Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
345r
Einzelbild herunterladen
 

p̄mittitur argumēta. In ſecūdaautē ſubinfert̉ veritas ꝯfeſſa ibꝰRndit thomas. In pͥmo ſūt duoargumnēta. ſcꝫ gn̓alia ad onēsſpecialia ad thomā ibi: deinde dicit thome. Adhuc auteꝫ in pͥmoduo ſunt ſcꝫ ex loco tēꝑe diſcipuloꝝ ꝯgregacōe ad aſtruēdareſurrectōem oportunitatē modum quibꝰ vſus eſt ad ꝓbadaꝫreſurrectōis veritatē. dicit ergo: poſt dies octo: qd̓ tēpus reſuirectōi cōpetit qꝛ octaua ꝑtinetad r̓ſurrectōeꝫ. ſeptenariꝰ at adv̓tutis oꝑacōeꝫ. vn̄ Eccīꝰ. xi. Daꝑtes ſeptē necnon octo. ſepteꝫꝑtes datur operacōn meritorieoperacōis v̓tutis. octo autē dantur btītudini reſurrectōis (iterūerant diſcipuli eius) xp̄i qui dixerat eis Luc. vlt. Sedete in ciuitate orate quoaduſqꝫ induamītute ex alto. Et ido ſimul māſer̄tꝓmiſſū pr̄is ſpmn̄ expectātes ī domo oſtijs clauſis Accī. li. Appropinquate ad me indocti cōgregate vos in domuꝫ diſcipline (intus) em̄ adhuc fuerūt incluſi vt inmpediēte ſtrepitu meorarentur verboꝝ ſacramētoꝝ Eccīꝰ.ij. vt tranſferrē animā meaꝫ adſapienciā cogitaui in vino abſtrͣhere carne mea. hoc eſt ab ebrietate vanitate mūdi. hac ergode cauſa tenebāt ſe intus hec eſtcauſa qd̓ Prouer. ix. ſapiēcia vocat ad arcem ad mema ciuitaCtis. oportet em̄ eos qui ſapīe ſtudent intra mema virtutū ꝯſiſtere ad arcem ſpūalis intelligēcieꝯſcēdere non in plateis euagari muliere vaga garrula quein domo poteſt pedibꝰ cōſiſtere Prou̓. .vij. que illecebroſā carnaliū deſiderioꝝ ſignificat vanitatē ſic ergo erat intus ( thoͣs eis) ꝯgregacōni eoꝝ ꝯiunctꝰcorde ꝯgregato per ſpectacula plateaꝝ diſperſo Gen̄. xxiiijIngrede̓ bn̄dicte dn̄i cur forisſtas? Io. v. ade in domū tuamItē Io. x. fiet vnū ouile vnuspaſtor. Ioſue. ij. Oem cognacione tuaꝫ ⁊cͣ. (venit ih̓s) Tangit̉hic ꝓbate reſurrectōis modꝰ aduentu ſtatu locucōe. aduetu qꝛvenit in domū ih̓us (ianuis clauſis) qd̓ meo iudicō cōpetit inſi corꝑi d̓ino. Alij tamē dicūtnon ꝯpetit niſi corꝑi glorificatoſicut dictū ē ſupra attēde illd̓eſt de magnis dn̄̄i factis ſicutī an̄habitis notauimꝰ ſupra. vi. ꝑeqͥre ſupͣ plio .128. Iſupra illud Viderūt ambulātem ſupra mare Itē hic duo ſūtvnum qd̓ ſibi obſtat corpuscōtinuum remanente ꝯtinuitate eſt cauſa obſtādi. hec autē diximꝰ maiora miracula illa inbꝰ miraculoſe qͥdē ꝯfert̉ potenciaad actum illa potencia cōpletapoſtea agit. hic em̄ remanētetinuitate clauſtroꝝ ponit̉ introitus talibꝰ vtit̉ xp̄s ad ꝓbāduꝫ