Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
9r
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus .I.Flegmonis

aecmonis a pͥmitiua īuenit corporis mūdficationeꝫauenit cura flegmonis a pͥmitiua īuenit plenituqmē. hoc poſt mūdificationē corporis. qꝛ ſicut ibi ponimus mollificatiua reſolutiua ſic in iſto poſt mundificarionē corporis. Sic cura flegmōis a pͥmitiua inuenu mundificationē corpus ꝯuenit cuꝫ cura flegmonis cꝰ pͥmitiua īuenit plenitudinē. hoc poſt mūdificationēcorporis. Tūc ponit dr̄iam. pōt vno mo legi. Et differt ab ea in hoc non indigetcuratione cum repercuſſione plurima inprincipio ſicut indiget illa īmo minꝰ illa. Scilicet curatio apatis facti a pͥmitiua cuꝫ īuenit cornus repletū ab ea .ſ. curatōe apatis cuius pͥmitiua īuenit corꝑis mundificationē ſupple ante mundificationemcorꝑis. qꝛ in iſta inuenit corpus repletū debes īcipere amūdificatiōe totius corporis poſſimus al̓r reꝑcutere: eo recipit corpus plenū exūs. ſicut vult Gal. in tegni. ſꝫ poſſumꝰ qn̄ p̄mitiua īuenit corpus mūdū. Etuelligit Auic. cum dicit: Et hec ꝗdeꝫ īdiget curatione reꝑcuſſione plurima ſic̄ īdiget illa: īmo minꝰ illa. Hoceſt dicere ſi in pͥnº apatis contingētis a pͥmitiua obniante repl̓oni corporis nos reꝑcutimus: minus tn̄ debemus reꝑcutere qͣꝫ in illo cuius pͥmitiua inuenit corpusmundū. Hec ꝗdem .ſ. curatio vel cura apatis īdiget reycuſſione plurima ſicut indiget illa īmo minus. ¶Uidet̉gͦdicere qd̓ iſta duo apata cōueniunt in curatiōe poſt pͥncipium. Qꝛ in vtroqꝫ ꝯpetunt mollitiua reſolutiua. ſeddifferūt in pͥnº ante mundificationē corporis: qꝛ in ap̄ateqd̓ eſt a cauſa pͥmitiua īuenit corpus mundū poſſumuꝫponere reꝑcuſſiua ī pͥncipio magis qͣꝫ in iſto cuiꝰ pͥmitiua īuenit corpus repletū: eo pͥmo oꝫ corpꝰ euacuare recipiāt plenū exn̄s corpus: ſicut dicit Gal̓. ī tegni. poſtea reꝑcutere ſi ibi cōuenit reꝑcutere.eſt dubitatio pͥmoSed ſic exponendo hic videt̉ cōcedere reꝑcuſſiua in pͥncipio apatis cuiꝰ pͥmitiua īuenitcorpꝰ mūdū. ſuꝑius aūt ponit ſolū mollitiua. ēt ī diſpōne regali Halyp̄cipit ſolū appōi reſolutiua mollia. etiāAuic. ī fen qͣrta p̄cipit ſolū mollitiua reſolutiua appōi quado pͥmitiua īuenit mūdificationē corꝑis. Cꝫeſt dubitatio de hoc qd̓ dicit: īmo minus illa. qꝛ videt̉cedere aliqua repercuſſiua ī pͥnº apoſtematis a pͥmitiua cuius īuenit corpus repletū. hoc enī videt̉ ve Gal. ī tegni. vbi dicit: recipit plenū exn̄s corpꝰīmo qd̓ plus eſt auctores ꝓhibent poni reꝑcuſſiua ī apoftemate quod eſt a an̄ti niſi pͥmo corpus purget̉. multo fortius debēt poni reꝑcuſſiua ante mundi ficatio. Dd̓m iſta expō multū placet mihi. pōt tn̄ aliqual̓r aliter ſuſtineri. tūc rn̄demus ad pͥmū quod tu dicis. qꝛ dicis tu Aui. cōcedit reꝑcuſſiua in apoſte matea pͥmitiua īuenit mūdificationē corporis. Superiusaūt poſuit ſolū mollificatiua. Et dico in ap̄ate a cauſa pͥmitiua īuenit corpꝰ mundū in pͥncipio pōt bene poni reꝑcuſſiuū: ſpāliter qn̄ eſſet magna egritudo vt ꝓhiberet̉ fluxus ad locū ne nimis augmentaret̉ ap̄a. in illoqd̓ eſt pͥmitiua īuenit corpus repletū dꝫ poni repercuſſiua qn̄ corpus eſt purgatū: ſꝫ ibi cōpetūt ꝓpter predictā cam ne nimis augeat̉ apa. Sꝫ Aui. ſuꝑius ſolū poſuitmollificatiua vt on̄deret ſi aliqn̄ ponant̉ reꝑcuſſiua ſicut in dicto canone debet poni parū repercuſſiuuꝫpauco tēpore ꝓpter ꝯculcationē maiei: vt dictū fuit ſupravnde in Auic. fuit locutꝰ magis diſtincte. qꝛ ibi vultaliqn̄ pōt pōi repercuſſiuū: in pͥnº ſꝫ dꝫ poni parū repercuſſiuū pauco tēpore. Ad aliud dubiuꝫ poſſumus dicere. Unoº illud cōparatiuuꝫ minus tenet̉ abuſiue. qꝛibi nullo debēt poni repercuſſiua ante mundificationeꝫ corporis. Sꝫ debēt poni qn̄ corpus eſt mundificatū

ſi ibi competūt. Uel ſi volumus dicere teneat̉ ꝓprietunc dicemꝰ ītellexit de talibus repercuſſiuis que nonſunt vere repercuſſiua ſed ſunt cōfortatiua partis apoſtemate leui repercuſſiua aliquali reſol̓one ſicut populeon ſimilia. talia enī bene poſſunt poni ante mūdificatiōeꝫ in quocūqꝫ apoſtemate: qꝛ talia repercutiūt pure: ſꝫ quodāmō ꝯfortāt membꝝ ne reciptat nimis. Alioºpōt exponi legi iſta littera ſicut intelligit curatio apoſtematis a facti a pͥmitiua que inuenit corpus repletuꝫdiffert a curatiōe apoſtematis facti a cauſa pͥmitiua queīuenit corpus mūdū ſolū ante purgationē corporis:vt dictū eſt in pͥma expōne: ſed differt etiā curatio quādomundificatū eſt corpus: tunc lege ſic lr̄am: differt .ſ.ratio apoſtematis facti a pͥmitiua que inuenit corpusrepletū ſupple poſt purgationē corporis ab ea .ſ. curatōeapoſtematis facti a pͥmitiua que īuenit corpus mundūin hoc qꝛ ſine dubio illa flegmon eſt a pͥmitiua queīuenit corpus mūdū īdiget curatione cum reꝑcuſſiōeplurima .i. cuꝫ repercuſſiōe iſta: ſicut .i. qua īdiget iſta ſupple eſt a pͥmitiua īuenit corpꝰ repletū: qꝛ ẜm Auic.in pͥmo fen qͣrta capº de curatiōe apoſtematū: in apoſtemate quod eſt a pͥmitiua que īuenit corpus plenuꝫ: debemus pͥmo euacuare poſtea reꝑcutere aliqual̓r: lꝫtantū ſicut quādo apoſtema eſt a cauſa antecedēti ꝓptercōculcationē materiei ſicut dictū fuit ſuperiꝰ. Sed quando pͥmitiua īuenit corpus mundū tunc debemꝰ ſtatimapponere reſolutiua mollitiua: vn̄ qn̄ poſtea dicit: īmominus illa illud minus ponitur abuſiue: qꝛ quādo cauſapͥmitiua īuenit corpus mundū īdiget tunc apoſtemareꝑcuſſiōe. Sed quādo īuenit corpus plenū debet corpꝰpͥus purgari: poſtea reꝑcutere. Uel ſi vellemꝰ dr̄eibi iſtud cōparatiuū ponatur ꝓprie: ita ītelligeret etiāquādo cauſa pͥmitiua inuenit corpus mundū pōt apoſtema equaliter reꝑcuti: tunc dicemus intelligit de talibus repercuſſiuis que ſunt ꝓprie repercuſſiua: ſꝫ ſūtquodāmodo cōfortantia partis apoſtematis ne nimis recupiat: ſicut eſt oleū roſa. ſimilia. talia enim reꝑcuſſiuabene poſſunt ibi poni: maxīe quādo timemus ne nimisaugmētet̉ apoſtema: iſta expō credo vadat ad ītentionē Auic. eo iſta expoſitio ē ẜm ītētionē Aui. in pͥmofen qͣrta. in caº de curatiōe apatuꝫ ẜm ibi apꝑet. Sꝫſic exponendo eſt dubiū quō tūc cōuenit curatio amboꝝ Dd̓m eſt ſic exponendo ꝓxima eſt curatio apatisfit a p̄mitiua īuenit corpus plenū curatiōi ap̄atis qn̄ pͥmitiua īuenit corpꝰ mūdū: qꝛ ſic̄ ibi ponimꝰ mollitia reſolutiua vel lenitiua: ita etiā poſt purgatōeꝫ ponimꝰreſolutiua vl̓ ponimꝰ reꝑcuſſiua ponemꝰ paꝝ reꝑcuſſiua pauco tꝑe: ꝓxīa ē curatio illiꝰ illi. Et qͣre ponimus magis reꝑcuſſiua qͣꝫ ibi: ē ꝓpter repl̓onē corꝑis cuiobuiat pͥmitiua: vn̄ īdigemus magis ꝓhibere fluxūqͣꝫ ibi. Sꝫ ſi ponamꝰ reꝑcuſſiua d̓bemꝰ paꝝ reꝑcuſſiuaappone̓ pauciori tꝑe qͣꝫ qn̄ eſt ex anti ꝓpt̓ ꝯculcatōeꝫmae. ꝓpter Aui. pͥus poſuit ſolū mollitiua pꝰ purgatiōeꝫ corꝑis vt īueniret parū cōpetit etiā reꝑcuſſiuū.Et ꝓxima eſt curatio vtriuſqꝫ. aūt īnuit et magis diſtincte loꝗt̉ qͣꝫ ī ap̄ate qd̓ eſt a pͥmitiua īuenit corpusrepletū poſſumꝰ aliqͣliter reꝑcutere poſt purgatione corporis: in hoc differt ab illo cuiꝰ pͥmitiua īuenit corpꝰmūdū: qꝛ ibi reꝑcutimꝰ: ſi repercutimus reꝑcutimus ita ſicut quādo cauſa p̄mitiua inuenit corpus plenūvnde reꝑcutimus repercuſſione de qua ſit curanduꝫẜm fuit expoſitū in iſta littera: immo minus illa. Cura flegmonis a cauſa antecedente. aūt cauſa eſt antecedēs primitiua tūc oꝫ vt incipias cuꝫ eūone cōple eiqd̓ meret̉ ex flobotomia et ex ſolutioneventris ſi indiget ea. Et neceſſitas ꝗdeꝫDinus ſuꝑ ⁊cͣ. fen Auicē.