(Accipite eū vos) qͥ ſine cauſa cōſueuiſtis īnocētes danare (⁊ crucifigite) eū vos abſqꝫ cauſe cogciōe. qꝛ ſic ꝯtra lege vram eciā facietis q̄ Io. vij. avobis dicta ſūtNunqͥd lex nr̄a ꝯdenat aliquē nͥpus audiet ab ip̄o?. ⁊ hoc eſt qd̓ſubdit (ego nō inueīo in eo cauſa) ꝯdemnacōis ſcꝫ mortis. ꝑ. potri. ij. pctm̄ nō fecit nec inuentuseſt dolꝰ in lingua eius (Rnderuiergo iudei) Hec eſt ſecūdā parsiſtiꝰ ꝑtis in qua ponit̓ accuſacioiudeoꝝ ꝓpter qua incepit timeropylatus Et dicūtur hic tria. accuſacio iudicis tinior ⁊ diſcuſſiofacta de nouo ꝓpter accuſacōempoſitaꝫ. dicit ergo (nos) iudei (legem habemꝰ) a deo ꝑ moyſē nōvis data ſiue poſita ⁊ ꝙͣuis legehanc haberet nō tamē cuſtodierūt eam Actu. vij. Accepiſtis legem in diſpoſicōe angeloꝝ ⁊ tn̄nō cuſtodiſtis. tn̄ dicūt ſe legeꝫhanc nō hr̄e in iudicijs ⁊ ꝯdenacōnibꝰ penaꝝ ⁊ hͨ eſt lex blaſphenie Leuit̓. xxiiij. qua paulo ateinduximꝰ (⁊ ẜm hanc lege debꝫmoi) ⁊ cauſā blaſphenme ſubmferūt (qꝛ filium dei ſe fecit) Iamautē in an̄habitis on̄ſum eſt ꝙxp̄s ſe filiū dei nō fecit. ſed paterdeus eum filiū dei genuit ⁊ hoc criſtꝰ ⁊ vocē pr̄is de celo ⁊ teſtīoīoopeꝝ ⁊ ſcripture autoritate probauit Et ideo lex blaſphenme ineo locum nō habuit. Eſt at adu̓tenda malicia eorum qui de legenichil curauerunt niſi inꝙͣtuꝫ videbatur contra xp̄m facere. Dat̉enim lex Exod. xxij. Non paciaris maleficos viuere ⁊ tamen ipſi maleficum barrabam viuificauerūt. Si dicas ꝙ pietas ⁊ religio feſti tanti rigorem mitigauitlegis hoc quidem verum eſt. Etideo dicit Auguſtinus Non peccauerunt tunc nocenteꝫ abſoluēdo. Si hoc nunꝙͣ concedatur q̄ritur quare pietas ⁊ religio nonmitigauit legem ⁊ abſolucioneꝫcriſti? Si forte dicis ꝙ vnus tm̄in feſto abſolui debuit ⁊ conſueuit. quid dicis ꝙ nocens ī feſtopreelectus eſt innocenti. hoc em̄nulla racione poterat excuſari.Adhuc autem quare religioni⁊ feſto non detulerunt vt ſaltimdetuliſſent poſt feſtum ſentenciaſicut Actuum duodecimo. legitde herode qui captum petrum nōluit producere niſi poſt paſchaAccuſabiles ego ſūt de lege quapro ſe induxerunt (Cuꝫ ergo audiſſet pylatus hunc ſermoneꝫ)iſtius noue accuſaconis (magistimuit) ⁊ perplexus ſibi videbatur. quia dimittendo eum videretur facere contra legem iudeorum quos propter ambiconempoteſtatis quā habuit ſuꝑ eosvenerabat̉ ⁊ occidendo eum timūit filiū dei occidere que factis ſepeaudiuit ꝓbatū īihrl̓m Dan. xiij.