3 6 2ſecundo ponitur inſtructō ꝙ adhuc erat īfirmi ne āt ex infirmitate vacillent. tercio ponit̉ qualiterni xp̄o debent eē cōfirmati. in primo tria. in quoꝝ pͥmo laus ponitur doctrinē xp̄i. in ſecūdo ꝯfeſſiooma ſcientis xp̄i dei. in tercio perfectio fidei: dicūt ergo ei diſcipl̓i:ex v̓bo qd̓ vltimo dixit inſtructieſt autē hoc verbū: qm̄ venit hora qn̄ nō in ꝓuerbijs locuturuseet. qꝛ hoc letāter expectabat vtapta viſionē viderent mirabiliade regno xp̄i. (Ecce nunc palamloq̄ris: ſcꝫ ꝙ in futuro nō modenobis ea q̄ ꝓmiſiſti on̄das de patre. ſemꝑ em̄ expectauimꝰ vt nūcon̄deres Iſa. lxv. Palā apparuihijs qui me nō interrogabantpsͣ. Locutus es in viſione ſāctistuis (⁊ ꝓuerbiū nullū dicis) ſedexp̄ſſe ꝓmittis ꝙ te ⁊ pr̄em nob̓in ꝓximo oſtēdes ath̓. xi. Abſcodiſti hec a ſapientibꝰ ⁊ prudētibus ⁊ ruelaſti ea ꝑuulis Auguſtinꝰ tamē dicit ꝙ dixerūt hoc diſcipuli nō intelligētes ſermōemxp̄i ⁊ vſqꝫ adeo nō intellexerunt.Diramd equeta rdeEt ꝙ eciā nō intellexerūt ſe huncẜmōeꝫ nō intellige̓ ⁊ reputabatpalā eē quod palam nō erat ⁊ ſine ꝓuerbio eē quod ꝑ ꝓuerbiuꝫdictum erat. vn̄ Glo̓. Palā loquieſtimat cū dictorū eiuꝰ nequeatꝯp̄hendere miſteria. qꝛ qͥcquidaudierūt adhuc erat illis in ꝓubium. pͥor expoſicio melior eſt ⁊planior (nunc ſcimꝰ qꝛ ſcis oīa)ꝑ hoc ꝙ noſti occulta cogitacōnūanteꝙͣ a te querāt que nemo ſcie̓poteſt niſi deꝰ qui ſcit om̄a ⁊ nōuit Ioh̓. xxi. deꝰ tū omnia noſtiIob vlt̓. nulla te latet cogitacio⁊ ideo (no opus eſt tibi) qui ſcieoma (vt qͥs te interrogꝫ) qꝛ anꝙ interrogeis ſcis qd̓ quilibꝫ deſiderat quere̓ Ioh̓. xvi. Nō opꝰerat illi vt eum quis int̓rogaretteſtimoniū ꝑhibꝫ de homīe ip̄e eiſciebat qͥd eſſꝫ in homīe. Ecci. xxiij. Videt omnia in abſconditasꝑtes (in hoc) īfallibili ſigno (credinius) nō tamē adhuc firmit̉(qꝛ a deo) pre (exiſti) ꝑ generacionē Ioh̓. ix. Niſi hic eſſet a do n̄poſſet facere quicꝙͣ Itē. iij. Scimꝰ quia a deo veniſti magiſternemo em̄ pōt hec ſigna facere q̄tu facis niſi fuerit deꝰ cū eo. Rr̄dit eis ih̓s) reduces ad ſui ip̄oꝝcognicōeꝫ ſic̄ fecit ⁊ petꝝ Ioh̓. x.vi. (mo creditis) vt ꝑuuli ⁊tꝑales. de ꝑuulis de Nath̓. xiiij. modice fidei quae̓ dubitaſti?de temporalibꝰ ath̓. xiij. Ad tēpꝰ credunt ⁊ in temꝑe temptaconis recedunt (Ecce venit hora) Luc̄. xj.ij. Hec eſt hora veſtra ⁊ ptās tenebrarū (⁊ iam venit) hoc ē iamin ꝓximo inſtat ꝑ iudaꝫ traditorem ⁊ iudeoꝝ miniſtros qͥ veniūtvt me capiat. hec eſt em̄ hoa̓ prefinita. qꝛ om̄a cōpleta ſunt vſqꝫad captiuitatē ⁊ paſſione. iaꝫ em̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten