lucē (de pre ānūciabo vobis) yſaī e. xxxiij. Regē in decore ſuo videbunt. psͣ. Dn̄e in lumīe vultꝰ tuiambulabūt. In lumīe emī on̄ſuꝫꝑabola nō indigꝫ p. Io. iij. ſil̓esei erimꝰ ⁊ videbimꝰ eū ſi. ē Io. pͥ.VVidebis celos aptos ⁊ angelosaſcēdētes ⁊ deſcendētes ſuꝑ filiūhoīs (in illo die) magnifice claitatis. pͣsͣ. Hec ē dies qua fecit dominꝰ exultemꝰ ⁊ letemur in ea ⁊hͦ ē qr̄tū vbi ea q̄ dixit explanat(in noīe meo) qd̓ eſt ſuꝑ one nome qd̓ vobis tūc erit agnitū (petetis) ⁊ videbitis qd̓ in ſacramētis ⁊ oracōibꝰ pr̄ nomē hoc honorificabit in onibꝰ exaudiēdo Hebre. v. In onibꝰ exauditꝰ ꝓ ſuareuerēcia qͣliter autē om̄a p̄dixitexplanas dic̄ (no dico vobis qꝛego rogabo pr̄eꝫ ꝓ vobis) ꝙ uisem̄ roge nō tamē eſt ncc̄e qꝛ merita veſtre caritatis ⁊ fidei ꝓ vobisinterpellabūt ⁊ hoc ē qd̓ dicit (ipſe eī pat̓) cuiꝰ affectꝰ ad vos dulciſſimꝰ ē (amat vos) ij. Re. p. ſic̄mater vnicū amat filiū ita te diligeba Yſa. xlix. Si p̄t obliuiſcimulier infantē ſuū vt nō miſereatur ſui vteri filio ⁊ ſi illa oblitafuerit. ego tam nō obliuiſcar tui(qꝛ vos me amaſtis) Cōiunctōnō eſt cauſal̓ ſꝫ quadā ſigni datraciōeꝫ ⁊ ē ſēſus hoc qd̓ me amaſtis ſignū eſt ꝙ pater amatvosProuer. viij. Ego diligētes mediligo merito ego huiꝰ caritatismereremini exaudicōem (⁊ credidiſtis) Acce meritū fide (qꝛ adeo exiui) ſicut natus ab ipſo. hͨem̄ eſt fides q̄ meret̉ exaudicōem⁊ hoc eſt qd̓ dicit credidiſtis qꝛa deo exiui Ioh̓. xi. Ego credidiqꝛ tu es xp̄s filius dei viui qui inhunc mundū ve niſti ad exteriora factꝰ viſibilis cuꝫ eēs inuiſibilis Garuch. iij. In terris viſuseſt. Exitu autē illum declarat dices (Exiui) ꝑ eternam generacōne (a pr̄e ⁊ veni) aſſumpta carne(in mundum) viſibiliˢ factꝰ mūdo Io. viij. Ego enim a pr̄e a doproceſſi ⁊ veni (iterum relinquomundum) non tamen relinqͣ carnem quam aſſumpſi de mundo(Et vado ad pr̄eꝫ ) ꝑ aſcenſiōeꝫhoc ſignatū ē Gen̄. xxxv. vbi dr̄Surge iacob ⁊ aſcēde bethel ethabita ibi. Iacob eī luctator criſtum ſignat qui lucta expugnauit morteꝫ ⁊ dyabolū Bethel ātdomꝰ dei interpretatur ad quamluctator noſter in die aſcenſiōiscum animabꝰ ſanctis aſcendit ⁊ibi ad dextera patris habitauitGen. xxxi. Surge ⁊ egredere deterra hac reuertens in terraꝫ natiuitatis tue (Dicunt ei diſcipulieius) Hic incipit pars que edediſcipulorum conſolacōne. Tanguntur autem hic tria quorumpͥmū eſt profeſſio diſcipuloꝝ ꝙſint verbis dn̄i conſolati. ſꝫ quiaadhuc de ſe erant decepti ideo