Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
272v
Einzelbild herunterladen
 

aduocas deſeres vos (īeter) Nui. xi. cūqꝫ reqͥeuiſſꝫ in eisſpūs dn̄i ꝓph̓auerūt nec vltͣ ceſſauert ſic̄ a ſaule ſic a vob̓ rcedꝫ. p.. xvi. ſpūs dn̄i receſſit aſaul exagitabat ſpūs nequaa dn̄o. adhuc̄ at x̓cedit avob̓carnis ꝯcupīa. qꝛ carnale ꝯcupiſcēcia ī vob̓ domabit hac reqͥeuit ſꝫ r̄ceſſit ab origīali mūdo teꝑe diluuij Gen̄. vi. ꝑmaebitſpūs meꝰ ī hoīe qꝛ caro ē. Adhucat inqͥetudīe ambicōis auaicie a vob̓ recēdꝫ ſic̄ r̄ceſſit a ſb̓merſis ī aqͥs diluuiij. colūba em̄reutes ī archa īuenirꝫ vbireqͥeſce̓t pes eiꝰ Gen̄. viij. a ml̓tisem̄ aliqͣ iſtaꝝ triū cauſaꝝ receditſcꝫ ꝓpt̓ amaritudinē ire iuidievl̓ triſticie ſic̄ a ſaul ꝓpt̓ inqͥetūdine ābicōis auaricie ſic̄ a ſubmerẜ ī mūdi vaitatibꝰ vl̓ ꝓpter īniūdiciā libidis ſic̄ a mūdo orignali Reqͥeuit at ſuꝑ lumē veītatisſic̄ ī ꝓph̓is vt ī autōītate īducta.Reqͥeſcit ſuꝑ ſaluatos graꝫvijtutis. iiij.. ij. reqͥeuit ſpūꝰ helieſuꝑ helizeū īterp̄tat̉ dei mei ſalutae qd̓ ꝯpetit ſaluatis graꝫ v̓tūtis Reqͥeſcit ſuꝑ florē ꝯu̓ſacōnishoneſte Iſa. xi. flos de radice ieſſe aſcēdet reqͥ. ſu. ſpi. dn̄i. ſicego requieſcēs manebit vobiſcūmet̓nū (ſp̄m) Ecce deſcripcio pernatura qꝛ ſpūs ē cordibꝰ nr̄iseencialit̓ illibat̉ facit corda flāmaciā igne caritatis. v. Cai̓tas dei diffuſa ē in cordibꝰ nr̄isſpinſci da. ē nob̓. (veritatisedeſcripcō lumē intellcus inſplēdꝫ veritatē quā docꝫ Ioh̓.xvi. at venerit ille ſpūs veītatis do. vos o. veri. vn̄ ecꝓph̓asſūt doctoe̓s īſpirare dr̄ ad amore accedē ad veritatē dr illumnare. ſap. vij. Per nacōes ī aīasſcās ſe trāſfert aīcos dei ꝓph̓asꝯſtituit (que mūdꝰ accipe p̄t)qꝛ mund hoc ē mūdaoꝰ exagitattres ſpūs nequa paulo an īducti ſūt Apo. vi. vbi vidi de ore beſtie ꝑſeudo ꝓph̓e exire tres ſpūs īmūdos ī mod ranarū. ſūt ei ſpūsdemoīoꝝ accipit p. cor. ix. ꝯuēciox ad belial aūt ꝯuēciotēplo dei ydolis. Obicit̉ āt ītrariuꝫ. ſap. p. ſpūs dn̄i re. or. terraꝝ. ſꝫ ad hoc dd̓ orb̓ terraruꝫibi dicunt̉ fideles huiles ſtabiles fructificātes ſic̄ t̓ra pacientes qn̄ ꝯculcāt̉ tribulacōnibꝰ. ſicergo mūdꝰ in maligno ē poītꝰ p̄t acciꝑe. ſap. p. ī ialiuo aīaꝫ ītroibit ſapīa vl̓ ſpūsſapīe nec hītabit̉ in corꝑe ſubdito pctīs. vel p̄t accipe ē a metolle̓ ſic̄ me tollit mortē carnisad tēpꝰ. qꝛ ille ē īmorlis ſuꝑvos reqͥeſcēs ſedebit Act. ij. Sipra ſingulos eoꝝ ſedit ſpūſſcus ſic aꝑte ſubiungit (qꝛ non vidit euꝫ) oculis corporeis (nec ſciteum) ſcīa cordis. Cecitas ei mundi tanta eſt nec vidit ſpiritum