p. Cor̄. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfeieuacuabit qd̓ ex ꝑte eſt. ij. Cor̄.iij. Non ones reuelata faciē gl̓aꝫdini ſpeculantes in eande ymaginem tranſformamur a claritatein claritatē tāꝙͣ a dn̄i ſpiritu (⁊vidiſtis eū) qꝛ mne viſo ẜm cogincōem deitatis Vidiſtis in eadēviſione pr̄em ſicut de duobꝰ ōnino ſimilibꝰ dicit̉ Si vnū iſtorūduoꝝ vidiſti: vidiſti ⁊ alterū ⁊vnꝰ videtur ī altero. qꝛ vtriuſqꝫeſt vna ſb̓a ⁊ vna virtus ⁊ vnaoperacō que videt̉ eſſe in opere ⁊ẜm relacōem vnus eſt in intellectu alterius. Gen̄. xxxij. Vidi dominū faciē ad faciem ⁊ ſal. fa. eſtam. mea (Dicit ei philippꝰ) hicincipit philippi dubitacio q̄ oritur ex precedēti. Dixit enī xp̄s inſoluciōe p̄cedentis q̄ſtionis vbixp̄s terminū vie ſe demōſtrauitꝘ ſi cognoſceret xp̄m cognoſcerent ⁊ pr̄em Ideo philippꝰ queſiuit de pr̄e ſub racōe patris ꝙ piſibi on̄deretur Hec autē dubitacio duas habꝫ ꝑtes ſcꝫ peticonephilippi ⁊ illuminacōem dn̄i. poticio autē philippi duo cōtinet.vnū quidē qd̓ deſiderabat. alteꝝauteꝫ eſt ꝓfeſſio que hic ſufficiebat. Dicit ergo (dn̄e oſtēde nōbis pr̄em) Ac ſi dicat ex quo dicis pr̄em eſſe eū ad que vadis ⁊in quo eſt terminꝰ nr̄e btītudīs.(⁊ ſufficit nobis) Ac ſi dicat n̓lvltra querimꝰ. ij. Cori. iij. Sufficiēcia nrā ex deo eſt. pͥ. Cor̄. xv.Erit deus om̄a in onibꝰ ⁊ hoc dixit philippꝰ. qꝛ patrem in racōepr̄is non cognouit ꝙͣuis cognouit deum in racōe dei ⁊ ꝑ opera criſtum deum eē cognoue īt. philippus em̄ ſicut in p̄cedentibuꝰ diximus rudis fuit ⁊ licꝫ cognoueritdeum in racōe dei. tamē nō cognouit ſub diſtinctōe ꝑſonaꝝ ⁊ idoindigebat illuminacōe ampliori ⁊ illaꝫ ſicut pius doctor exhibꝫſibi xp̄s. vnde ſubditur (dicit eiih̓s) ad illumīaciōeꝫ ſue dubitacōis: Tanto tepe ⁊cͣ. dicit auteꝫhic qͣtuor philippi redargucōeꝫphilippi illuminacōneꝫ ⁊ ex illuminacō e īterata nō intelligentisredargucōem ⁊ illuminacōīs racōem Dicit ergo arguēdo philippi (Tanto teꝑe vobiſcuꝫ ſū) on̄dens vobis mea ⁊ pr̄is oꝑacōeꝫ⁊ v̓tute ⁊ ſubſtācia (⁊) ꝑ illa (nꝯgnouiſtiˢ me) Ac ſi dicat hͦ mirū eſt valde qꝛ qui vidꝫ me vidꝫ⁊ pr̄ēm meū ſicut iā ate dictuꝫoEt ideo inirū eſt ꝙ hoc tociens ame auditū nō cognouiſtis. Ceuiſa autē huiꝰ ꝙ tanto temꝑe ꝑfecte nō cognouit eū tāgit̉ Lu. xxij.ij. Vculi eoꝝ tenebātur ne eu ꝯgnoſceret. id aūt qͦ tenebant̉ fuitvelamē carnis ⁊ infirmitatis qͦſemper cogitare ⁊ dubitare cogebantur. qꝛ ⁊ ſi petrꝰ aliqn̄ eciamꝓ ſe confitebatur ⁊ pro alijs dicens. Tu es xp̄us filius dei viui.