforatione.Et patet etiā totum quod dicit vſqꝫ ad illam partē. Dicoergo iſtud eſt regimen ⁊c̄. Tunc ſequitur illa pars.¶ Dico ergo iſtud eſt regimē: quandonō inuenim excuſationē de ꝑforatione.Si aūt ſperamus ꝙ rūpatur ꝑ ſe: nō ꝑforabimus: ⁊ ſimiliter ſi ſperamus ꝙ ipſa

erumpatur per medicinas faciētes eruptione. Fortaſſe enim inuenimus in medicinis facientes eruptionē quod ſtat loco perforationis. ⁊ multotiens perforat̉cutis perforatione aliqua: aut accipiaturde ea aliquid. Poſtea ponitur ſuꝑ eameruptione faciens vt ſit ei profundatio.¶ In qua parte Auicen. poſito regimine perforatōis exiturarum cum ferro: oſtendit vbi maxime competit illudregimen. Dico ergo. iſtud eſt regimē ſcilicet perforationis cum ferro quando non inuenimus excuſationē perforandi. ſupple cum ferro. Si autem ſperatur ꝙ rumpatur ſcilicet exitura per ſe: non perforabimꝰ ſupple cū ferro. Et ſimiliter ſi ſperamꝰ ꝙ ipſa rumpatur per medicinas facientes eruptionem: ſupple non perforabimꝰ cumferro. quia medicine inducunt minorem dolorem qͣꝫ ferrum. quia fortaſſe inuenimus in medicinis faciētibꝰ eruptionem ſcilicet que dicentur in ſequēti capitulo ꝙ ſtatloco perforationis. Dicit autem fortaſſe: quia aliquandoperforant ille medicine exituras: aliquādo autem non:⁊ vbi nō perforāt oportet perforare cum ferro. Et additAuicē. vltra ea que dicta ſunt quiddaꝫ dicens. Et multotiēs perforatur cutis perforatiōe aliqua: ideſt pauca: autaccipitur aliquid d̓ ea. poſtea ponit̉ ſuper ea: ſupple medicina eruptionem faciens vt ſit eniꝫ ꝓfundatio ideſt vtmagis profundetur virtus illiꝰ: et magis poſſit eruperequia magis poteſt medicina imprimere in carnem quādo cutis eſt perforata qͣꝫ quando non eſt perforata: ſicuapꝑet manifeſte ad ſenſum cuꝫ cutis ſit dura ⁊ ſpiſſa. Etaddit hoc Auicenna: vt oſtendat ꝙ debemus vitare perforationem cum ferro quantum poſſumus. ita ꝙ ſi cutisſit groſſa quam nō poſſit erumpere per ſe medicina. tūcdebemus aliquid erumpere de ip̄a: ⁊ poſtea ponere medicinam vt melius poſſit operari. ⁊ ſi ita rumpitur exitura perfecte. tunc ſufficit Si autem cuꝫ hoc toto non erūperet̉ ꝑfecte: tūc nō poſſumꝰ vitare perforationē cū ferrod̓ dicto Auic. dicit enīSed hic eſt dublū Aui. ꝙ ſiſperamus ꝙexitura rumpat̉ cum medicinis faciētibꝰ eruptionem ꝙnon debemus perforare ipſam cum ferro. ¶ Sed ꝑ hocdictum videt̉ ꝙ nūqͣꝫ exitura ſit ꝑforanda cum ferro. qꝛomneꝫ exituram poſſumus perforare et erumpere cummedicinis facientibus eruptioneꝫ: quia quocūqꝫ modoſit exitura ſiue groſſe cutis ſiue ſubtilis: erumpet̉ cuꝫ medicina cauſtica que ſit ex calce ⁊ ſapōe confectis cum forti capitulo. videt̉ ergo per dictum Auicēne. ꝙ nunqͣꝫ debe mus perforare exituram cum ferro. ¶ Reſpondeoꝙ medicine facientes eruptionem ſunt duplices. quedam ſunt leues non cauſticantes nec facientes eſcaramſicut ignis. ſed ſunt erumpentes propter earū caliditatem: et quia corium eſt ſubtile. Sed alie ſunt medicineerumpentes exituram fortes et acut ē vt ſunt cauterizantes et facientes eſcaram. ſicut eſt predicta medicina quecauterizat ⁊ erumpit cutem qualitercunqꝫ ſit ſiue groſſaſiue ſubtilis. Mō quando Auicenna dicit ꝙ ſi ſperat̉ ꝙexitura rumpatur cum medicinis facientibus eruptōeꝫnon debet erumpi cum ferro: ītelligit de medicinis leuibus facientibus eruptionem. tales autem medicine nonſemper erumpunt exituraꝫ ſi exitura ſit groſſe cutis. Etideo tunc oportet perforare cum ferro. non autem intelligit de medicinis erūpētibus acutis et cauterizantibus.it aliquis vlteriꝰ: qd̓Sed tunc dubilabiē en meliꝰan ꝑſorre exituram cum ferro an cum talibus medicinis acutis⁊ cauterizantibus vbi nō poſſumus erumpere cum me