Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
270v
Einzelbild herunterladen
 

qd̓ ī veritate intelligit̉ de fide forͣta mortua quā mirabiliuꝫoꝑator iihitat Ad at qd̓ obicit de malis fidē informē hn̄tibꝰ mmiracula faciētibꝰ Dd iſtiin ſpū eos nihitate ſigͣ faciūt. ſꝫ īſpū īhitate ecc̄īaꝫ cuiꝰ ſcītate imiracula illa on̄dūt ſic dicit Greg.Et ī ecc̄īa fide edificat ſꝫ ex fide deus nūꝙͣ fecit miraculū vt dic Augꝰ. potifices hereticoꝝ nūꝙͣaliqd̓ mniraculū fecert Et ſi obicitur atixp̄s ex fideꝫ erit miracula faciet. dd̓ ſic̄ dr̄. ij. Theſſ. ij. veīet ī ſignis mēdacibꝰ. ſigͣautē mēdacia ſūt ſimplicit̓ ſigna. ſic̄ nec oꝑacōes maleficoꝝvera ſigͣ ſūt vt dic̄ Augͥ. Si aūtq̄rit qͣre credētes in xp̄m ſigͣ facuit? dd̓ nec xp̄s tꝑe fecit ſic̄ ip̄e dicit Luc. iiij. Multi leproſi fuer̄t in diebꝰ helizei ꝓph̓e neo ex ill̓ curatꝰ ē naama ſyrus Sig fiūt ordināte ſapia dinā ad edificacōeꝫ fidei vtvl̓ ꝑſōe ſcītas vel ecc̄īe demōſtretur. qn̄ tꝑs deꝰ p̄uiderit tūcſigͣ fiūt ſigͣ dicunt̉ qꝛ ſūtſcītatis ſꝫ indicia. et qn̄ deꝰvult indicāē ſcītate tūc fiūtī alio tꝑe fiebāt tūc fiunt ſꝑ fiet. Crebriꝰ tn̄ fiebat īꝑmitia ecc̄īa qꝛ tūc magisfuer̄t ncc̄aria vt ſcītas xdemoſtiret̉ mo. ē qd̓ dr ( maioa̓hoꝝ faciet) Videt̉ āt ipſū falſūqꝛ legit̉ aliqͥs ſcūs maiꝰ vl̓ eomagnū feciſſe ſic̄ fuit ſuſcitacō lazai mortui fetidi putrefcī. ſꝫ ad dd̓ apl̓i maiōa̓ fecer̄t ī qn̄titate oꝑis. ſꝫ in qͦdā faciēdiqꝛ xp̄s vel tactu vl̓ v̓bo vl̓ volūtate vl̓ qꝛ ip̄e vel aliqd̓ eiꝰ tāgebat̉ ſic miracula fecit Petrꝰ āt vicariꝰ eiꝰ fuit ad vmbra ſua miracula p̄fecit Actu. ij. vt veniēte petro ſaltē vnibr illiꝰ obūbrrꝫ que illoꝝ liberaret̉ ab īfirmitatibꝰ ſuis ē qd̓ dic̄: maio ho faciet ad mod oꝑandi ꝓp̓aptāte ſn̄ claue ad v̓tutē ſanādi a pctō nullꝰ vnꝙͣ xp̄ꝫ ſeqͥ potuit ī miraculādo ſic̄ in an̄hītis eſton̄ſū. ergo ad mod p̄dictꝰ ēdicit: maiōa̓ hoꝝ faciet: Io. vEt maiora hijs de. ei o. vt. v. iire. (qꝛ ego ad pr̄eꝫ vado) ecce camaioa faciēdi dic̄ t̉a. ſcꝫ ī fideexaltacōeꝫ ⁊x ſuffragiū or̄oeꝫprīˢ ī filio gl̓oſā declaracōeꝫ cgl̓ificacōeꝫ Ex hijs tribꝰ ꝯcludit ī fine nōis ſui gl̓ificacōeꝫ tn̄ qͣrtūſeqͥt̉ ex t̓bꝰ p̄miſſis. Dic̄ e̓go qꝛego noſolū ī me. ſꝫ ec ī cordibꝰ veſtris: ad pr̄eꝫ vado: ē ī eqͣlitatepr̄is credor ivob̓. ē fidesfca ꝯferet̉ vob̓ ī collacōe ſpūſſcī dixit Io. vij. Nodū erat ſpiritꝰ datꝰ qꝛ ih̓ꝰ no. e. gl̓ifi. tūc eifides fca ē ſic̄ gr̄nū ſynapis. math̓. xvij. tunc oīa potuit. vndixit. ſi habueītis fi. ſi. g. ſy. dicetis moti huic tolle̓ mitte ī mae̓ omnia poſſibilia erunt vobis