⁊ illūinabit te xp̄s. hoc eſt ad vitam lumē prebet vite qd̓ viuificabit ad vitā eterna ⁊ hoc qd̓ dicitglo. de alio nō dicit̉ lux venit inmūdum niſi de eo q̄ illūinat omnem homine veniente in hūc miſdum (vt om̄s qui credit in me)lucē quevenit in mundū (in tenebris) dubietatis ⁊ ignoracie ⁊ infidelitatis (nō maneat) Io. viij.Ego ſum lux mūdi qui ſequiturnie n̄. am. in te. Itē primo lux intenebris lucet ⁊ tenebre eam nōcōprehenderūt (Et ſi quis audierit verba mea) Hic tagit qualiter offendes ipſum. qui tante eſtautoritatis ⁊ veritatis in iudicoeſt inexcuſabilis ⁊ habet duasꝑtes. In pͥma oſtēdit ꝙ ipſe tālem in iudicio nō iudicabit. ſedne putet̉ ꝑtranſire iudiciū oſtendit qͥs iudicabit euꝫ ibi: Qui ſꝑnnt̓ me. In pͥmo duo dicit ſcꝫ ꝙnō iudicat ⁊ ꝓpter qd̓ nō iudicateum. Dicit ego: Et ſi qͥs audiei̓tverba mea: ꝓbata ꝑ ſcripturas⁊ miracula (⁊ nō cuſtodierit eaper fidei deuocioenī ⁊ teſtimoniūopeꝝ Iacō. p. Eſtote factores verbi ⁊ nō auditores tm̄ ⁊cͣ. pͣs. Intellectꝰ bonus onibus facientibꝰeum (ego nō iudico eum) iudicōcōdemnacōnis nūc. Ioh̓. iij. Nōmiſit deus filiū in mūduꝫ vt iudicet mūdum. ſꝫ vt ſ. m. ꝑ ip̄m. Infuturo autē iudicabit eū. qꝛ de illo iudico dr̄ Ioh̓. v. Pater nō iudicat queꝙͣ ſꝫ om̄e iu. ⁊cͣ. Et hoc ēqd̓ ſeqͥtur (n̄ em̄ veni) in hoc aduētu (vt iudice mūdum ſꝫ vt) iniſto aduētu ꝑ gram redempcōis(ſaluifice mundū) 1odr. 1. Coꝝ.iiij. Nolite an tempꝰ iudicare q̄uſqꝫ veniat dn̄s ⁊ illūinabit abſcodita tenebrꝝ ⁊ ma. co. cor. p.Thimio. ij. Qui vult omēs hoīesſaluos fieri ⁊ ad agnicōnem fuinoīs venire (Qui ſperint me) inme vel in meis Heb̓. x. Irritā qͥsfa. le. i. abſqꝫ vlla miſeracōe duobus aut tribꝰ teſtibꝰ moritur.Qnͣtomagis putas eū deterioraſupplicia demeri qͥ filiū dei ꝯculcauerit ⁊ ſanguine teſtamēti pollutum dixerit ⁊ ſpiritui gracie cōtunieliā fecerit pͥmi Re. ij. Qui contemnūt nie erūt ignobiles (Etnon accipit verba mea) on̄dit̉ inqͦ ſpernnt̓ qꝛ verba ſua nō accipiunt Actu. vij. Cōtinuerūt auresſuas Iere. vij. Noluerūt audie̓Veb̓. xij. Excuſauerūt ſe ne eisfierēt v̓bū Quidā ergo cōtinentaures ꝑ nō audiēdi voluntatē ſic̄ꝓbāt tres inducte autoritates.Quidā autē hn̄t ad ſermone diſplicēciā ꝓpterea qꝛ vicio ꝯtrariohn̄t īfectaꝫ aīalitatē Ecc̄ī. xxi. Audiuit luxurioſus ⁊ diſplicebit ei ⁊proiciet poſt tergū ſuum Quidaautē nō curant quia reputāt ſimplex. iij. Re. xiiij. Me ꝓieciſti ptꝰtergū tuū. Quīdā aūt ꝯtemnūtꝓpt̓ ſuꝑbia ⁊ faſtū ſcl̓i. i. Re. xv.