ex mortuis iā nō morit̉ mors ⁊cͣCanticoꝝ. ij. En ip̄e ſtat poſt parietem noſtrum ⁊cͣ. Et non ſciebat quia iheſus eſt) Gregorius.Dubietas eum abſconderat ⁊ visamoris ignotuꝫ quere̓ cōgebatBernhardꝰ. O delectabile pietatis ſpeculum qui queritur etdeſideratur occultat ſe ⁊ manifeſtat̉ ſpectaculuꝫ occultat ſe vtardecius reqͥratur ⁊ requiſitꝰ cuꝫgaudio inueniat̉ ⁊ īuentꝰ cū ſollicitudīe teneat̉ ⁊ tētuſ nō dimittatur ẜm illud Cant̓. iij. Inuenique diligit anīa mea benebo necdimitta illum Gen̄. xxxij. Nō dimitta te n̓bndixeis michi (dicitei ih̓s) cōſolans ſimul⁊ inſtrues⁊ rep̄hendens. ꝯſolat̉ qͥdē in hocꝙ eam tali allocucōe de cauſa triſticie alloqͥtur. hoc em̄ ex ꝯpaſſione ꝓcedere videt̉. ⁊ id̓o talis allocuco cōſolacio triſtibꝰ eſſe videt̉.Sap. viij. Erit allocucio remedij. inſtruxit autē in hoc ꝙ eaꝫrendo ad ſeipſā ⁊ ad ea q̄ vidit ⁊audiuit educit. vn̄ at̉. xxviij.Recordati ſūt verboꝝ eiꝰ ⁊ regreſſe ſunt ad monumētū. rep̄hēditautē in hoc ꝙ cauſā leticie ſue dubitādo ignoras triſticiā affligit.ac ſi dicat illd̓ Ihere. xxxi. Quieſcat vox tua a fletu ⁊ oculi tui alacris ceſſent. qꝛ eſt merces operituo. hoc ergo intēdit quod dicit(mulier qͥd ploras?) ⁊ adiūgitaliā q̄ſtionem dices (que queis)ac ſi dicat incōgrue inter mortuos queris eū qͥ marthe dicit Egoſum reſurrectio ⁊ vita qui creditin me eciam ſi mortuꝰ fuerit viuꝫIo. v. Sicut pater habet vitaꝫin ſemetipſo ſic dedit ⁊ filio habere vitam in ſemetipſo ⁊ iō vinculis mortis ⁊ inferni ligari nonpotuit Actu. iij. Quē deus ſuſcitauit ſolutis do. infer. iuxta qd̓ impoſ. ⁊cͣ. dicit ergo: que queris? ⁊videbis ꝙ cum mortuis non eſtquerendus (illa exiſtimans qͥaortulanus eſſꝫ) eo ꝙ mane̓ priovidit eum in orto. ſicut enim dic̄ph̓s. in pͥmo de ſom. ⁊ vi. eos qͥa racōe ꝑuerſi ſunt per melancoliam vel aliam amenciam modicaiunctura lineaꝝ habet cōueniēcieſimilitudinem Sic̄ iſta triſti abſorpta dubitacōne nō cognouitdomini notā ſibi faciem ⁊ ex mōdico vt ortulanū exiſtimaret ſūꝑſit occaſionem ⁊ eſt cauſa litteralis Spiritualiter autem vere fuit ortulanus qui in ortis cordiuꝫaromata coluit ⁊ plantauit Canticoꝝ qn̓to. Veni auſter perflaortū meū ⁊ fluant aromata illiusvn̄ ꝯgrue de magdalēa dr illudCan. viij. qͥ hitant ī ortis amiciauſcultāt te qꝛ ⁊ āgeli ⁊ xp̄us auſcultabant plāgentē (dicit ei) ſic̄ortulano (domine) propter habitum reuerencie ⁊ propter maturitatem quam in ipſo vidit aliquid altum in ipſo exiſtimauit