Tractatus .I.Flegmonis
aecmonis a cā pͥmitiua q̄ īuenit corporis mūdficationeꝫauenit cū cura flegmonis a cā pͥmitiua qͥ īuenit plenituqmē. ⁊ hoc poſt mūdificationē corporis. qꝛ ſicut ibi ponimus mollificatiua ⁊ reſolutiua ſic in iſto poſt mundificarionē corporis. Sic gͦ cura flegmōis a cā pͥmitiua q̄ inuenu mundificationē corpus ꝯuenit cuꝫ cura flegmonis cꝰcā pͥmitiua īuenit plenitudinē. ⁊ hoc poſt mūdificationēcorporis. ¶ Tūc ponit dr̄iam. ⁊ pōt vno mo legi.¶ Et differt ab ea in hoc ꝙ non indigetcuratione cum repercuſſione plurima inprincipio ſicut indiget illa īmo minꝰ illa.¶ Scilicet curatio apatis facti a cā pͥmitiua cuꝫ īuenit cornus repletū ab ea .ſ. curatōe apatis cuius cā pͥmitiua īuenit corꝑis mundificationē ſupple ante mundificationemcorꝑis. qꝛ in iſta q̄ inuenit corpus repletū debes īcipere amūdificatiōe totius corporis cū nō poſſimus al̓r reꝑcutere: eo ꝙ nō recipit corpus plenū exūs. ſicut vult Gal. in tegni. ſꝫ poſſumꝰ qn̄ cā p̄mitiua īuenit corpus mūdū. Et hͨuelligit Auic. cum dicit: Et hec ꝗdeꝫ nō īdiget curationecū reꝑcuſſione plurima ſic̄ īdiget illa: īmo minꝰ illa. Hoceſt dicere ꝙ ſi in pͥnº apatis contingētis a cā pͥmitiua obniante repl̓oni corporis nos reꝑcutimus: minus tn̄ debemus reꝑcutere qͣꝫ in illo cuius cā pͥmitiua inuenit corpusmundū. Hec ꝗdem .ſ. curatio vel cura apatis nō īdiget reycuſſione plurima ſicut indiget illa īmo minus. ¶Uidet̉gͦdicere qd̓ iſta duo apata cōueniunt in curatiōe poſt pͥncipium. ¶ Qꝛ in vtroqꝫ ꝯpetunt mollitiua reſolutiua. ſeddifferūt in pͥnº ante mundificationē corporis: qꝛ in ap̄ateqd̓ eſt a cauſa pͥmitiua q̄ īuenit corpus mundū poſſumuꝫponere reꝑcuſſiua ī pͥncipio magis qͣꝫ in iſto cuiꝰ cā pͥmitiua īuenit corpus repletū: eo ꝙ pͥmo oꝫ corpꝰ euacuarecū nō recipiāt plenū exn̄s corpus: ſicut dicit Gal̓. ī tegni.⁊ poſtea reꝑcutere ſi ibi cōuenit reꝑcutere.eſt dubitatio pͥmoSed ſic exponendo ꝙ hic videt̉ cōcedere reꝑcuſſiua in pͥncipio apatis cuiꝰ cā pͥmitiua īuenitcorpꝰ mūdū. ſuꝑius aūt ponit ſolū mollitiua. ⁊ ēt ī diſpōne regali Halyp̄cipit ſolū appōi reſolutiua mollia. ⁊ etiāAuic. ī pº fen qͣrta p̄cipit ſolū mollitiua ⁊ reſolutiua appōi quado cā pͥmitiua īuenit mūdificationē corꝑis. Cꝫeſt dubitatio de hoc qd̓ dicit: īmo minus illa. qꝛ videt̉ cōcedere aliqua repercuſſiua ī pͥnº apoſtematis a cā pͥmitiua cuius cā īuenit corpus repletū. hoc enī nō videt̉ eē verū ꝑ Gal. ī tegni. vbi dicit: ꝙ nō recipit plenū exn̄s corpꝰīmo qd̓ plus eſt auctores ꝓhibent poni reꝑcuſſiua ī apoftemate quod eſt a cā an̄ti niſi pͥmo corpus purget̉. gͦ multo fortius h̓ nō debēt poni reꝑcuſſiua ante mundi ficationē. ¶ Dd̓m ꝙ iſta expō nō multū placet mihi. pōt tn̄ aliqual̓r aliter ſuſtineri. ⁊ tūc rn̄demus ad pͥmū quod tu dicis. qꝛ dicis tu ꝙ Aui. cōcedit h̓ reꝑcuſſiua in apoſte matea cā pͥmitiua q̄ īuenit mūdificationē corporis. Superiusaūt poſuit ſolū mollificatiua. Et cū dico ꝙ in ap̄ate a cauſa pͥmitiua q̄ īuenit corpꝰ mundū in pͥncipio pōt bene poni reꝑcuſſiuū: ⁊ ſpāliter qn̄ eſſet magna egritudo vt ꝓhiberet̉ fluxus ad locū ne nimis augmentaret̉ ap̄a. ⁊ in illoqd̓ eſt cā pͥmitiua q̄ īuenit corpus repletū dꝫ poni repercuſſiua qn̄ corpus eſt purgatū: ſꝫ ibi cōpetūt ꝓpter predictā cam ne nimis augeat̉ apa. Sꝫ Aui. ſuꝑius ſolū poſuitmollificatiua vt nō on̄deret ꝙ ⁊ ſi aliqn̄ ponant̉ reꝑcuſſiua ſicut in dicto canone debet poni parū repercuſſiuuꝫ ⁊pauco tēpore ꝓpter ꝯculcationē maiei: vt dictū fuit ſupravnde in pº Auic. fuit locutꝰ magis diſtincte. qꝛ ibi vult ꝙaliqn̄ pōt pōi repercuſſiuū: in pͥnº ſꝫ dꝫ poni parū repercuſſiuū ⁊ pauco tēpore. ¶ Ad aliud dubiuꝫ poſſumus dicere. Unoº ꝙ illud cōparatiuuꝫ minus tenet̉ abuſiue. qꝛibi nullo mō debēt poni repercuſſiua ante mundificationeꝫ corporis. Sꝫ debēt poni qn̄ corpus eſt mundificatū
ſi ibi competūt. ¶ Uel ſi volumus dicere ꝙ teneat̉ ꝓprietunc dicemꝰ ꝙ ītellexit de talibus repercuſſiuis que nonſunt vere repercuſſiua ſed ſunt cōfortatiua partis apoſtemate cū leui repercuſſiua ⁊ aliquali reſol̓one ſicut populeon ⁊ ſimilia. talia enī bene poſſunt poni ante mūdificatiōeꝫ in quocūqꝫ apoſtemate: qꝛ talia nō repercutiūt pure: ſꝫ quodāmō ꝯfortāt membꝝ ne reciptat nimis. Alioºpōt exponi ⁊ legi iſta littera ſicut intelligit ꝙ curatio apoſtematis a facti a cā pͥmitiua que inuenit corpus repletuꝫdiffert a curatiōe apoſtematis facti a cauſa pͥmitiua queīuenit corpus mūdū nō ſolū ante purgationē corporis:vt dictū eſt in pͥma expōne: ſed differt etiā curatio quādomundificatū eſt corpus: ⁊ tunc lege ſic lr̄am: ⁊ differt .ſ. cūratio apoſtematis facti a cā pͥmitiua que inuenit corpusrepletū ſupple poſt purgationē corporis ab ea .ſ. curatōeapoſtematis facti a cā pͥmitiua que īuenit corpus mundūin hoc qꝛ ſine dubio illa flegmon q̄ eſt a cā pͥmitiua queīuenit corpus mūdū nō īdiget curatione cum reꝑcuſſiōeplurima .i. cuꝫ repercuſſiōe iſta: ſicut .i. qua īdiget iſta ſupple q̄ eſt a cā pͥmitiua q̄ īuenit corpꝰ repletū: qꝛ ẜm Auic.in pͥmo fen qͣrta capº de curatiōe apoſtematū: in apoſtemate quod eſt a cā pͥmitiua que īuenit corpus plenuꝫ: debemus pͥmo euacuare ⁊ poſtea reꝑcutere aliqual̓r: lꝫ nōtantū ſicut quādo apoſtema eſt a cauſa antecedēti ꝓptercōculcationē materiei ſicut dictū fuit ſuperiꝰ. Sed quando cā pͥmitiua īuenit corpus mundū tunc debemꝰ ſtatimapponere reſolutiua mollitiua: vn̄ qn̄ poſtea dicit: īmominus illa illud minus ponitur abuſiue: qꝛ quādo cauſapͥmitiua īuenit corpus mundū nō īdiget tunc apoſtemareꝑcuſſiōe. Sed quādo īuenit corpus plenū debet corpꝰpͥus purgari: ⁊ poſtea reꝑcutere. ¶ Uel ſi vellemꝰ dr̄e ꝙibi iſtud cōparatiuū ponatur ꝓprie: ita ꝙ ītelligeret etiāquādo cauſa pͥmitiua inuenit corpus mundū pōt apoſtema equaliter reꝑcuti: tunc dicemus ꝙ intelligit de talibus repercuſſiuis que nō ſunt ꝓprie repercuſſiua: ſꝫ ſūtquodāmodo cōfortantia partis apoſtematis ne nimis recupiat: ſicut eſt oleū roſa. ⁊ ſimilia. talia enim reꝑcuſſiuabene poſſunt ibi poni: maxīe quādo timemus ne nimisaugmētet̉ apoſtema: ⁊ iſta expō credo ꝙ vadat ad ītentionē Auic. eo ꝙ iſta expoſitio ē ẜm ītētionē Aui. in pͥmofen qͣrta. in caº de curatiōe apatuꝫ ẜm ꝙ ibi apꝑet. ¶ Sꝫſic exponendo eſt dubiū quō tūc cōuenit curatio amboꝝ¶ Dd̓m eſt ꝙ ſic exponendo ꝓxima eſt curatio apatis q̄fit a cā p̄mitiua q̄ īuenit corpus plenū curatiōi ap̄atis qn̄cā pͥmitiua īuenit corpꝰ mūdū: qꝛ ſic̄ ibi ponimꝰ mollitia⁊ reſolutiua vel lenitiua: ita etiā poſt purgatōeꝫ ponimꝰreſolutiua vl̓ ponimꝰ reꝑcuſſiua ponemꝰ paꝝ reꝑcuſſiua⁊ pauco tꝑe: ⁊ iō ꝓxīa ē curatio illiꝰ illi. Et cā qͣre hͦ ponimus magis reꝑcuſſiua qͣꝫ ibi: ē ꝓpter repl̓onē corꝑis cuiobuiat cā pͥmitiua: vn̄ hͦ īdigemus magis ꝓhibere fluxūqͣꝫ ibi. ¶ Sꝫ ſi ponamꝰ reꝑcuſſiua d̓bemꝰ paꝝ reꝑcuſſiuaappone̓ ⁊ pauciori tꝑe qͣꝫ qn̄ eſt ex cā anti ꝓpt̓ ꝯculcatōeꝫmae. ⁊ ꝓpter hͦ Aui. pͥus poſuit ſolū mollitiua pꝰ purgatiōeꝫ corꝑis vt īueniret ꝙ parū cōpetit etiā reꝑcuſſiuū h̓.Et iō ꝓxima eſt curatio vtriuſqꝫ. h̓ aūt īnuit et magis diſtincte loꝗt̉ qͣꝫ ī ap̄ate qd̓ eſt a cā pͥmitiua q̄ īuenit corpusrepletū poſſumꝰ aliqͣliter reꝑcutere poſt purgatione corporis: ⁊ in hoc differt ab illo cuiꝰ cā pͥmitiua īuenit corpꝰmūdū: qꝛ ibi nō reꝑcutimꝰ: ⁊ ſi repercutimus nō reꝑcutimus ita ſicut quādo cauſa p̄mitiua inuenit corpus plenūvnde nō reꝑcutimus repercuſſione de qua ſit curanduꝫẜm ꝙ fuit expoſitū in iſta littera: immo minus illa.¶ Cura flegmonis a cauſa antecedente.¶ Cū aūt cauſa eſt antecedēs nō primitiua tūc oꝫ vt incipias cuꝫ eūone ⁊ cōple eiqd̓ meret̉ ex flobotomia et ex ſolutioneventris ſi indiget ea. Et neceſſitas ꝗdeꝫDinus ſuꝑ 3ª ⁊cͣ. fen Auicē.