In ſecunda autem in facto criſtideſcribit humilitatem ibi: Surgit a cena. Adhuc in preꝑaciōeſunt quatuor. cene ſcꝫ tipice perfectio. iude ad tradendū dominūa dyabolo ꝑfecta temptaco. omnium a deo patre xp̄i tradicio. filij ad patrem ꝑ opus redempciom̄s redicio. Dicit ergo: Et cenafacta: non quidē corporis ⁊ ſanguinis domini ſꝫ veteris teſtamēti. cena que fuit in oblacōne ⁊ cōineſtionē agni tipici. cauſa autēfuit ꝙ prius agnū cum diſcipulis comedit anteꝙͣ lauaret eos.qꝛ agnus ille cuꝫ nō eēt niſi figiralis non exigebat loconem Corpus autē dominicū non datur nͥprius lotis lotua̓ expīacōis Yſaie. lij. undamini qui fertis vaſa domini qm̄ non in tumultū exibitis ⁊cͣ. Yſa. pͥmo Lauamininiundi eſtōte auferte malum cōgitacōnum veſtraꝝ ab oculis meis. Hac ergo cena agni tipici ꝑacta ⁊ facta. quia cena eſt vltimacomeſtio poſt qua non eſt aliaſtatim inchoauit nouam legemLeuit̓. xxv. Vſqꝫ ad noua comedetis vetera. nouis vero ſuꝑuenientibus proicietis vetea̓ (cū dyabolus) Secundum eſt ī quo notatur perfectio tradicionis per cōpletam maliciam eſſe apud proditorem. Et hoc eſt quod dicit:Cum dyabolus: autor omnis ꝑuerſitatis (iam) in cena quia eciam beneficium exhibiconis cene⁊ concenaconis cum criſto nonreuocauit eum a malicia ſicut dicit Criſoſtomꝰ. pſal̓. Homo pacis mee qui odebat panes meosmagnificauit ſuꝑ me ſupplātacionem: Cum ergo dyabolus ſicſua temptacōne (miſiſſet in cornon ita ꝙ aliquid a ſeipſo creatum iniecerit. ſꝫ ſic quia de ſuo ꝑſuggeſtionē īmmiſit ſic vt intederꝫ cogitaconem que intus eratfecit quod dicit̉ in pſalmo. Immiſſiones per angelos malos ⁊id̓o dicit in cor ⁊ non corde. quianon in corde erat creans ſed citracor inſidiando circumuolans etſuadendo blandiens vt dic̄ Gregoriꝰ vt ſuam perficeret voluntateꝫ ath̓. xiij. Inimicus homohoc fecit ſcilicꝫ ꝙ ſuꝑſeminauitzizama bono ſemni quod xp̄usſepe in corde iude ſeminauit Iminicus autem homo dicitur dyabolus. quia ſepe temptando adhumana ſe conformat vt decipiat Actu. qn̓to. Cur temptauit ſathanas cor tuum? hoc eſt temptando decepit (vt traderet eumxp̄m iudeis. ij. Mach̓. v. Qui loguꝫ ⁊ patrie erat ꝓditor (iudasſymonis) filius. pater enim eiꝰſymon dicebatur (ſcariothishoc eſt talis ciuitatis ciuis quememoria mortis vt in antehabitis diximꝰ interpretatur Lu. vi.elegit iudā ſcaioth qͥ fuit ꝓditor