.III.De formicaFen
abſolute: ſed illud pōt accidere ex nimia reꝑcuſſione. Etdicit. Et caue iterū ne ꝓpter nimiā reꝑcuſſionē mēbrumdenigret̉ ⁊ fuſcū fiat: ⁊ cū apꝑet aliꝗd de hoc .i. de illo nocumēto īcede in ꝯtrariū vie ſtipticitatis ⁊ īfrigidatiōis .i.īcede tūc cū emplaſtris mollitis ⁊ reſolutis: ⁊ hec emplaſtra dicta ſunt in caº. curatiōis flegmōis. Tūc ſeꝗt̉ illa ꝑs:¶ Et ſi fuerit heriſipilla ſuꝑ cuteꝫ curet̉ex ſcoria plūbi cum vino pontico bullitocū folijs ſicle bullite cū vino.CHic ponit curā heriſipille vlcerate: pͥus v̓o nō vlcerate.vn̄ ſi ꝯſiderent̉ medicamīa q̄ hic dn̄r ip̄a vident̉ magisreferri ad heriſipillā qn̄ cū ea eſt vlceratio cutis. ¶ Aliaꝯtinuatio. hic ponit qͣſdā medicinas ſpāles q̄ cōpetūt inſtatu on̄dēdo abſolute qͣlis medicīa cōpetit ī ſtatu. Et diuidit̉ hec ꝑs in ꝑtes tres ẜm ꝙ ponit tria empl̓a ſpālia q̄cōpetūt in ſtatu. 2ª ibi. (Et illud eſt ſic̄ ſi ſumat̉.) 3ª ibi (Eiiteꝝ leuiꝰ illo. Dicit pͥº. Et fi fuerit heriſipilla ſuꝑ cutē .i.ſi fuerit heriſipilla pura: ⁊ ſupple ⁊ fuerit ī ſtatu curet̉ cūex ſcoria plūbi ⁊c̄. qꝛ tale medicamē eſt reſolutiuū ⁊ exiccatiuū cū aliquali infrigidatione.¶ Et curet̉ cum eo in quo eſt reſolutio ⁊exiccatio fortis cum infrigidatione.¶Hic vniuerſalicat qͣlis medicīa cōpetit ī ſtatu abſoluteEt dic̄ ꝙ curet̉ cū eo in qͦ eſt reſolutio ⁊ exiccatio fortꝭ cūinfrigidatiōe: ⁊ tale empl̓m poſſet eſſe ſic̄ ſi fieret empl̓mde lētibꝰ ⁊ arnagloſſa ⁊ roſis: qꝛ in lentibꝰ eſt aliqͣ reſolutio ⁊ exiccatio fortis: in arnagloſſa aūt eſt aliqͣ reſol̓o cuꝫaliqͣli infrigidatiōe: qꝛ plantago vt dicit Gal. de ingenioſanitatis: plātago eſt reꝑcuſſiua ꝑtim: ⁊ ꝑtim reſolutiua.In roſis eſt īfrigidatio ⁊ exiccatio: ⁊ iō tale empl̓m opti as. pͥº on̄dit vl̓r ꝗd eſt formica cū ꝗbuſdā cōſcriptiōibꝰ. 2ºmū eſt: ⁊ eſt loco illoꝝ q̄ hic Aui. ponit.¶ Et illud eſt ſic: ſumat̉ lane veteris aduſte nō lote pōdus. 3. xij. ⁊. 5. carbonis decortice arboris pini tantundē. cere. 3. xx.ſcorie plūbi. 3. xi. ſepe caprini veteris abluti cum aqua. 5. xv. olei myrtini. 3. v.¶ Nunc Aui. ponit aliud medicamē qd̓ cōpetit in ſtatu qd̓eſt reſolutiuū ⁊ exiccatiuū cū aliquali infrigidatiōe ſicutpatet conſiderādo materiā ſimpliciū medicinaꝝ que intrant in hoc medicamine.¶ Et iteꝝ leuiꝰ illo emplaſtrū fiat ex ſcoria plūbi cū ſucco rute ⁊ oleo ro. ⁊ cera.¶Hic Aui. ponit tertiū medicamē qd̓ eſt vtile in ſtatu. Etiterū leuiꝰ illo .i. p̄dicto emplaſtro: ⁊ dr̄ eſſe leuius: qꝛ eſtpaucioꝝ medicinaꝝ: ⁊ iō ē minoris laboris. Fiat empl̓mex ſcoria plūbi cū ſucco rute ⁊ oleo ro. Illud empl̓m ē reſolutiuū ⁊ exiccatiuū cū aliqͣli īfrigidatōe: qꝛ ſcoria plūbīfrigidat ⁊ deſiccat: ſuccꝰ ruthe deſiccat ⁊ reſoluit ⁊ oleūroſatū ē eqͣle: ⁊ iō ē infrigidatiuū in maͣ col̓ica ⁊ deſiccat.Et nota ꝙ ſi nō haberet̉ ſcoria plūbi loco hꝰ poſſet ponplūbū vſtū: qꝛ v̓tꝰ ſcorie plūbi ē ſil̓is v̓tuti plūbi vſti: niſiqꝛ aliquātulū pl̓s ſtiptica eſt: vt dicit Serap̄. in libro ſuode ſimplicibꝰ medicis. ¶Uel ſi fieret id empl̓m in mortario de plūbo ⁊ duceret̉ et cū piſtello plūbi: vt ſi multuꝫduceret̉ ſuccꝰ ruthe ⁊ oleū rōẜ. ⁊ cera in tali mortario cūpiſtello plūbi tūc poſſet hoc poni loco ſcorie plūbi ⁊cͣ.iſtā ꝑtē eſt vna dubitatio: qꝛ dices tuDed clr CA qꝛ Auic. nō ponit curā heriſipille niſiqͣꝫtū ad duo tꝑa .ſ. qͦ ad pͥncipiū ⁊ ſtatū: ⁊ nō ponit curā qad augmētū ⁊ declinationē. Dd̓m ꝙ Aui. n̄ poſuit vt oſtēderet ꝙ eadē ē cura ipſiꝰ qͦ ad pͥncipiū ⁊ augmētū ⁊ qͦ adſtatu ⁊ declinationē: qꝛ cū in heriſipilla ītēdat̉ maior alteratio qͣꝫ in flegmōe poſſumꝰ in ip̄a ponere reꝑcuſſiua
vſqꝫ ad ſtatū: ⁊ iō eadē ē cura ipſius qͦ ad pͥnᵐ ⁊ augmētūvel parū diuerſificat̉. Iterū eadē eſt cura ipſius in ſtatu ⁊in fine: qꝛ in ſtatu oꝫ reſoluere ⁊ exiccare ⁊ nō mollificare ſic̄ erat neceſſe in flegmōe: qꝛ hec maͣ nō eſt ꝯculcata. ⁊iō oꝫ ſolū reſoluere ⁊ exiccare cū aliqͣli infrigidatione ꝓpter cām q̄ dicta fuit pͥus: ſil̓r etiā facimꝰ in fine: qꝛ oꝫ ibireſoluere ⁊ exiccare: ⁊ ſemꝑ oꝫ eſſe cū aliqͣli īfrigidatiōeꝓpter maguā alterationē q̄ reꝗrit̉ in ea rōne magne caliditatis q̄ eſt ibi vt dictum fuit ſupraCapl̓m.¶ De formica miliari.Ormica ē poſtula aut poſtuleq̄ egrediunt̉ ⁊ faciūt accidereap̄a puꝝ: ⁊ ābulāt: ⁊ fortaſſe vlcerāt: ⁊ fortaſſe reſoluunt̉. ⁊ tuiam ſciuiſti cauſam cuiuſqꝫ illorum.¶ Poſtqͣꝫ Aui. determinauit de apatibꝰ: hic determinatde poſtulis ⁊ bothor: q̄ dn̄r ēt ēē de gn̓e ap̄atū. differūt tn̄quodāmō vt poſtea dicet̉. Et in iſto caº Aui. determinatde quodā ap̄ate ſiue puſtula col̓ica q̄ dr̄ formica. appellatur aūt tale apoſtema formica ꝓpt̓ triplicē ſil̓itudiue quahꝫ cū illo aīali qd̓ dr̄ formica .ſ. in paruitate: qꝛ formica eſpoſtula valde ꝑua: ⁊ ſimilat̉ ei in ambulatiōe: qꝛ ambulat ad modū illius aīalis: ⁊ ſimilat̉ etiā ei in pūctura: qꝛpūgit ad modū pūctiōis formice: ꝓpter gͦ iſtas tres ſil̓itudines dr̄ illd̓ ap̄a formica. Et diuidit̉ ꝑs iſta in duas. Primo determinat de ip̄a theorice. 2º practice. 2ª ibi Cū nonincipis in ea cū eūone ⁊c̄. Prima in duas. Et pͥmo oꝫ ſcire ꝗd ſit formica vl̓r ⁊ ponit ſigna eius. 2º ponit diuiſiōesipſiꝰ in ſuas ſpēs. 2ª ibi (Et ad ſūmū oē ap̄a. Prima ī duponit ſigna ipſiꝰ. 2ª ibi (Et color ꝗdē formice. Dicit pͥmoFormica ē puſtula. Et nota hic ꝙ poſtula differt ab apate in hͦ: qꝛ poſtula dicit eminētiā ꝑuā: apa aūt dicit eminētiā magnā cōprehēdēs maiorē locū: ⁊ hoc ē qd̓ dic̄ Auic.pͥmo can̄. fen 2ª. Et eminētia ī cute ē ex gn̓e apatis: ⁊ eminētie ſunt apata ꝑua quēadmodū ap̄ata ſunt eminētie magne: vn̄ puſtula ē de gn̓e ap̄atis: ſꝫ puſtula ſub hoc noīedicit eminētiā ꝑuā: apa aut ſub hͦ noīe appropͥat̉ magiseminētie magne. Iterū ēt videt̉ differre puſtula ab apatin alio: qꝛ in puſtula vt pl̓m egredit̉ q̄dā hūiditas q̄ indiget exiccare. vn̄ poſtula vt pl̓m eſt ap̄a ꝑuū cū qͣdā vlceratiōe ex qͣ egredit̉ q̄dā hūiditas: apa aūt nō eſt ſic vt apꝑetſubtil̓r intuēti. Dicit puſtula aūt puſtule: qꝛ in mēbro vborit̉ tale ap̄a fiūt ſemꝑ puſtule multe ꝑue: vn̄ q̄libꝫ illarūpuſtulaꝝ pōt dici formica: ⁊ ēt totū illud vbi ſūt tales puſtule multe pōt appellari formica. Et ideo dicit Aui. eſtpuſtula vel puſtule q̄ egrediunt̉ .ſ. extra cutē ⁊ faciūt accdere apa purū .i. ap̄a colericū: ⁊ hͦ eſt verū maxīe qͣꝫtū advnā ſpēm eius .ſ. qͣꝫtū ad ambulatiuā: illa .n. ē maxīe ap̄acolericū. qꝛ ſit ex colera pura ſubtili acuta valde: ſicut dictū fuit ī pͥº caº huiꝰ tractatꝰ. ¶ Sꝫ hic ē vna alia lr̄a q̄ eſtextra: ⁊ eſt alia q̄ dicit aliter: ⁊ faciūt accidere apa ꝑuū: ⁊credo ꝙ ſit melior pͥma: qꝛ hꝫ verū maxīe qͣꝫtum ad oēsſpēs eius: qꝛ formica vl̓r eſt apoſtema paruū: vt dictū fuiſupra. Et ambulant .ſ. tales puſtule: vnde oīs formica eſtambulatiua quecūqꝫ ſit rōne acute materie: ſed quedamambulāt plus ⁊ citius ſicut illa que fit ex colera pura: quedam minus ⁊ tardius ſicut illa q̄ ſit ex colere admixta ciflegmate que vocatur miliaris: vt de hoc poſtea apparebit. Sic ergo tūc ex dictis apparet quid eſt formica abſolute: qꝛ formica eſt apoſtema colericum paruum ambulatiuū in cute: ⁊ fortaſſe vlcerant .ſ. iſte puſtule ambulatiue: ⁊ fortaſſe reſoluunt̉: hoc eſt dicere ꝙ iſte puſtule ambulatiue q̄ dicunt̉ formica aliquādo cōuertunt̉ ad vlcerationē ſicut qn̄ maͣ eſt aduſta: ⁊ tunc ſunt formica corroſiua: aliqn̄ tn̄ reſoluunt̉ .ſ. ſine ꝯuerſione ipſarum ad for-