Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
228v
Einzelbild herunterladen
 

tenebras miſerie ſubleuās Exo.iij. Videns vidi afflictōem populi mei qui eſt in egipto genitūeius audiui Yſa. lxiiij. Nunqͥdſuꝑ hijs continebis te tacebis affliges nos vehementer (Etlacrimatus eſt ih̓s) ps. Fuerūtmichi lacrime mer panes die acnocte. Tren. pͥmo. Plorās plorauit in noctr ⁊cͣ. Luc. xix. Vidensciuitatem fleuit ſuꝑ illam dicēs.qꝛ ſi cognouiſſes tu. magis eivt dicit Iheroꝰ. fleuit miſeriamcōdicionis humane mortemamici Ihere. ix. Quis dabit capiti meo aqua oculis meis fon lacrimaꝝ plorabo die accte interfectos filie populi mei.(Dixerūt ergo iudei) Tangit circuſtanciuꝫ ex pietate ſua edificacōem. pͥmo autē tangit edificacione bonoꝝ dicenciū (ecce quomōamabat eum) hoc eſt quāta pietate. hic eſt eiverus amicicie affictus affligi in malis amici Oſeexiiij. Diligaꝫ eos ſpontanee qmauerſus eſt furor meꝰ ab eis. Io. xv. Vos dixi amicos qꝛ quecūqꝫ audiui a patre meo nota feci vobis (q̄dā at dixer̄t ex ipſis)minus bn̄ affectis circa fidē majeſtatis eius (no poterat) Gloſapotuit ſed noluit qꝛ plus eſt mortuum ſuſcitare ne moreret̉ facere. vn̄ eciā dubitādo moduꝫq̄ſtionis hoc ꝓponunt allegantpotēcia eiꝰ in miraculis (hic quiaperuit oculos cecinati) Iohā.ix. Ego in iudiciuꝫ veni in huncmundū vt qui vidēt videant qui vidēt ceci fiāt (facere) p̄ſeuando a morte (vt hic) ſcilicethic lazarꝰ (non in oreret̉) minꝰem̄ eſt p̄ſeruare euꝫ a morte quiviuit reddere reſtitue̓ mēbꝝquod iam perijt hoc carnales argumētabant̉ qui virtuteꝫeius limitata putabant facilius facere qd̓ minꝰ eſt ꝙͣ id quodmaius eſt hic eſt error. vn̄ Auguſtinꝰ qui voluit facere vt moe̓retur plus factum eſt vt mortuꝰſuſcitaret̉. per hoc em̄ꝓbatureuꝫ que amabat nori ꝑmiſitniſi diſpenſatiue mortuum ſuſcitauit in declaracō em ſue gloī̓eAee. xiij. O mors ero mors tuamorſus tuus ero īferne (Ih̓s ātrurſus fremens inſeipſo) fremebat extra ſonum lugentis emittens turbatur intus miſeriaꝫdicionis humane conſiderans inqua icidit ex peccato rurſus lacrimatur que lacrime de interioribus ad exteriora prorumpūt.Iob terco. tanꝙͣ mūdātis aqueſic rugitus meus. ij. Regū. xviij.Rex fleuit ſic loquebat̉ vadēsabſolon fili in abſolon quis inchi det vt moriar te fili imi abſolon (venit ad monunitū) hacmotus miſericordia impulſusꝯpaſſione Querit Criſo. qͣreabſēs curauit ſic̄ ſupra Ioh̓. iiij.