Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
271r
Einzelbild herunterladen
 

Mar. ix. Nichil impoſſibile credēti hinc eſt rdarguit magdalenā Ioh̓. xx. Noli me tange̓nondū em̄ aſ. ad pa. m. Exaltacōemī fidei mirabiliū impetrat operacōem. psͣ. Accedat homo ad coraltū et exaltabitur deꝰ: vado adprēꝫ (Et qd̓cūqꝫ pecieritis prein noīe meo hoc faciā) Petit̉ epat̓ xp̄us faciet. dicit em̄: qd̓qꝫ: enī eſt de petibilibꝰ eciaꝫ fbonū eſt qd̓ petitur niſi ſit de ꝑtinentibꝰ ad ſalutē. em̄ in noīexp̄i hoc ē in notamīe petit̉ niſi noͣxp̄i in petito expͥmat̉ Hoc autē in fide ad ſalutē petitur qꝛ criſtꝰ ſalutē oꝑatur ſicut ih̓s ſaluator interp̄tatur Aath̓. vij. poiio & dd. vt. vj.tite accipiētis q̄rite mueīetispulſate apeiet̉ vobis. pͣsͣ. Sicbn̄dicā te in vita mea in nomine tuo leuabo manꝰ meas In nomine enī xp̄ſ om̄a impetratur duthip tnbꝭ ⁊tlidinota nomīs xp̄i in petente inpetito demoſtrat̉. Et huiꝰ cauſadicit̉ Ioh̓. xiij. pater amat filiū ōma dedit ei in manꝰ vbicūqꝫ eſt nota filij in petēte ī potito illd̓ ſtatī facit filiꝰ accepta aprēptāte Ioh̓. xi. Ego ſciebā qꝛſemꝑ me audis Veb̓. v. In ombꝰ exauditus ē ſua reuerencia(vt glorificet̉ pat̓ in filio) hoc ēvt glorioſus appaeat in filio pater qꝛ in ipſo omuni bonorū dandorū nobis eſt autoritas Iac. i.Oēdatū optimū one donum2fectum deſurſū ē deſcendēs a prēluminū ⁊cͣ. vn̄ dicit̉ Actu. iij Deꝰglorie glorificauit filiū ſuū iheſūGlorioſus em̄ apparet pr ī filioqm̄ ad inulocacōeꝫ nomīs eius oma ꝯcedit. qꝛ tūc apparet oīa fecit filiꝰ ad gloria pr̄is ꝑfecit in nullo ꝯtrariꝰ fuit eideꝫ Yſaxxi. Oēꝫ gloria domꝰ pr̄is eius ſuſpendā ſuꝑ eum Math̓. v. Glo īficent pr̄ēꝫ veſtꝝ qui in celis eſtEx om̄bꝰ ergo hijs qͣſi ꝯcludēdodicit (Si qͥd pecieritis pr̄em meum in nomīe meo hoc facia) yſalviij. Tūc inuocabis dn̄s exaudiet ſcꝫ qn̄ nota nomīs mei in terelucꝫ in petito Ihere. xxix. Inuocabitis me ego exaudia vosIohel̓. ij. Omnis q̄cūqꝫ inuocauerit nomē dn̄i ſaluus erit. ſic ergo on̄ditur potēciā fidei ꝑfecteviue Si diligitis me) In capitulo iſto toto intedit ꝯſolari diſcipulos ne in fide ꝓpter trāſitumſuū ab eis vacillēt hoc qͥdem fecit in pn̓cipio capituli. ſꝫ interpoſitis paucis de illuminacōedubiorū fecerat quadam digreſſionē illa digreſſiōe iam expoſita reuertit̉ ad ꝓpoſitū on̄dit iteruꝫcōſolacōeꝫ. qꝛ fidem oꝑantem dilectōeꝫ ꝑfectum robur accipiit ſeqndo xp̄m. Diuiditur athec ꝑs in duas ꝑtes In qͦꝝ prīaoſtendit robur ꝯſolacōneꝫ quaaccipiunt fide oꝑantē dilectionē In ſecunda autem redit ad