Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
340v
Einzelbild herunterladen
 

puſillanimitate ſuos reuelaretYſa. li. Ego ip̄e ꝯſolabor vos Luce. xxiiij. ſtetit ih̓s in medio diſcipuloꝝ ſuoꝝ dixit eis pax vob̓( ſtetit) nunꝙͣ a rectitudīe ſedeflexit de hoc ſunt multa moraliter notata ſupra Io.. Mediꝰvr̄m ſtetit Canti. ij. An ipſe ſtatptꝰ piete nr̄i. autē ptꝰ reſurrectōem ſtetit qm̄ nr̄aꝫ mortalita ne defluerꝫ ſtare fecit Roͣ. xiiij.ſtabat autē. potēs eſt ei dn̄s ſtatuere illū (in medio) vt ab oībꝰin cōi videret om̄bꝰ cōſolaciuꝫſue pn̄cie exhiberēt̉ Luc̄. xxiiij. venit autē ih̓us īanuis clauſis fic̄ex ipſa lr̄e iſtius circūſtancia ītelligitur Et querit̉ qualiter hocpoterit ſic̄ em̄ in lr̄a ſtatim patebit. palpabile corpus dn̄s diſcipulis exhibuit. hoc auteꝫ eſt qd̓obſtat reſiſtit obuiati tagēticorꝑi ianuis clauſis Obſiſtitautē piēti tangenti ſic clauẜianuis intrare pōt. Ad hoc qͥdadicūt argumētū corꝑis glorioſi. qꝛ ſb̓tilitatē ſpūalitatē hꝫ dote huiꝰ corꝑis vt dicūt natura eſt obſtat tangēti ſꝫ ītrat ip̄m. hoc autē videt̉ nonpoſſe. qꝛ tale corpꝰ eſt palpabile. qꝛ eſt palpabile qd̓ tangēti obſtat palpādo. Adhucautē duo corꝑa ī eode loco nonpn̄t. qꝛ ꝓbat̉ ſi ſūt duo corꝑaī eodē loco tūc duo corꝑa ſuntorncialit̓ vnū corpꝰ et diſtāciavniꝰ dimēſiōes ſūt eedē eēncialit̓ dinieſiōibꝰ alteriꝰ Ad hocāt qͥdē ītelligētes ſeip̄os dicūtqͥdā corpꝰ d̓r duplicit̓ a corꝑeitate a corpulēcia Et dicūt ꝙͣ corpꝰ a corꝑeitate dcm̄ p̄t alioī eodē loco. ſꝫ diffinico oīo ignoraciū ē. qꝛ a corpulecia hꝫ aliqd̓ corpꝰ ipſū ſit corpꝰ ſꝫ corpulēcia accidit ei. accidit ei inꝙͣtū ē groſſuꝫ corpꝰ a corpulēcia refert corpus ad locū ſꝫ ex corꝑeitate Adhuc at geometrice demōſtrat̉ in ph̓ia ſi duo corꝑamathēatica ſūt in eodē loco ſequitur nccārio duo corꝑa eēncialit̓ ẜm onēs dinieſiōes ſintvnū corpꝰ. hoc at eſt incōueniesergo nec duo gl̓oſa corꝑa nec ali alia duo corꝑa pn̄t in eodēloco Adhuc at nullꝰ ſcōꝝ dic̄corpꝰ gl̓oſuꝫ intrare poſſꝫ ianuisclauẜ. nec aliqͥs autor dicitſit de gl̓a gl̓oſorū corpoꝝ Adat ſimilia ſine p̄uidicō videt̉dicēdū eſt corꝑis gl̓oſi int̓re ianuis clauſis ſꝫ corporis dinipociꝰ qd̓ ex dinitate habet poſſefaciendi quod vult tale corpusdominicū intendit oſtēdere diſcipulis ex quo deꝰ verus oſtenderetur homo verꝰ oſtijs clauſis ītrauit. hoc eſt qd̓ dicit Auguſtīꝰ Noli corꝑis vbi d̓initaserat oſtia clauſa obſtiterūt Alle quippe aptis oſtijs intrarepotuit quō naſcente virginitas