Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
241r
Einzelbild herunterladen
 

L Lem̄ ſpūs datus qꝛ ih̓us nōdumerat glorificatꝰ (Tūc recordatiſunt) Lu. xxiiij. tūc aperuit eis ſēſum vt intelligerēt ſcripturas.(qꝛ hec) in ꝓpheta (ſcripta erantde eo) Lu. xxiiij. Oportꝫ impleicūqꝫ ſcripta ſūt in lege ꝓph̓ispſalmis de me. (Et hec feceruntei) ẜm ſcripture ꝑfinicōem athei. v. Iota vnū aūt apex vnus⁊cͣ. Lu. xxij. Ea que ſunt de me finem habēt (Teſtimoniū ergohibebat) iſtud dicit̉ recapitulacōeꝫ. qꝛ hec eſt cauſa oniuꝫ precedenciū (turba) ergo intelligitilla multitudo iudeoꝝ que fuitſororibꝰ defuncti ad ꝯſolandumeas illa teſtimoniū phibuit veritati de facto miracl̓o hoc ē qd̓dicit ( cum eo erat bethame qn̄lazarū vocauit de monumentoſuſcitauit eum a mortuīs) Actuij. Nos teſtes ſumꝰ ōmum eorū fecit in regiōe iudeoꝝ ihrl̓m.Actu. p. Eritis michi teſtes ī iheruſalē om iudea ſamaria vſqꝫ ad vltimū t̓re (ꝓpterea obuiam vēit ei turba) ꝓcedens deihrl̓m quē ad diem feſtū celebrādum ꝯuenerat Amos. iiij. p̄parare in occurſū dei tui iſrl̓ (qꝛ audierūt feciſſe ſignū) qꝛ maxīeqd̓ traxit eos ſigͣ fuerūt Io. iiij.Niſi ſigna ꝓdigia videritiscredetis Dan. iij. Signa mirabilia fecit deꝰ excelſus apud meplacuit ergo michi p̄dicare eiꝰſigna. quia magna ſunt mirabilia forcia (Phariſei e̓go dixer̄tapud ſeipſos) Vltimū eſt huiꝰſecūde ꝑtis in quo on̄ditur excitata eſſe inūidia phariſeoꝝ ex bn̄ficijs alioꝝ Dicūt autē hic: apd̓ſemetipſos: quia ad alios aperte dicere audebat. vn̄ ath̓.xxvi. Non ī die feſto ne forte tumultus fierꝫ in populo Actuumvij. Audientes diſſecabātur cordibꝰ ſuis ſtridebat dentibꝰ ſuis in eum Iob.. p̄uulū occiditiniuidia qꝛ ſe alioꝝ bonis reputat minorari Prouerb̓. xiiij. Putredo oſſiuꝫ inuidia (videtis qͥanichil ꝓficimus) Profectu alioꝝ inuidi ſuum reputāt defectuꝫ dum in ala ſua cōſequūtur voluntatē tūc reputāt ſe ꝓficere. ij.Thimo. ij. Multu ꝓficiunt ad īpietate ſermo eoꝝ vt cacer ſerpit Itē. iij. mali homines ſeductores ꝓficiunt in peiꝰ errātes etin errore mittētes. quae ergo dicunt ꝓficiūt. ij. Thi. iij. ſedvltr̄ ꝓficient. inſipiēcia em̄ illorū ōnbꝰ manifeſta erit (Eccemundꝰ totūs poſt euꝫ abijt) qd̓magis eſt verū de futuro deſenti ſic̄ cayphas ignoras prophetauit Dan. vij. Oēs populi tribus lingue ſeruiet ei. psͣ. In onem terra exiuit ſonꝰ eoꝝ in fior. ter. ver. eorum. Yſa. lx. Gen̄s regnū qd̓ ſeruierit tibi peibit (Erant autē gētiles quidaꝫ