Gen̄. xxxij. Vidi dn̄m facie ad faciem ⁊ ſalua facta eſt animia mea(ille autē dixit eis) terciū eſt ī incredulitate apoſtoli obſtīacō. dicit aūt hic tria ꝑ q̄ vult certificari ſi credere debeat ſcꝫ ſimplice viſū ⁊ duplice factū. de viſu dic̄ (nſi videro in manibꝰ eius fixuramclauoꝝ) hoc eſt vulneꝝ loca q̄ tabreu ſpacio triduiꝯūaluiſſe ẜmnatura non potuiſſent nec potuiſſent fuiſſe obducta (⁊ mittaꝫ digitū meū) in qͦ viget factꝰ ſb̓tilitas (in locū clauoꝝ) vt ſi viſusdecipiat̉: factꝰ digitoꝝ nūciet veritatē (⁊ mittā manū mea ī latꝰeius) hoc ē in vulnꝰ lateris eiꝰ vtſi factꝰ viniꝰ digiti decipiat̉ onēsdigiti ſimul infallibile nūcient tactꝰ exꝑimētū (nō credā) tāta em̄videat mortis ſupplicia ꝙ vite ꝑverba alioꝝ nō potea̓t credere exꝑmienta nec reciꝑe reſurrectōisargumnēta que a diſcipul̓ referebant̉. Videt̉ autē obici cōtra hocꝙ vt videtur thoͣs fuit infidelis⁊ mortaliter peccauit. Ad hoc autem quare dominꝰ hoc permiſitut thomas abſens ſic dubitaretAd hoc dicenduꝫ ꝙ reuera vt dicit Criſoſtomꝰ. thomas alijs tardior fuit ad credendum ea queerant de potencia diuinitatis xp̄iſicut patet ex ſuperius inductis⁊ ideo oportuit eum forcioribusargumētis ad fidē reduci Qd̓ atqueritur vtꝝ tūc mortaliter peccauit Dicēdum videt̉ ſine p̄iudicio ꝙ nō qꝛ multa ſigna infirmitatis viderat ⁊ ꝙͣuis reſurrexiſſenō crediderat tamē nec cōtrariuꝫaſſerebat nec vni nec altei firmiter adherens ⁊ tales ſūt tardi adcredendum ⁊ quādo credunt firmiſſime credunt. ſicut enim dic̄Criſoꝰ. Laudabile eſt rem nonꝓbatam non cito credere. quiaſicut dicit ſalomon Qui cito credit leuis eſt corde. vnde dominꝰtalibꝰ dic̄ Lu. xxiiij. Oſtulti ⁊ tardi corde ad credēdū ⁊ Aar. xvi.Exprobrauit incredulitateꝫ ⁊ duriciam cordis eoꝝ. quia hijs quividerat eum reſurrexiſſe nō crediderūt. Tales autē ad fidē ſunt iuuandi ⁊ nō pro incredulitate dānandi Ad hoc autem quod queritur quare dominꝰ permiſit vivirtus reſurrectōis thome ꝓbata alijs indubitata efficeretur vnGregoriꝰ Amꝰ michi ꝯtulit maria magdalene que cito crediditꝙ thomas qui diu dubitauit Ille enim dubitando cicatrices vulnerū tetigit ⁊ de noſtro corde vulnera infidelitatis amputauit Dicut ergo pharao induratus ⁊ petrus in negaconem lapſus eſt.Ita diſpenſata vtilitate eciā thomas ad credendum tarditus fuit (Et poſt dies octo) Hic inducitur contra tarditatem thome ꝓbate reſurrectōis veritas. hꝫ atduas ꝑtes In qͣrū pͥma veritatis