cognicōe aꝑta nec ſcit eum cogͣcione ꝑ ſigna Ioh̓. iij. Spus vbivult ſpirat ⁊ voceꝫ eius audis ⁊neſcis vn̄ veniat aūt quo vadatApoca. xix. ſꝫ neqꝫ ſi ſpūſſanctꝰ ēaudiuimꝰ ⁊ ſimilit̓ ille qui natꝰeſt ex ſpū ⁊ ſpūalis a mūdo noncognoſcit̉ pͥ. Cor. ij. Sp̄ual̓ hōiudicat oma ⁊ ipſe a nemine iudicat̉ Et ibidē. que ſūt dei nemonouit niſi ſpūs dei (vos autē) ſpirituales (cognoſcetis eū) ꝑ opea̓cōnes ⁊ ſigna ⁊ ꝑ cōſciencie infoīcione ⁊ huiꝰ racōeꝫ dicit paulusp. Cor̄. ij. Nos non ſpn̄i huiusmūdi accepimꝰ ſꝫ ſpm̄ qui ex doeſt vt ſciamꝰ q̄ a deo donata ſuntnob̓. Eſt autē obiectio de hoc qd̓dicit̉ Eccīꝰ. ix. Ꝙ nemo ſcit vtꝝodio vel amore dignꝰ ſit ergo videtur ꝙ nemo ſcit vtꝝ habeat ſpiritūſāctum. Adhuc p. Cor. iiij.Nichil michi ꝯſcius ſum ſꝫ nonin hoc iuſtificatꝰ ſum. videtur eigo ꝙ ſi eciā nichil mali dicet nobis cōſciencia nō ꝓpter hoc ſit certum de noſtra ſalute vel iuſtificacōne Ad hoc dicendū ꝙ ꝓ certoſpūſſanctꝰ cognoſcit̉ in nobis ꝑſuas oꝑacōes q̄ ſunt crede̓ ſperare ⁊ diligere ⁊ ꝓphetare ⁊ hmōi.ſꝫ neſcitur vtꝝ hmīōi operaconesſint gre gratis date vel gratuꝫ facientis. qꝛ iſte gracie freq̄nter inſimilibꝰ actibꝰ demonſtrat̉ ⁊ iōneſcitur vtrū aliquis amore velodio dignꝰ ſit. pōt tamē ex hmōiſi aſſit excuſans a pctō ꝯſcienciavehemēter p̄ſumi ꝙ ſit aliqͥs inſtatu ſalutis. Ad pͥmū ego obiectū dicendū eſt ꝙ nō ē idem in ſehabitare ſꝑmſanctū ⁊ eē dignuꝫamore ſiue vita eterna. qꝛ ſpirituſſanctꝰ ſcitur freq̄n̄ter inee pergraciā gratis data vt dictuꝫ eſt.Ad aliud dicendū ꝙ verū eſt ꝙſi nō rep̄hendat ꝯſciencia: ſignūeſt ꝙ aliqͣs ſit dignus amore. ſꝫeſt ſignū fallibile ꝓpter ſimilitudinē multā gre grtis date ad ociam gratū faciente qn̄ vtraqꝫ gcia accipit̉ ad ſimiles actꝰ ſic credere ex fide informi ⁊ credere exfide formata ⁊ ſperare ex ſpe īformi ⁊ ſpe forta ⁊ dilige ex amorenaturali ⁊ caritate. qualit̓ autemcognoſcēt on̄dit cū dicit (Quiaapud vos manebit) requieſcensnō diſtractꝰ. manebit autē in gcia p̄ueniēte ⁊ oꝑate que ē in affectꝰ informacōe (⁊ in vob̓ erit)in gracia ſubſeqͣnte ⁊ cooꝑantehoc eſt in illa q̄ elicit operacōnesmeritoꝝ ⁊ cōfortat cōtra temptacōes infurgētes. dicit em̄ Augꝰꝙ p̄ue̓nit vt velimꝰ ⁊ ſubſequitne fruſtra velimꝰ. psͣ. Miſericōidia eius p̄ueniet me ⁊ miſericordia eius ſubſeqͥtur me onibꝰ diebus vite mee. opando em̄ ⁊ preueniēdo facit graciā mitus ⁊ ſb̓ſequendo ⁊ coopando exercꝫ graciam in oꝑa ⁊ victorias tempfacionū. Et de hijs duobꝰ dicit. psͣ.