habuerūt niſi eū: ⁊ qui nichil q̄fierūt preter dilconem eiꝰ Solūem̄ diligit deū qui nichil cōtra eūdiligit Psͣ. Diligate dn̄e fortitudo mea Ipſe eciā dilector eorū fuit. Deūt̓. xxxiij. Dilexit ppl̓os omnes ſācti in manu eiꝰ ſunt. hij inchil q̄rūt nͥ dilectionē vn̄ Augꝰ.diligo te dn̄e ⁊ re. a. tu. Cantic.viij. Si dederit hō onem ſb̓ſtanciaꝫ domus ſue ad mercandaꝫ dilcōem qͣſi nͥl deſpiciet ea. Sic ergo cū dilexiſſet ſuos qͥ erat in mudo ꝙuis non eēnt de mūdo. ⁊ idodilconē dei indigebāt Ioh̓. xvijDe mūdo non ſūt ſic̄ ego nō ſumde mūdo In mundo eſt em̄ eē concupiſcēcijs mūdanorū inuoluiIoh̓. xv. Si de mnundo fuiſſetismūdus qd̓ ſuū erat dilige̓t. nuncaūt qꝛ de mūdo nō eſtis ꝓptereaodit vos mūdus Et ideo xp̄i dilectiōe indigebant (in fine dilexiteos) In fine ꝑſeueracie in dilcoevt dicit Criẜ. In fine ꝯſūmacionis in dilcone ⁊ in fine oꝑis in dilcōne ⁊ in fine ꝑfectionis in dilectione ⁊ in finē domi dati ex dilcōne. De fine perſeueracie ē ꝙ vſqꝫad mortē non interrupit dilcōeꝫ⁊ moͣrs dilconem non termiauitſꝫ ineternū dilconem cōtinuauitCantic̄. viij. Fortis vt mors dilectio dura ſic infernus emulacio.Cāpades eiꝰ lāpades ignis atqꝫflamarū aque multe. hoc ē mundacōnes paſſionum nō potuerūt2 VVextīguere caritatē dei. In fine autem conſūmacōnis in dilcone dilexit qꝛ ad ſūmū caritatis dilexitOs. Omīs conſūmacōis vidi fine latū mandatu tuū minis Omnis em̄ cōſūmacio factorū finitaē. ſpūs aūt caritatis xp̄i minis elatus qꝛ fine non habet. Ioh̓isiij. Non en̄ dat deus ad mnēſuraſpiritū. In fine autē oꝑis in dilectione facti dilexit. qꝛ opus maius eē non potuit. ⁊ in fine ꝑfectiom̄s fuit ꝙ pro aicis ad ſalutiseffectū. ⁊ ꝓ onibꝰ ad ſalutis ſufficienciā mortuus fueit. De pͥmodicit̉ Ioh̓. xv. Maiorē hanc diſconem nemo hꝫ vt anima ſuamponat qͥs ꝓ amicis ſuis. De ſecūdo dicit̉ Roͣ. v. Comendat auteꝫdeus ſua caritate in nob quoniācū adhuc imimici dei eēmus deusꝓ nobis mortuus ē. De fine aūtdom dati ex dilcōe ē: ꝙ dedit fuicorporis ⁊ ſāguinis ſacramentūCan. v. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ iebriamī kariſſim. ſic ergoin finē dilexit ſuos. vn̄ GregoriꝰO m̄effabil̓ circa nos tue caritatis dilectio vt ſeruū redimes filium tradidiſti. Roͣ. viij. Eciā proprio filio ſuo nō peꝑcit deus ſꝫ ꝓnobis onibus tradidit illū. Etcena facta) Hic iaꝫ incipit ꝑs ſecunda. Ponit aūt hic factū ex qͦformat doctrinā. habꝫ aūt duasꝑtes. In qͣrum pͥma dicit ad factū humilitatis xp̄i p̄paracionem